"Milli QHT Forumunda "Kəlağayı Bayramı" silsilə tədbirlərinə start verildi .....                        Qazaxda gənclərin karyera planlama müzakirəsi .....                        Könüllərdə taxt quran kişi .....                        TƏHSİL TARİXİMİZİN SÖNMƏYƏN ÇIRAQLARI .....                        20 oktyabr — Səttarxanın doğum günü: .....                        Zəngilanın dirçəliş və qayıdış dövrü .....                        Sədaqətli dost, dəyərli qələm sahibi .....                        Azərbaycan və Kamboca əməkdaşlığın yeni mərhələsinə hazırlaşır .....                        Onlar məndən, mən onlardan öyrəndim… .....                       
Tarix : 10-11-2017, 13:35
Mən belə böyüdüm; körpələşən atamla yaşlanaraq...


Mən atamın köksünə qısılaraq böyüdüm. Atam isə elə hey uşaqlaşdı. Hər artan yaşımın arxasında gizlənən atamın enən yaşını görürdüm. Kövrələrək yanağına düşən hər damla yaş öz uşaqlığımı xatırladırdı mənə. Hər atama baxışımda özümü görürdüm. Beləcə, onun tez-tez nəm olan qara piqmentlərlə zəngin qıyıq gözünü silməyə vərdiş elədim. Mən belə böyüdüm; körpələşən atamla yaşlanaraq. Bəzən sərt atamla. Amma hər sərtlikdən boylanan məsumluqla…

Əyilən beli, bükülən dizləri, qırışan sifəti, əsən əlləri qocalıqdan soraq verən simvollardı əslində. Ancaq yaşlı yanağı və gözləri, saf siması demirdi bunları. Xətt çəkirdi o simvollara. Xətt çəkirdi qocalıq qırışlarına. Tez-tez əlinin əsməsi, ayağının büdrəməsi, dodağının titrəməsi acmış körpənin gecikmiş süd içməsinə görə yaranmış qıcıq təəssüratını yaradırdı. Zahirən yaşlanan atam, daxilən körpələşirdi. Onun ritmlə vuran ürəyi hər atışında, hər döyüntüsündə daha da kiçilirdi. Kiçilən ürəyi böyük məsumluqla yüklənmişdi. Həm də elə yüklənmişdi ki, o yükü ancaq özü daşıya bilərdi. Ciyərlərinə çəkdiyi hər nəfəs titrədirdi böyük yüklü kiçik qəlbini. Təzadlı fikirləri məhv etmiş və ya heç olmamışdı sanki. Hər istəyimin qarşılığı sözsüz “hə” olurdu. Buna görə həyatımın formulasına dönüşdü bu “hə “lər. Mən bu “hə “lərlə həmrəy böyüdüm. Səbəbsiz nəticələrin xoşluğuna vərdiş elədim. Mən heç kəsi sevmədiyim qədər sevdim atamı, ona qısınmadığım qədər kölgəsinə həsrət yaşadım. Əslində istəmək və istədiyini edə bilməməkdi ən böyük xəstəlik. Əlləri ən isti ocaq olduğu halda, onu tuta, bağrıma basa, oduna qızına bilmirdim. Və ən böyük xəstəlik bu deyilmi? Amma mən başqa xəstəliyi daşıyırmışam vücudumda, sən demə. Autizm. Bəli, Autizm.

Məhz bu xəstəlik arxasınca bir sıra xəstələr də gətirdi. Anam əzablarıma dözə bilməyib gözlərini yumdu. Həm də elə yumdu ki, atamın belə əzizləyici həzin melodikası anamın gözlərinin parlaqlığını unutdurmadı mənə. Yumulan gözlər, həsrətimin qapılarını taybatay açdı. Mən belə böyüdüm; anamın yumulan göz qapaqlarından sezilən iki cüt şəfqətli bəbəklərin həsrətiylə. Sanki öz öhdəliklərini atama verirmiş kimi müqavilə bağlamışdı: qüvvədən düşməyən, limiti bitməyən müqavilə. Nə kağız, nə də söz üzərinə. Sadəcə qəlbin divarlarına göz yaşlarının süzdüyü “mürəkkəb”lə yazılmış müqavilə.

Atam heç yorulmadı məndən. Yorulmaq nə ki, ayrı qalırdımı heç? Atam tək ata deyildi. O müqəddəs adın arxasında çox məna vardı. Gecələr əlləri ilə yumurlaq başımı sinəsinə dayayaraq pıçıltıyla deyərdi: ”Mən inanıram, gözəl qızım“. Bax mən atamın “sənə inanıram" deməsiylə böyüdüm. Böyüyərək də dərk etdim. Dərk etdim İnsanın gücünü. Dərk etdim hisslərin qüvvəsini. Dərk etdim varlığın əsrarəngliyini. Mən inamın qüdrətini dərk etdim. Amma bunu mənə dərk etdirən daha bir gücün fövqəlliyini də anlamış oldum. Bu gücü uşaqlaşaraq mənə göstərən atam oldu. Bu gücü mənimlə birgə və bəlkə də məndən də artıq daşıyan atamla öyrəndim.

Necə tab edirdi görəsən? Bu yükün ağırlığı qəlbini göynədə-göynədə dözürdü. Və bu azmış kimi gülərüz çöhrəsiylə “sənə inanıram” deyirdi. Bəli atam, sən mənə həmişə inandın. Çox inandın. Buna tək özünü deyil, məni də inandırdın. Sən yalnızca ata deyilsən,- deyə düşünürdüm. Haqsız da sayılmazdım. Çünki SƏN ən böyük həkim, inamın isə ən böyük dərman oldu mənə. Görəsən, sənsiz bunun öhdəsindən gələrdimmi? Yox! Mənim keçmişimi xatırladan, ötən hisslərimi soyuq otaqdan bugünkü mənzilimə yetirən sən oldun. Məyərsə mən əqli zəiflik damğası ilə boğularkən, tərs -tərs baxışların əhatəsində qıvrılarkən, mərhəmət hissləriylə coşan göz bəbəklərin nəzərində sıxılarkən sən demə yazıq görkəmi alırmışam. Bunu görən atam xəstəliyimə şərik oldu. Saçlarımı tumarlayaraq “gözəl qızım” dedi həmişə. Mənimlə bərabər uşaqlaşdı. Və mən böyüyərkən belə o əl çəkmədi rolundan. Və beləcə, həyat tərzinə dönüşən zərurətlə məni sağaltdı. O, tək ata olmadı, heç tək həkim də olmadı. Mənim atam, ən uca zirvədə olan müəllimiydi. Mənə öyrədəcəkləri əzbərlənəcək dərslik deyildi, mən dərsliyi sözbəsöz oxudum, səsbəsəs dinlədim. Amma görərək və heç yorulmadan. Nə bir gün dərsdən qaçdım, nə də nə vaxtsa partamı dəyişdim. Yox, mən bunları etmədim. Amma bir şeyi etdim; səni çox üzdüm atam. Xəbərsiz quş kimi oxudum qəfəsimdə. Heç kim dinləməsə də sən dinlədin məni. Heç bezmədin, küsmədin həyata. O qəfəsdən sən azad etdin məni.

İndi bu gülləri sənə və anama gətirmişəm. Bir zamanlar mənə göstərdiyin qayğına xəstəliyindən dolayı etinasız olan qızın indi əlini ovcuna alıb bərk-bərk sıxmaq istəyir. Həm də elə sıxmaq ki, heç bir xəstəlik ayırmayacaq qədər...

İndi məni düşündürən tək sual var: Sən mənimlə körpələşdin, görəsən, mən də sənsiz yaşlana bilərəmmi?.

Qızlarına laqeyd atalara ithaf olunur...

Azadə Bayramova


Paylaş



Bölmə: Ana seife / Karusel / Slayd / Xəbər lenti
Fikirlər
Sorğu
Saytımızda hansı mövzulara daha çox yer verilməsini istəyirsiniz?


Son buraxılışımız
Facebook səhifəmiz
Təqvim
«    Noyabr 2026    »
BeÇaÇCaCŞB
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
Reklam
Hava
Valyuta
Reklam

Sayğac
Ən çox baxılanlar
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Xəbər lenti
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Foto
Zəngilanın dirçəliş   və qayıdış dövrü


Zəngilanın dirçəliş

və qayıdış dövrü


Azərbaycan tarixinin ən şanlı səhifəsi olan Vətən müharibəsi bizə təkcə torpaqlarımızı deyil, ləyaqətimizi, qürurumuzu qaytardı. Həmin qürurun ən parlaq ünvanlarından biri də Zəngilandır. 2020-ci il sentyabrın 27-də başlanan Zəfər yürüşü zamanı şərqdən, Cəbrayıl istiqamətindən düşmənə vurulan sarsıdıcı zərbələr nəticəsində Azərbaycan Ordusu 30-dan çox yaşayış məntəqəsini azad edərək Zəngilanın inzibati hüdudlarına çatdı. Oktyabrın 18-də rayonun tam azad edilməsi uğrunda genişmiqyaslı əməliyyata start verildi və cəmi iki gün sonra, oktyabrın 20-də Müzəffər Ali Baş Komandan, Prezident İlham Əliyev xalqa müraciətində Havalı, Zərnəli, Məmmədbəyli, Həkəri, Şərifan, Birinci Muğanlı kəndlərinin və Zəngilan şəhərinin işğaldan azad edildiyini elan etdi. Beləliklə, Zəngilan döyüşləri nəticəsində 1 şəhər, 4 qəsəbə və 49 kənd düşmən tapdağından xilas edildi və bununla da 132 kilometrlik Azərbaycan-İran dövlət sərhədi tam bərpa olundu. İşğalın bitməsindən dərhal sonra sərhəd boyunca zəruri istehkam və mühafizə işlərinə başlanıldı.

Qərbi zəngəzurlular Zəngilan şəhidliyində

Bu tarixi qələbənin əbədiləşdirilməsi üçün 2020-ci il noyabrın 26-da “Zəngilanın azad olunmasına görə” medalı təsis edildi və 6974 hərbi qulluqçumuz bu medalla təltif olundu. Prezidentin 31 iyul 2023-cü il tarixli Sərəncamı ilə isə 20 oktyabr tarixi Zəngilan şəhəri günü kimi rəsmiləşdirildi. Zəngilanın azad olunması Böyük Qayıdışın başlanğıcı oldu. Bu gün dövlətin ən böyük hədəfi həmin torpaqları yenidən həyatla doldurmaqdır. 2026-cı il 1 oktyabr tarixinə olan məlumata görə, Zəngilan şəhərində 84 ailə, yəni 339 nəfər, Ağalı kəndində 234 ailə, yəni 1017 nəfər, Məmmədbəyli kəndində isə 179 ailə, yəni 903 nəfər öz doğma ocağına qayıdıb. Köçürülən ailələr peşə və bacarıqlarına uyğun olaraq müxtəlif dövlət qurumlarında, tikinti şirkətlərində, tikiş fabrikində və digər sahələrdə işlə təmin edilirlər.Bu qayıdışın dünyaya nümunə olan simvolu isə Ağalı kəndidir. Ağalı təkcə Azərbaycanda deyil, dünyanın ən müasir kəndlərindən biri hesab olunur. Burada “ağıllı kənd” konsepsiyası tam şəkildə tətbiq edilib. Dayanıqlı inkişafın təmin olunması üçün sosial-iqtisadi xidmətlər ən yüksək texnologiyalarla qurulub. Kəndin enerji təminatı ekoloji cəhətdən tam təmizdir, Həkəri çayı üzərində 3 turbindən ibarət Arximed tipli su elektrik stansiyası və gücü 325 kilovat olan günəş panelləri quraşdırılıb. Evlərdə istilik xərclərini azaltmaq üçün kombinə edilmiş sistemlər, mətbəx sobası və yüksək səmərəli elektrod boilerlər var. Suyun isidilməsi üçün günəş kollektorlarından, çirkab suların təmizlənməsi üçün bioloji təmizləmə qurğularından istifadə olunur.
Kənddə GPON texnologiyası ilə yüksək sürətli internet, İP TV, video müşahidə kameraları, ağıllı işıq dirəkləri və avtomatik hava müşahidə stansiyaları var. Əhalinin rahatlığı üçün Tele-səhiyyə, E-təhsil və digər elektron xidmətlər, ASAN, DOST, məktəb, bağça, tibb məntəqəsi, kiçik və orta biznesə dəstək mərkəzləri fəaliyyət göstərir. Ümumi sahəsi 2 hektardan çox olan park salınıb. Bütün bunlar onu göstərir ki, Ağalı kəndi sadəcə yaşayış məntəqəsi deyil, gələcəyin kənd modelidir. Nazirlər Kabinetinin 30 oktyabr 2023-cü ildə təsdiq etdiyi Baş Plana əsasən şəhərin 2040-cı ilədək inkişafı üçün böyük vəsait ayrılıb. 2022-ci ildə təməli qoyulan 104 mənzilli ilk yaşayış kompleksinin açılışı 2026-cı ildə olub. Kompleksin ərazisi 2 hektardan artıqdır və burada 12 bina, o cümlədən 4 ədəd üçmərtəbəli 60 mənzilli və 8 ədəd ikimərtəbəli 44 mənzilli evlər tikilib.

Azad Zəngilanın qonaqları

Zəngilan Beynəlxalq Hava Limanı bu bölgənin inkişafı üçün mühüm faktora çevrilib. Zəngəzur dəhlizinin hava infrastrukturu ilə gücləndirilməsi baxımından hava limanı strateji əhəmiyyət daşıyır. Eyni zamanda Horadiz-Zəngilan-Ağbənd dəmir yolunun inşası da böyük strateji əhəmiyyətə malikdir. Bu yol azad edilmiş torpaqlara həm vətəndaşların qayıdışı, həm də yüklərin daşınması üçün tarixi imkan yaradır. Artıq yolun birinci mərhələsi üzrə böyük hissə tamamlanıb və Araz İqtisadi Zonası Sənaye Parkına yüklər daşınır. Horadiz-Cəbrayıl-Zəngilan-Ağbənd avtomobil yolunun uzunluğu 126,3 kilometrdir, illik buraxılış qabiliyyəti 15 milyon tondur və layihənin 2026-cı ilin ikinci yarısında yekunlaşdırılması nəzərdə tutulur. İşğal dövründə tövlə kimi istifadə olunan XIX əsrə aid Zəngilan şəhər məscidi Heydər Əliyev Fondu tərəfindən bərpa olunub. Bərpa-tikinti işləri çərçivəsində tarixi məscid konservasiya edilib və onun yanında düzbucaqlı planlı, iki minarəli yeni məscid inşa edilib. Yeni məsciddə 220 və 100 nəfərlik ibadət zalları yaradılıb. Rayonun gələcəyi üçün turizm və kənd təsərrüfatı da unudulmayıb. 2024-cü il mayın 18-də Ağalı kəndində, Həkəri çayı vasitəsilə yaradılmış süni gölün sahilində “Ağalı” hoteli açılıb. Zəngilan İstirahət Kompleksində 111 nömrəli hotelin təməli 2023-cü il mayın 4-də qoyulub. 2026-cı il mayın 10-da isə “Zəngilan City Park Hotel”in təməli qoyulub. Kənd təsərrüfatı sahəsində isə “Dost Aqropark” layihəsi həyata keçirilir. Azərbaycan və Türkiyə şirkətlərinin birgə layihəsi olan bu kompleks tam başa çatdıqda 500 nəfəri işlə təmin edəcək və 100 milyon dollar sərmayə qoyulacaq. Layihənin birinci mərhələsində 5200 kvadratmetr qapalı, 113 min kvadratmetr açıq tipli heyvandarlıq kompleksləri, sosial obyektlər, kafe, kinoteatr tikilib.
Beləliklə, Zəngilan bu gün sadəcə işğaldan azad edilmiş bir rayon deyil, Azərbaycan dövlətinin qüdrətinin, iradəsinin və gələcəyə olan inamının canlı rəmzidir. Burada hər daş, hər tikilən ev, hər qayıdan ailə 30 illik həsrətin sonu və Böyük Qayıdışın əbədi başlanğıcıdır.

Mahnur Hüseynova
Xırdalan şəhər 8 nömrəli tam orta ümumtəhsil məktəbinin direktoru
Video
"Vətən Qəhrəmanları" Şəhid İlyas Nəsirov


All rights reserved ©2012 Butov.az
Created by: Daraaz.net Wep Developer By DaDaSHoV
MATERİLLARDAN İSTİFADƏ EDİLƏRKĦƏN PORTALIMIZA İSTİNAD ZƏRURİDİR!!!