23-04-2026, 04:24
Şəhla Cabbarlı yazır:
Artıq Paşinyan yeni konstitusiya haqqında danışmağa başladı. O deyir ki, yeni konstitusiyamız müstəqillik bəyannaməmizə istinad etməli deyil.
Bu nə deməkdir? Deməli, Ermənistanda həmin bəyannamədə Qarabağın da, Azərbaycanın bəzi regionlarının da Ermənistana birləşdirilməsi məqsədi var.
Əgər ona istinad edilsə, o zaman sülh müqaviləsi olmayacaq, yeni müharibələr olacaq və o başa düşür ki, bununla da Ermənistan yox ola bilər.
Əslində Paşinyan Ermənistanı qoruyan biridir. O düşünür ki, sülh bağlayım, Azərbaycanın ərazi bütövlüyünü tanıyım, onlar da Ermənistanın ərazi bütövlüyünü tanısınlar, bizə bəsdir. Bununla da özümüzü sığortalamış olacağıq. Üstəlik də dəhliz keçsin, ölkəmə pul gəlsin.
Ermənistan üçün ağıllı düşünür. Amma ermənilər olduqca radikaldırlar, qan, gen sözünü deyir və yenidən Qarabağ şüarları səsləndirirlər, sosial şəbəkələrdə aktivləşiblər. Xüsusən də, Rusiyada yaşayanlar, ora ilə əlaqələri olanlar...
P. S. Ermənistanda konstitusiya dəyişikliyi tələbini ilk təmaslar başlayanda Azərbaycan tərəfi edib və bu tələbə görə sülh müqaviləsi prosesi uzanr.
Çünki o konstitusiya ilə sülh müqaviləsi bağlana bilməz. Orada müstəqillik bəyannaməsinə istinad edilib və torpaqarımıza qarşı iddia var.
17-04-2026, 17:38
Cavid Vəkilov yazır:
Qayıdış Ümidinin Ünvanı:
Qərbi Azərbaycan
Tarix bəzən xalqların taleyində silinməz izlər buraxır. Bu izlər yalnız arxiv sənədlərində və ya tarix kitablarında qalmır, insanların yaddaşında, ailə xatirələrində və milli kimliyində yaşayır. Qərbi Azərbaycan məsələsi də Azərbaycan xalqının kollektiv yaddaşında belə mövzulardan biridir. Bu mövzu təkcə keçmişdə baş verən hadisələrin xatırlanması deyil, həm də tarixi həqiqətlərin qorunması, mədəni irsin unudulmaması və gələcək nəsillərin öz köklərini tanıması baxımından böyük əhəmiyyət daşıyır.
Qərbi Azərbaycan dedikdə, hazırda Ermənistan Respublikasının ərazisinə daxil olan və tarixən azərbaycanlıların yaşadığı bölgələr nəzərdə tutulur. Bu ərazilərdə əsrlər boyu azərbaycanlı kəndləri, şəhərləri, məscidləri, məktəbləri və zəngin mədəni həyat mövcud olmuşdur. Göyçə, Zəngəzur, İrəvan mahalı və digər bölgələr təkcə coğrafi məkanlar deyil, həm də minlərlə insanın həyat hekayələrinin, adət-ənənələrinin və mədəni irsinin formalaşdığı yerlər idi.
Tarixin müxtəlif mərhələlərində regionda baş verən hadisələr bu torpaqların demoqrafik və sosial mənzərəsinə ciddi təsir göstərmişdir. XIX əsrdə Cənubi Qafqazın Rusiya imperiyasının tərkibinə daxil olması ilə bölgədə əhalinin tərkibini dəyişdirən yeni siyasi və etnik proseslər baş verdi. Buna baxmayaraq, uzun müddət Qərbi Azərbaycan ərazilərində azərbaycanlılar mühüm demoqrafik və mədəni mövcudluğa malik olmuşlar.
XX əsr isə Qərbi Azərbaycanda yaşayan azərbaycanlıların taleyində daha mürəkkəb və ağır hadisələrlə yadda qaldı. Müxtəlif dövrlərdə baş verən siyasi gərginliklər, deportasiya prosesləri və etnik qarşıdurmalar nəticəsində yüz minlərlə azərbaycanlı doğma yurdlarını tərk etmək məcburiyyətində qaldı. Xüsusilə 1948–1953-cü illərdə Sovet hakimiyyətinin qərarları ilə Qərbi Azərbaycan ərazisində yaşayan azərbaycanlıların böyük hissəsi Azərbaycan SSR-in müxtəlif bölgələrinə köçürüldü. Bu köçürülmələr könüllü deyil, inzibati qərarlar əsasında həyata keçirilmişdir. Bu hadisə bir çox ailələrin həyatında dərin izlər buraxdı və onların doğma torpaqlarla əlaqəsini qırdı.
Daha sonrakı illərdə regionda baş verən hadisələr bu prosesin davam etməsinə səbəb oldu. Nəticədə Qərbi Azərbaycan ərazisində yaşayan son azərbaycanlı əhali də öz ata-baba yurdlarını tərk etməli oldu. Bu hadisələr təkcə insanların fiziki olaraq köçürülməsi ilə məhdudlaşmadı. Bir çox tarixi kəndlərin adları dəyişdirildi, azərbaycanlılara məxsus mədəni və dini abidələrin bir hissəsi ya məqsədli şəkildə dağıdıldı, ya da zamanla öz ilkin simasını itirməyə məruz qaldı. Beləliklə, bütöv bir mədəni və tarixi irs təhlükə ilə üz-üzə qaldı.
Bu gün Qərbi Azərbaycan məsələsi Azərbaycan cəmiyyətində daha geniş müzakirə olunan mövzulardan birinə çevrilmişdir. Bu istiqamətdə fəaliyyət göstərən qurumlardan biri də Qərbi Azərbaycan İcmasıdır. İcma Qərbi Azərbaycandan olan insanların tarixi yaddaşının qorunması, onların mədəni irsinin araşdırılması və bu mövzunun beynəlxalq ictimaiyyətə çatdırılması istiqamətində müxtəlif təşəbbüslərlə çıxış edir. Bu fəaliyyət təkcə keçmişi xatırlamaq deyil, həm də tarixlə bağlı həqiqətlərin sənədləşdirilməsi və gələcək nəsillərə ötürülməsi baxımından mühüm əhəmiyyət daşıyır.
Azərbaycanın yaxın tarixində baş verən hadisələr də bu məsələnin daha geniş kontekstdə müzakirə olunmasına təsir göstərmişdir. 2020-ci ildə baş vermiş Vətən müharibəsi nəticəsində Azərbaycan öz ərazi bütövlüyünü böyük ölçüdə bərpa etdi və uzun illər işğal altında qalmış torpaqlar azad olundu. Qarabağda əldə edilən bu tarixi qələbə göstərdi ki, uzun illər davam edən ədalətsizliklər gec də olsa aradan qalxa bilər. Bu hadisə təkcə siyasi və hərbi baxımdan deyil, həm də milli ruh və ədalət hissi baxımından böyük əhəmiyyət daşıdı.
Məhz bu baxımdan Qərbi Azərbaycan məsələsi də daha geniş tarixi və ictimai müzakirələrin bir hissəsi kimi diqqət mərkəzindədir. Çünki Qərbi Azərbaycandan köçürülmüş insanların xatirələri, onların doğma torpaqlara bağlılığı və tarixi yaddaşı Azərbaycan cəmiyyətinin mühüm bir hissəsini təşkil edir. Bu torpaqlar yalnız coğrafi məkan deyil, həm də minlərlə ailənin tarixidir.
Bu gün tarixçilər, tədqiqatçılar və ictimai xadimlər Qərbi Azərbaycanla bağlı araşdırmaların aparılmasını, tarixi faktların toplanmasını və bu mövzunun beynəlxalq müstəvidə tanıdılmasını vacib hesab edirlər. Bu prosesdə gənclərin fəallığı xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Çünki tarixi yaddaşın qorunması yalnız keçmişi xatırlamaq deyil, həm də bu həqiqətləri gələcək nəsillərə çatdırmaq deməkdir.
Tarix göstərir ki, xalqlar öz yaddaşlarını yaşatdıqları müddətdə kimliklərini və mənəvi bağlarını qoruyurlar. Qərbi Azərbaycan mövzusu da məhz belə bir yaddaşın ifadəsidir. Bu torpaqlar haqqında xatirələr, araşdırmalar və yazılar davam etdikcə, həmin yerlərin adı da yaddaşlarda yaşayacaq. Qarabağda əldə olunan tarixi qələbə isə bir daha göstərdi ki, torpaq, yurd və ədalət anlayışları zaman keçsə də xalqın yaddaşından silinmir. Bu səbəbdən Qərbi Azərbaycan bu gün təkcə keçmişin xatirəsi deyil, həm də tarixi ədalətə olan inamın və qayıdış ümidinin rəmzi kimi yaşayır.
Cavid Vəkilov
Müvəkkil Hüquq Mərkəzi Könüllülər Departamentinin rəhbəri
15-04-2026, 05:22
Psixoloji-emosional
esse
Birinci gün heç nəyin fərqində olmursan.
İkinci gün, "itirən odur, mən heç nə itirmədim" deyə, bunu özünə dərd etməyin yersiz olduğunu düşünürsən, daha doğrusu düşünməyə çalışırsan. Əslində olan isə bu sözlərlə özünə təsəlli vermək istəyindir.
Üçüncü gün darıxırsan, görmək, səsini eşitmək istəyirsən.
Amma, dördüncü gün bu qədər rahatlıqla sənsiz qala bildiyi gəlir ağlına və qəlbən inciyirsən.
Bu inciklik artıq əbədi ayrılığın, geri dönüşü olmayan yola basılan ilk addımın xəbərçisidir.
Amma, məni incidən əsl səbəb nə onun gedişi oldu, nə yaşanan duyğuların bitməsi. Mənim ürəyimi nişan alan atəş bu gedişin bitirdiyi arzular oldu.
Halbuki, dünyanın ən xoşbəxt qadını olacağım duyğusu və sevinci ilə günləri sayırdım, xəyallarımın zirvəsində dayanan ana olmaq xoşbəxtliyinin artıq ən yaxınımda, əlçatan olduğunu hiss edirdim.
Halbuki, mən çox şey istəməmişdim...
Sadəcə anlayış...
Bu qədər böyük sevgimin, dəyərimin qarşılığında sadəcə anlayış istəyim bu qədər çətin olmamalı idi,
Sevgim...
Doğrudan indi bu ifadəni işlədərkən ağlıma gəldi, nədir axı sevgi ?
Şəninə ən gözəl cümlələr qurulan, şeirlər yazılan, mahnılar bəstələnən bir duyğu bu qədər gözəl təsvir edildiyi halda, niyə bizə ən böyük acı verir, ürəyimizdə ən dərin yara açır?
Düşünəndə, sevdiyimiz insan da məhz sevginin özü kimidir. Biz daha çox sevdikcə, o, daha çox məsafə qoyur araya.
Belə çıxır ki, biganəlik sevgidən daha mərhəmətli hissdir, ən azından ona görə ki, o, qarşı tərəfin diqqətini sənin üzərinə çəkməyi bacarır.
Jalə Asiman
14-04-2026, 14:32
Pərvanə Zəngəzurlu
Məryəm xanım
təbrik edir!
Zəngəzurun dəyərli xanımı, qələmi və öz ədəb- ərkanı ilə sevilib- seçilən Pərvanə xanımı doğum günü münasibəti ilə səmimi qəlbdən təbrik edirəm. Bu yaş dövrü insanın kamilliyinin püxtələşmiş ən gözəl zamanıdır. Dünyanın bu gəlimli- gedimli dövründə hörmətli, izzətli bacımıza xeyirxah əməlində uğurlar arzulayıram.
Dünyanın düzənində, cəmiyyətin inkişafında xüsusi rol oynayan qüvvə qadındır. Qadın olan yerdə həyat var, işıq var, sevinc var, dostluq, ailə bütövlüyü var. Qadın olan yerdə həmişə birlik olur, güvən olur, həyata ümid çoxalır, yaşamaq eşqi artır. Qafanlı olub insanların ümidini ölməyə qoymayan, qələmi ilə vətənə yol salan, yurdumuzu unutdurmağa qoymayan şairəmizə sağlam ömür, xoşbəxt günlər arzulayıram. Arzu edirəm, ocağının işığı həmişə gur yansın, şöləsi aləmi nura qərq etsin!
Sevgi və sayğılarla: Məryəm Gəncəliyeva
P.S. Aşıq Pəri Məclisinin sədri Pərvanə xanımı "Zəngəzur Cəmiyyətləri" İctimai Birliyi İdarə Heyəti adından Tamxil Ziyəddinoğlu da təbrik edir. Pərvanə xanıma yaradıcılıq uğurları, sağlamlıq, övladlarına xoşbəxtlik arzulayır.
21-02-2026, 09:54
Dəyər və dəyərlilik
"...Fəzl dözməz bu dərdə..."
(NƏSİMİyanə)
"Dəyər sənin "Haqqdan gələn eşqə, işıq kimi tutunduğun bir zinətə təsdiq borcun, fərqindəliyini göstərdiyin ən yüksək, hətta ali anlayış duyğundur. Bəri başdan deyim ki, dəyər vermək və dəyərli olmaq tam ayrı dünyalarda uçuşan pərvanələrdir və bunların bir-birinə HAQQ olaraq dəng gəlməsi, vahid işıq selinə düşməsi nadirən rast gəlinən bir tale hadisəsidir. Çünki bütövləşərək nidalaşan belə 2 Həqiqətin əbədiyyətə qədər axıb getməsi yalnız bu halda mümkündür və bunun da yeganə səbəbi onların eyni nəfəsdən qaynaqlanması, köklərinin eyni hücrədən rişələnməsi səbəbindəndir. Məsələ də məhz bundadır: "Yalan, yanlış, köksüz, anlamsız və anlaqsız verilən, habelə kainatda əriyib itən və bəşər övladına əbədiyyən gəlib çatmayan dəyərlər də göydəki ulduzların sayı qədərdir". Əcəba, bəlkə elə ulduz kimi adlandırdığımız bu əsrarəngiz baxışlar elə tək-tək könüllərin haqlarına binəsib qaldığı, onlara hər mənada gəlib çatmayan ziqiymət eşqin ünvansız qığılcımları... bütövlükdə bu sirli kəhkəşan isə o kəslərin ana südü qədər haqq etdikləri təməl dəyərin gəlişdiyi məkandır. Nə bilmək olar?.. Dəqiq aydın olan budur ki, müqəddəsliklər toxunulmazdır və O, ilkin əqidəsindən üzübəri günah içində olan Yer övladının aurasından çox uzaq(da)dır.
Bəs nədən kimsə bu qədər təbii, əslində canayaxın olan bir məsuliyyətin fərqində, kimsə isə bu məsələyə qarşı "oralı olmayacaq qədər" yad ünsürdür. Bəlkə planetlər sistemində Günəşə yaxın və ondan getdikcə 1-1 uzaqlaşan irili-xırdalı Göy Cisimləri kimi, zavallı bəşərin layiqli-layiqsiz varisləri də məlumla yanaşı, ancaq düşünülə, hətta duyula bilən (hərçənd, bunu da tam sistemə aid etmək absurd olar) məsələlərə münasibətdə ən müxtəlif dərəcəli statuslardadırlar.
Bu məqamda istər-istıməz, bir daha və bir daha... hətta fitrətimizdən rişələndiyi səbəbilə Günəşin Yeri mütəmadiyən izlədiyi ekliptik baxış prizmasından yola çıxdığımız... və demək ki, içimizdə daim susmayan, axtarışda olan o məlum sualı kim bilir neçənci dəfə tərpətməli oluruq: "Varlıq amalı, əqıdəni seçir, ya əksinə, mənəviyyat maddi nöqtəsinə doğru ismarlanır... bəlkə də isbatlanır? Varlıq amalı, əqıdəni ilmə-ilmə incələyib qəbul edir, ya əksinə, mənəvi düyünlər, impulslar ilahi bir əmrlə maddi nöqtəsinə doğru axır?"
Yol üstündə tənha, məlul-müşkül oturmuş, saysız qərinələri yola verməkdən nə zamandır xəzan yarpağına dönüşmüş Baba Dərviş isə bir-birinə güzəştə getməkdən uzaq olan bu kimi məqamlarda əksi gözlərinin lap özəyinə çökmüş Göylər misallı Haqq baxışlarını təbi özündən, üzündən axan təbiətə -- Yaradanının yerdəki əshabəlırinə doğru çevirir. Bu isə "hər bir sualın əyani izahı elə ərş ilə fərşin arasında deyilmi?" Əlbəttə, yetər ki, onu xatırlaya, dinləyə biləsən. Ancaq heç bir halda Dəyəri dəyərsizə yem, dəyərsizi Dəyər içində cəm etməyəsən. Əgər bu baş verərsə, NUH və gəmisi belə sənin əslində sonunun məzarını qazmış o "külüngünün" sapı olacaq qismdə yoxu var etməyə qalxmayacaqdır. Dəryada balığın belə halından xəbərdar olan Xaliqin isə inkarlara da imkanı yetəcək bir zamanının gəlməsi labüd kimi görünür.
Hörmətlə: Gülgəz NUR
31-12-2025, 22:37
Mənim nağılım...
mənim həqiqətim...
Gözlərimdən uzaq düşdün,
Vüsalımdan iraq düşdün,
Həsrətinə qonaq düşdüm...
Bilsən, necə darıxmışam!
( N.Atəşi)
Həqiqət əqiq daşı kimi bir tanıtımdır. Necə ki həyat həya-ya, Günəş gün-ə, gecə gec qalmağa, ad-san sambala hesablanıb, eləcə. Dünyanın, elə insanların da başını cəncələ salansa bu və bunun kimi "n" qədər anlamların nisbi xarakter daşıması, hər kəsin öz arşını qədər uzunluqda olmasıdır. Bəs necə edək ki, həyati müvazinətimizi qoruyaq, balansı gözləyək. Diqqət etsək, azca anlayış göstərsək ana təbiətin hər zaman yanımızda olduğunun, gün ərzinin, ayların, fəsillərin gözlərimizdən, habelə həyatımızdan dəlib keçən yaşam şərtlərinin bizə şah damarımız qədər məhrəm, uyğun olduğunu fərq edərik. Belə isə, biz niyə ən adi məsələlərdə belə zorluq yaşayır, özümüz ola bilmirik. Hətta içimizd(l)ə gedən daimi mücadilələr bizi çoxdanın yorğunu salıb, özümüzü özümüzə yadlaşdırıb, təbiətimizdən gen saldıqca salıb. Eh... bu, çox ağrılı bir məsələdir. İndi bunun səbəblərini və həll yollarını axtarmağa çalışaq. Bunun ilkin səbəbinin qürurumuzun hələ körpə çağındaykən arzu ilə yola çıxıb, fəqət onunla yoldaş ola bilməməsi... arzularımıza çəhrayı şüşələr arxasından baxmağımız... maksimalizm sindromumuz, mühafizəkarlıq prinsiplərimiz... fitrətimizdəki azadəliklə üzləşən məcburiyyətiin biri-birilə daban-dabana zidd durması və s. və i.a. olduğunu təxmin edə bilərik Gözəl şairimiz N.Həsənzadənin təbirincə, --
...Tale məni əzizləyir
Sığalı qapaz qarışıq;
Külək əsir, yağış döyür
Gələn qışdır yaz qarışıq...
misalı.
Belə isə, yəni fərdin təbiətilə ətrafdakı reallığın çulğaşması birincini bu kimi girdabla qarşılaşdırırsa, o zaman HƏQİQƏT öz törənməsi səbəbilə onu yaradan şəraitə nə dərəcədə minnətdar, ardınca isə sadiq ola bilər? NƏ ETMƏLİ?!? Yenə də bu əbədi bəşəri sual...
İndisə gəlin diqqəti hələlik nağılımıza verək. Nağıl dediyimiz də qəlbi, ruhu, əməli "Ənəlhəqq... Haqq mənəm -- Haqq məndədir..." deyən bir yaranmışın ağlından süzülən bilgilərinin işıqlı, rəngli, sevgi, qayğı dolu təsvirləridir.
İnsan real həyata gizli inancı olan nağıllar dünyasından qopub düşdüyündən, əslində şüuraltında reallıqla sonuna qədər heç cür "yollaşa bilmir". Bu üzdən də Onun hər zaman öz həqiqətləri, öz prinsipləri olur. Həyatın bu üzündə qarşılaşmağa məhkum (məhz) olduğu Əlahəzrət Faktlar onun Haqq dünyasında fırtınalar yaratmaya bilmir. Dübarə, nəzərə alsaq ki, həmin dünyanın əsası Haqqın və Günəşin verdiyi xəfifdən xəfif, saf, ən təbii zərrəciklərdən ibarətdir, o zaman həmin kəs üçün bu 2 dünyasından məhz 1-inin qalma hökmü məcburiyyət dərəcəsinə çatır. 1-ci yol onu real, 2-ci isə Haqdan verilən həyatından edir. İnancında daha güclülər 1-cini seçir və... real həyatdan elə realcasına da çəkilib gedir... Öz nağılına, öz həqiqətinə, öz ünvanına doğru...
Sükutu poeziyaya gətirən C.X.Cübran da axı "...ən güclü etiraz zəif və zərif qəlblərdən qopan etirazdır" deməyə bilməyib.
Burda isə nağıl bitir... çünki o artıq Həqiqətlə birləşmişdir... Öz Həqiqətilə. Xoşca qal, 5 daşı əlində fırladan, "yaratdım", deyən yaranmış.
Hörmətlə: Gülgəz NUR (Abbasova)
30-11-2025, 19:52
Sökülən danın pıçıltıları
Mən məndə deyil, səndə də həm sən, həm mən,
Mən həm məninəm, həm də sənin, sən də ki mən...
Bir oylə qərib hala bu gün gəldim ki,
Sən mənmisənmi, bilmirəm, ya mənmi sənəm?..
(M.C.Rumi)
...Kökündən güvən yeri olmayanlar var, atam balası... havada uçuşan qar dənəciyi kimi...
Olan-olmaz, yapmacıq ümidləri də sümrülüb alınanlar var... içi boş qaya daşı kimi...
Eyvah... Dünəni, bu günü qış günəşinə belə möhtac olanlar var... ünvansız buludlar kimi...
Danılmaz Dan ulduzum... Sənə ithaf edirəm. Bütün dönəmlərimdə və dönəmlərimlə həmsöhbət, ruh yoldaşı, qalamın qalanmış ocağının yeganə, doğma həniri olduğun üçün sənə bir ömür minnətdarlıq borcum var.
...Güvən yeri. Cəmi yaranmışın dayaq nöqtəsi. Hətta bəşərin Arximedinin özünün də iddialı arzusu... "...mənə istinad nöqtəsi verin, dünyanı məhvərindən çıxarım..." İndi insan oğlu bu nöqtəni hansı halında, harada axtarsın? İşdir, taparsa, O-nu hansı parametrlərindən tanısın? Şair demiş: "...nə yerdəsən, nə göydəsən... bilmək olmur nə yerdəsən..." Və beləcə, bu sürüşkən, ləngərli dünyada yaşamaq (?!?) hüququ yenicə boynuna qoyulan canlının içindən ümid dolu sevgili bir ehtiyac boylanır. Bu ehtiyaca nə ad qoymağımızdan asılı olmayaraq onun vur-tut yalnız bir adda ünvanı vardır. O ünvanın adı EŞQ qapısıdır. Əlbəttə və ancaq... o körpənin nəbzi kainatın nəbzinə uyğunlaşana qədər şəkli kimi elə rəngini, dadını, bucağının dərəcəsini də dəyişəcək olan o Həqiqət adlı istinad qalası (məhz) həyatın istənilən fəslinin gətirdiyi hər hansı qabarma-çəkilmələrə rəğmən mahiyyətini heç dəyişməyəcəkdir.
Cəmi Yaranmış ehtiyaclı varlıqdır. Bəli, ilk ağıla gələn su... hava... qida öz yerində... ancaq bunların fövqündə durmuş olan və həqiqi, Tanrıdan gələn sevgi ehtiyacı -- varlığı həm də kainatın fövqündən dolandırıb özünə, ruhuna, mahiyyətinə qaytaran İlahi bir qüvvədir O! Elə məhz buna görə də toxunulmazdır, müqəddəsdir, tükənməzdir, əzəli və əbədidir həm də. Əzəlidir ona görə ki, ünvanına sahibindən daha öncə gəlib; əbədidir ona görə ki, kainatı heç vaxt, heç bir halda tərk etməyəcəkdir.
Bu, həm də disharmoniyalaşmağa doğru yuvarlanmaqda olan dünyamızın sabah ümidli bir harmonik bağının ən xəfif zərrəsinin inikası, bütün saf, əziz hisslərin bir düyün, vəhdət nöqtəsidir sanki. Bir nəfəsdən qopduğu... bir nəfəsə qayıdacağı üçünmü?.. Eyni amala, əqidəyə vurğun olduğu üçünmü?.. Fələyin hər türlü qasırğasına belə yalnız öz çapından və üfüqi xətt boyunca baxdığı üçünmü?..
Çünki o sevginin əslində bir istinad yeri var: Yaradan(ın)a... vəsilə olan(ın)a... ən nəhayət, öz Həqiqətinə olan EŞQ! Ayrılıqda hər biri bir dünya olan bu toxunulmazlıqlar onlara qarşı bəslənilən güvən, inam, sevgili səcdə yeridir axı.
...Elə o qar dənəciyinin də, tənha, soyuq qaya daşının da, ünvansız, sərgərdan buludların da sığına biləcəyi bir ünvandır bu toxunulmaz məbədgah.
...Bəlkə də əbədiyyətə aparan o yolu sonsuz bir səbrlə, arın-arxayın gedən bir karvanın sarvanıdır o ruhu gəzdirən... laməkan...
Hörmətlərimlə: Gülgəz NUR
28-10-2025, 18:39
İşıq və Sən
"Günəşdən gizlənən yarasalardır..."
(S.Vurğun)
İşıq, Nur Allahın təcəlləsindəndir. Hər bir xeyirli başlanğıc, həyatın özü, dünyəvi və bəşəri keçidlər, maddi və mənəvi möhürlər onun adı, birbaşa hərəkətə keçməsilə bağlıdır. Hərçənd onun həyat çırpıntısı, doğuşu zülmətin fonunda (olsun ki, bətnində) daha dəqiq isbatlanır, ancaq yenə də bəşərin məlhəmi Eşq, eşqin isə səbəbi də, səbəbkarı da işıq damlasıdır. Könüllər (və demək ki, Dünyanın özü) Onun səbəbinə fəth olunur.
Nahaq yerə Yer, Göy, canlı, cansız aləm boy(n)unu, ruhunu işığa ismarlamamışdır (məhz). Çünki Həyat nəinki O-dur, ondadır, həm də Onda başlanıb və... Onda da bitir deməyək, bir şəkildən başqa bir şəkilə, hala (efir halına) keçir. Demək ki, hər kəsin mahiyyətində bu möcüzə mütləqdir ki var. Amma... ancaq... lakin... bəs hər bir daşı, qayası dağlanmış dağların ağrı-acısı, görünməzliklərə bülənd olan həsrət bükülü hicranların odu-alovu, Göylərə əyan göz yaşlarının yerə salama tələsən leysan yağışlarından çiliklənən kövrək hıçqırıqları, hər ləçəyində bir qəlb telinin titrədiyi şeh səpili incəcik çiçəklərin ürəkləri dələn məhzun duruşları nədən, haradandır, əcaba? Belə olan halda məsələyə bir qədər də kənardan baxaq. Cəmi varlığın quruculuğuna yönələn qüvvə olduğu kimi, bu işə qənim kəsilən tərəf də var axı. Nəsiminin təbiricə desək: "Kamil insan yaradır, cahil insan dağıdır".
Aha... yenə də mətləb mahiyyətə dirənməyə doğru yönəlir. Axı eyni cismi hər cür quruculuğa da xərcləmək olar, dağıdıcılığa da. Burada məsələ cismin kimin səlahiyyətində və o kəsin hansı niyyətdə olmasındadır. Olsun ki, özündə o məşum dağıdıcı xisləti daşıyan varlıq da həmin qığılcımdan yaransa belə, mahiyyətinə onun haçalanmış, qorlaşmış hissəsi düşmüşdür. Bu üzdən içində daim səbəbsiz, ünvansız, haçalanmış bir xislət, məzmunsuz eqo gəzdirən həmin yanlış törəmə ətrafla qətiyyən razılığa gəlmək iqtidarında olmur. Buna səbəb isə əlbəttə ki, o törəmənin ilk öncə məhz özü ilə razılıqda olmamasıdır.
Elə o natamamlıq sindromu səbəbilə könülləri pərişan etməyi özünə peşə edən o "haçalı xətakar" kainatı dövr edərək yaxşı ilə yamanın, vəfa ilə xəyanətin, göz yaşı ilə sevincin bir-biri ilə çulğalaşmasına səbəbkar olmuşdur.
İndi Sən İşıq adlı o başlanğıcın həyat verən Nur-undansan, ya gözləri, könülləri kor qoyan haçalı dilimlərindən?
Diqqət et: niyyətin qəlbini Günəşə doğru çevirirsə, quranlardansan... yox, qara-boz atəşlərlə çılğınlaşdırırsa, o zaman yıxanlardan, ora-bura çırpılan vətənsiz, ünvansız yarasanın özüsən ki varsan.
Hörmətlərimlə: Gülgəz NUR
21-10-2025, 11:02
Ofelya QAFAROVA yazır:
Duyğularım dalğalar kimi...
Duyğularım sahilə vuran dalğalar kimidir.
Dinləsən rahatlıq taparsan, içinə girsən batıb gedərsən.
Bu dalğalar bir melodiyanı əks etdirsə də qulaqlarında, əslində özünü bitirir qaranlığında.
Artıq sadəcə bir yol var bu sonsuz ənginlikdə. Mən isə daha qeyb olmadan itirdim özümü, bitirdim hər fəlakətli, bəlağətli sözümü bu gərginlikdə. Geriyə boş misralar, mənasız söz yığınından ibarət sətirlər qaldı.
Bir parça mən qaldım, bir parça sən.
İncidənsə qalmaq deyilmidir yarım-yarım, olmaq deyilmidir parça-parça? Əlimdən gələnsə uzaqlaşmaqdır qaça-qaça.
Ruhunun bədənində məhv oluşunu hiss edirsən. Gündən-günə solar ləçəklərin, bitər seçənəklərin. Yanmış, kül olmuş ruhun qəsr olar beləcə bədəninə.
Sən də olursan onlardan biri - daim qaçışdıran, çatışdıran, acını hər yolla yatışdıran, bitkinliyi alışdıran - ölülərdən biri.
Ruhunu satmış, mənliyini atmış o kölələrdən biri.
Gün keçir, il keçir, saç ağarır, ruh bozarır, bədən qaralır.
İndi keçmiş olur, keçmiş bitmiş olur, sənsə itmiş.
Artıq bütün dəftərlər bağlanmış, qələmlər tükənmiş olur.
Gözlərin saralmış səhifələrdə, qara-qura yazılarda, qorxudan yarım qalmış fəsillərdə, ağrıdan heç bitməmiş olacaq yaralarda dolanır.
İçin daralır, zehnin qaralır, gözlər çarəsizliklə qapanır.
Gözlərin yaşarır, hıçqırığınsa həbs olur bədəninə. Fəryadın əbəs olur əcəlinə.
Ölmüş ruhunsa sadəcə bəsdir həcərinə...
Ofelya QAFAROVA,
Qaradağ Rayonu, Etibar Şirəliyev adına 274 nömrəli məktəbin "11 j" sinif şagirdi
17-10-2025, 08:41
Uzaq yaşıl ada
"...ayrılıq bir dənizmiş..."
.. (V.Səmədoğlu)
Uzaqları yaxın edən qüvvə yaxınları da uzaq edərmiş, arxadaş... həm də nağıllarla həyatın timsalında...
Bəşər övladı yarandığı anından aldadılmış kimidir: İlmələri hörüldükcə də göz qamaşdıran naxışlar ona gördüklərinin tərsini göstərməkdə israrlı olub sanki. Mahiyyət bəlkə də xoş, xeyirxah məqsəd daşıyıb, ancaq ötən nəsillər, fəsillər, buludlar kimi dolub-boşalan ümid dolu sabahlar yaradılmışın ayağını yerdən üzdükcə üzsə də, qəlbini tam-tamına altında doğulduğu ulduzlara bağlaya bilməyib. Səbəb, çox güman ki, bir tərəfdən insan xislətinin tamahından azad ola bilməməsi üzündən Allahı ilə mükəmməl bir rabitəyə girmək qabiliyyətindən uzaq düşməsi, digər tərəfdən isə fitrətən xəyalət aləmi ilə nəfəs almasından qaynaqlanıb. Göründüyü kimi, 1 ruhda 2 əks tələbatın döyüntüsü zavallı kəsi tədirgin etməyə bilməyib var olduğu anından üzübəri. Bəli... o gün, bu gün, o, yağışı sevir, ancaq islanmaq istəmir; Günəşə aşiqdir, ancaq şüaları onun gözlərini yandırır; ulduzlar onu çağırır, onları seyr etməklə bəzən hətta zamanı geri qaytara biləcək bir empati qurur içində, ancaq bununla belə təkəbbürlülük azarından nəinki heç cür qurtulmaq istəmir, hətta onu özündə hiss belə etmir. Beləliklə də, bu azar ona mələk libaslı şeytan xislətini özünə əbədi yoldaş seçməkdə yardımçı olub. Dünya fırlandıqca da "Yox" demək məqamında "hə" və ya əksi kimi həlledici dönümlərdə, habelə kimsəyə dayaq ola biləcək bir yerdə o, hadisələri boz-bulanıq ştrixlərin "təkidilə" görməzdən gəlməyi özünə məqsədyönlülük, vazkeçilməz, xarakterik xüsusiyyət kimi aşılamış olub. Əslində isə həmin "tramplinlər" onunla məhz imtahan qismində qarşılaşdırılmışdı. Heyhat... əgər insan bilsəydi... qəlbinin dərinliklərinə enib Onu (özünü) eşitmək ehtiyacını fərq etsəydi... bunun üçün silkinib, nələrdən arınaraq çıxmalı olduğunu anlasaydı... o zaman ÖZÜnü və demək ki, Allahı məhz lazım olduğu qədər dərk edər, ardınca da daim təbəddülat yaşamaz... yaşatmazdı. Çünki "...hər duyan könlün gizli bir Leylası var..." misalı, hər bir ruha axan şəfəqin ən xəfif, titrək, büllur qədər incə , göy qurşağı timsallı... laubalıcasına toxunduğu zərrəsində bir yaşıl adası olmamış deyil. Pasibanını dimdik saxlayan, onu qüzeyin şaxtasından, güneyin sazağından mümkün qədər ehtiyacsız şəkildə çıxaran İlahi bir dünyası, mənəvi daldanacağı, məlum dünyadan (bəzən hətta özündən belə) xəbərsiz saflığı ilə heyrət doğuran... təpəri, ehtiyacı, inadı qədər böyük, fəqət səbri, iradəsi qədər kiçicik; arzuları qədər xəyali, ancaq qazancı qədər real olan bir dünyası vardır.
...Həyat dənizinin o tayındakı ada: əbədiyyət qədər (məhz) yaşıl... cənnətin özü qədər mütəvazi, ilahicəsinə toxunulmaz...
Hörmətlərimlə: Gülgəz NUR
Sorğu
Saytımızda hansı mövzulara daha çox yer verilməsini istəyirsiniz?
Son buraxılışımız
Facebook səhifəmiz
Reklam
Hava
Valyuta
Reklam
Sayğac
Ən çox baxılanlar
Köşə
Xəbər lenti
Foto
Tanınmış telejurnalist vəfat edib
Tanınmış telejurnalist Nailə Əkbərova vəfat edib.
Bu barədə onun dostları məlumat yayıblar.
O, ağır xəstəlikdən əziyyət çəkirmiş.
Əkbərova Nailə Ənvər qızı 27 avqust 1963-cü ildə Şamaxı şəhərində anadan olub. Azərbaycan Dövlət Mədəniyyət və İncəsənət Universitetinin məzunudur. 1981-ci ildən Azərbaycan Dövlət Televiziyasında çalışmağa başlayıb. 1997-2006-cı illərdə musiqi verlişləri baş redaksiyasında baş rejissor vəzifəsində çalışıb.
2006-ci ildə “Space” telekanalında bir neçə verlişin rejissoru işləyib. 2009-cu ildən TRT telekanalının əməkdaşıdır. TRT Avaz-da yayımlanan “Qafqazlara əsən yellər” proqramının müəllifi, rejissoru və aparıcısı olub. Azərbaycanda ilk klip yaradıcılarındandır.
Allah rəhmət etsin!
Video
"Vətən Qəhrəmanları" Şəhid İlyas Nəsirov
All rights reserved ©2012 Butov.az
Created by: Daraaz.net Wep Developer By DaDaSHoV
MATERİLLARDAN İSTİFADƏ EDİLƏRKĦƏN PORTALIMIZA İSTİNAD ZƏRURİDİR!!!
Created by: Daraaz.net Wep Developer By DaDaSHoV
MATERİLLARDAN İSTİFADƏ EDİLƏRKĦƏN PORTALIMIZA İSTİNAD ZƏRURİDİR!!!