“KIĞI GÜNÜ” üçüncü

dəfə qeyd olunub


Böyük bir mahalın bir qərinədən çoxdur perik salınmış övladları, doğulduğu torpağa ayaq basa bilməyən oğulları yaddaşlarında daşlaşmış xatirələri bölüşmək üçün yenə bir araya gəliblər. Çünki iki il əvvəl Zəngəzur mahalının Gığı Kənd İcmasının fəalları hər il 30 dekabrın “KIĞI GÜNÜ” kimi qeyd olunması barədə razılığa gəliblər. Elə içma üzvlərinin dekabrın 28-də keçirilən görüşü də həmin razılığa hər il əməl olunmasının təsdiqidir. Ellilər hər görüşə fərəh hissilə, sevinclə qatılırlar.
Növbəti tədbiri giriş sözü ilə Kığı Kənd İcmasının rəhbəri Ələmdar Piriyev açaraq qonaqları 31 Dekabr Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəyliyi günü münasibəti ilə təbrik etdikdən sonra məclisin idarə olunmasını təşkilatçı- koordinator Bəhruz Piriyevə həvalə edib. Bəhruz Piriyev də öz növbəsində tədbir iştirakçılarını hər iki bayram münasibətilə təbrik edərək xoş arzularını bildirib. Eyni zamanda Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün, Dövlət müstəqilliyinin bərpası uğrunda şəhid olanların əziz xatirəsi ehtiramla yad olunub.

Kəndin ziyalıları və ağsaqqallarından Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasının müəllimi, Ukrayna Respublikası Tikinti Akademiyasının akademiki Aydın Piriyev, Azərbaycan Texniki Universitetinin dekanı, texnika elmləri üzrə fəlsəfə doktoru Yədullah Babayev, Azərbaycan Müdafiə Sənayesi Nazirliyi Radioquraşdırma İnstitutunun hüquq şöbəsinin müdiri Baris Piriyev, Əbülfət Babayev, Mənsurə Məşqulatqızı, Məryəm Gəncəliyeva, Sara Aslanova, Füzuli Gəncəliyev, Sabunçu rayonu 192 nömrəli məktəbin müəllimi, idman ustası Afiq Gəncəliyev, Xuraman Aslanova, Şəhid qardaşı Emil Aslanov, koordinator Sərvaz Həsənxanov və başqaları doğma yurdla bağlı şirin xatirələrini bölüşüblər.

Türkiyədə hərbi təhsil alan, Azərbaycan Ordusu sıralarında zabit kimi şərəfli xidmət yolu keçən Vəkil Piriyev Qərbi azərbaycanlı soydaşlarımızın ordu quruculuğundakı xidmətlərindən ürəkdolusu söhbət açıb.
Polis polkovnik- leytenantı, koordinator Tacəddin İmanov, ədliyyə polkovniki Nadim Babayev, ədliyyə polkovnik- leytenantı - koordinator Altay Tanrıverdiyev yurddan ayrı düşdüyümüz illər ərzində müstəqil Azərbaycanımızın dövlət quruculuğunda, müstəqilliyimizin möhkəmlənməsi istiqamətində keçilən çətin, şərəfli yollardan söz açıblar. Belə görüşlərin nə vaxtsa ata yurdumuzda keçirəcəyimizə inam ifadə ediblər.
Tədbirin rəsmi hissəsindən sonra bayram süfrəsi arxasında maraqlı əhvalatlar yada salınıb, kəndin müdriklərinin kəlamları, baməzələrin lətifələri könül açmaq üçün dilə gətirilib.
Yekunda üstünə “KIĞI GÜNÜ” həkk olunmuş tort kəsilib və xatirə şəkilləri çəkdirilib.

Qafan Rayon İcmasının mətbuat xidməti

75 İLLİK YUBİLEY

ƏLİYƏDDİN MÜƏLLİM,


TƏBRİK EDİRİK!

Bu gün-2026-cı ilin ilk günü ailəmiz üçün ikiqat bayramdır. Həm yeni il, həm də 1951-ci il yanvarın 1-də Zəngəzur mahalının Mahmudlu kəndində doğulan qaynatam Əliyəddin müəllimin doğum günüdür. Ona görə də mən- Sarıyev Rəhim Nurəli oğlu qaynatam Ələddin müəllimi 75 illik yubileyi münasibəti ilə səmimi qəlbdən təbrik edirəm. Ona Allahdan sağlamlıq, uzun ömür, ailəsi və əzizləri ilə birlikdə xoşbəxt günlər arzu edirəm . Əliyəddin müəllim çox gözəl, qəlbigeniş insandır, mehriban qaynatadır, hər zaman mənə və ailəmizə, öz imkanları daxilində, dəstək olub.

Üçəm qız nəvələri - Sarılı İnci, Sarılı Ümid, Sarılı Sevgi, Əliyəddin babalarını çox sevdiklərini bildirirlər, ad gününü təbrik edirlər. Həmçinin nəvələri Nigar xanım və Akşin də babalarını çox sevdiklərini bildirirlər, Allahdan ona can sağlığı arzu edirlər.
Quliyeva Diləfruz xanım ömür - gün yoldaşının daha bir il qocaldığından gileylənsə də, yanında olduğuna Şükr edir. Allah, səni başımızın üstündən əskik eləməsin deyir- yaxşı ki, varsan, yeni yaşın mübarək!

Kiçik qızı Sarıyeva Sevil xanım: Ata söykəndiyin dağ deməkdir! Əziz atam, nə qədər ki, sən varsan, mən ayaqdayam. Allahdan sənə sağlam canla uzun ömür yaşamı arzu edirəm. Canım atam o gün olsun ki, 100 yaşını qeyd edək. Ad günün mübarək olsun!
Böyük qızı Şərifova Kəmalə xanım: Ata adı, övlada arxa dayaq, tutunacaq liman deməkdi. Allah atama verdiyi ömrü, sağlam canla və hüzurlu yaşamasını nəsib eləsin. Hər zaman ailəsinin başı üzərində sağlam durmağını diləyirəm.

KƏLBİYEV NURƏLİ


SARI OĞLU


Anım

70 İLLİK YUBİLEY
YAMAN AĞIR İMİŞ ATASIZ DÜNYA!
01.01.1956 - 19.04.2016

Mən Sarıyev Rəhim Nurəli oğlu, atam haqda ürəyimdən keçənləri qələmə almaqda əsas məqsədim elimizdə- obamızda yaşamış yüksək mədəniyyət sahibi olan dahi şəxsiyyətlərin yaşayıb-yaratdığını gələcək nəsillərə çatdırmaqdır.
Hər bir insanın dünyaya gəlişi, həyat və fəaliyyəti müəyyən missiya ilə əlaqədardır… Bu mənada hər kəs yaşadığı dövrdə Tanrı tərəfindən ona həvalə olunmuş missiyanı həyata keçirmiş olur. Bəşəri duyğularla yaşayan, xalqına, millətinə layiqli övlad olmağa çalışan, onun yolunda hər cür fədakarlığa hazır olan insanlar Tanrı tərəfindən ona həvalə olunmuş missiyanı səssiz - küysüz icra edir və bundan xüsusi zövq alır...
Belə insanlardan biri atam Kəlbiyev Nurəlidir. O, çox böyük qabiliyyət sahibi idi, böyükruhiyyəli insan idi, hər xırda işə, çətinliyə görə qohumla, dostla əlaqəni kəsməzdi, duz çörəyə, qohumluğa böyük önəm verərdi, qiymətli tutardı, hər yerdə qazandığı hörmətə - izzətə görə, bu gün başımı dik tuturam, açdığım hər qapıda, getdiyim hər bir məkanda atamın adına olunan hörmət, ünvanına deyilən xoş sözləri eşidirəm, görürəm və Allahıma şükür edirəm ki, bu cür böyük şəxsiyyətli atanın oğluyam və bu səbəbdən atamı qürurla, fəxrlə anıram. Əlində bir parça çörəyi olsa belə, onu paylaşan insan idi. Neçə ailələr, qəlblər sevindirdi, könüllər oxşadı. Atam kəndimizdə el ağsaqqalı adına layiq görülmüşdü. Ona görə də tək bizim evdən deyil, elimizdən getdi. Elimizin - obamızın xeyir- şər məclislərinin yaraşığı idi, gözəl idarəçilik qabiliyyəti, qeyri-adi gözəl səlis nitqi, şeirləri, xeyir duaları və başsağlıqları ilə onu sevənlərin qəlbinə oxşamış və qəlblərində daim yaşayacaq.
Atam istiqanlı, qohumcanlı idi. Heç bir qohumla əlaqəni kəsmirdi, hər zaman qohumlara gediş - gəlişli idi, hər kəsin dadına yetirdi. Özündən böyüklərə, kiçiklərə hər zaman hörmətlə yanaşardı, çalışardı heç kəsin qəlbinə dəyməsin, əlindən ancaq yaxşılıq gəlirdi, heç kəsə pislik etməzdi, dünya malına görə heç kəslə münaqişəyə girməzdi. Böyüklük göstərib güzəştə getməyi üstün tuturdu. Yaltaq, ikiüzli adamlarla məsafə saxlayardı. Hamıya qarşı dürüst idi, daxilən- zahirən eyni insan idi. Dilində yalan olmazdı, geniş qəlb sahibi idi. Atamdan çox maddi və mənəvi kömək istədilər, məsləhətə gəldilər, heç kəsi naümid qaytarmadı. Onun leksikonunda “yox” demək yox idi. Həmişə haqqın tərəfində olduğu üçün insanlar ona yüksək dəyər verirdilər. Atam insan övladının xeyirxahlıq üçün yarandığını özünə deviz edərək pisliyə yaxşılıqla cavab verirdi. Bir müəllim olaraq təlim-tərbiyə işlərində ona pislik edənin övladı ilə özününkünə fərq qoymazdı. Hamıya düz yol göstərər, təmənnasız xidmət edər, dəyərli məsləhətlər verərdi. Yaxşılıq etməkdən, xeyirxahlıqdan zövq alırdı. Atam bu fani dünyada xeyirxah əməlləri, ağsaqqalığı, mərdliyi mərdanəliyilə ad qoyub getdi.
Mən onun vədəsiz gedişilə tək atamı deyil, dostumu, sirdaşımı, arxa- dayağımı, itirdim. Atam çox zəhmətkeş, ailəcanlı, övladları üçün canını verməyə hazır ata idi. Kaş atam sağ olardı, qalan ömrümü, gözümü qırpmadan ona qurban verərdim.

Atam 01.01.1956- cı ildə Qərbi Azərbaycanın gözəl guşələrindən olan Zəngəzur mahalının Gığı kəndində anadan olmuşdur. O,1963- cü ildə Gığı kənd orta məktəbinin 1- ci sinfinə getmiş və orta məktəbi bitirdikdən sonra, 1974- cü ildə 18 yaşında Azərbaycan Pedaqoji Universitetinə qəbul olmuşdur. Babam Sarı Çapan oğlu 1900-cü ildə anadan olmuş, çox qüvvəli, canlı adam olduğundan" gücünə - qüvvəsinə, cəsarətinə görə " pəhlivan Sarı ləqəbi" qazanmışdır. Sarı babam çox zəhmətkeş insan olub, çörəyini öz biləyinin gücü, alın təri ilə qazanaraq, özünə və ailəsinə halal çörək yedirtmişdir. O, 09 avqust 1974- cü ildə Gığı kəndində öz evinə 2 kisə un alıb gətirir, unu evə qoyduqdan sonra, yorğunluğunu çıxarmaq üçün divanda uzanır. Rəhmətlik nənəm Bilqeyis Məhərrəm qızı görür ki, günortadır, amma Sarı kişi heyvanları çölə buraxmayıb. Evə girib babamı səsləyir və bu an onun ruhsuz bədənini görür, dünyası qaralır. Sarı babam artıq əbədi dünyaya qovuşmuşdu…
Atam Nurəli Bakı şəhərində tələbə adının sevincini yaşayarkən, ata-anasını öz sevincinə şərik etmək xəyalı qurarkən, Sarı kişinin vəfatından xəbərsiz idi. Bilqeyis nənəmin fikri ilə Sarı babamın kiçik qardaşı rəhmətlik Paşa babanın oğlu rəhmətlik İlqar əmim (alim idi) və atamın qardaşı mərhum Nurəddin əmim həm atamın tələbə sevincinə şərik olmağa, həm də acı xəbəri demək üçün Bakıya gedirlər. Onlar birgə qatarla kəndə qayıdarkən, yol boyu xeyli söhbət edirlər, amma Sarı babamın ölüm xəbərini, heç cürə ürək edib, atama deyə bilmirlər. Onlar Gığı kəndinə çatırlar, atam evlərinin yaxınlığında anasını pərişan görür və nə baş verdiyini soruşur, acı xəbəri anası verir və valideynlərini sevindirməyə gələn atamın dünyası qaralır, sinəsinə ata dağı çəkilir.
Kəlbiyev Sarı Çapan oğlu 09.08. 1974-ci il tarixdə Gığı kəndinin qəbiristanlığında dəfn olunmuşdur. Mən özümü tanıyandan bəri, hər il 9 sentyabrda atam, rəhmətlik Bağman müəllimi (anamın atası Loğman babamın qardaşı) evimizə dəvət edərdi və atası Sarı babamın ruhuna quran oxutdurardı. İndi heç biri həyatda yoxdur. Allah hamısına rəhmət eləsin, ruhları şad, məkanları cənnət olsun.
Atam Sarı babamın sağlığında, evin, həyət-bacanın əziyyətli işlərində hər zaman atasına kömək etmiş, zəhmətkeşliyi ilə hər zaman babamın qəlbində özünəməxsus yeri olmuşdur. Eyni ilə Nurəli də atasına çox bağlı olmuşdur. Sarı babamın vəfatından sonra, evin, həyət-bacanın ağırlığı atamın üzərinə düşmüş və atam alın açıqlığı ilə evin bütün əziyyətlərinə qatlaşmış, anası Bilqeyisə hər zaman arxa-dayaq olmuşdur.
Həyat öz sərt üzünü, atama çox gənc yaşlarından göstərməyə başlamışdır. Atam, elə tələbəlik illərindən öz xərclərini idarə etmək üçün həm fiziki işdə işləyir, həm də ali təhsil alırdı.
1978- ci ildə Universiteti bitirib, Gığı kənd orta məktəbində Azərbaycan dili və Ədəbiyyat fənni üzrə müəllim işləmişdir. Öz peşəsinə vicdanla yanaşmış, peşəkar, ciddi və tələbkar müəllim olmuşdur. Onun nəticəsidir ki, dərs dediyi savadlı şagirdləri bu gün Dövlətimizin müxtəlif qurumlarında yüksək vəzifələrdə işləyirlər.
1979- cu ildə anam Piriyeva Xalidə Loğman qızı ilə ailə həyatı qurmuş və bu evlilikdən 5 övladı, iki oğlu, 3 qızı dünyaya göz açmışdır.
1988- ci ildə Dağlıq Qarabağ münaqişəsi ilə əlaqədar doğma yurdundan - Gığı kəndindən ayrı düşür və ailəsi ilə birgə Bakı şəhərində, Böyükşor adlı məkanda Nurəddin əmimin evində 1 ilə yaxın yaşayır, 1989- cu ildə Bakının Xutor qəsəbəsində anası Bilqeyis və ailəsi ilə birgə özünə məxsus fərdi yaşayış evinə yerləşir və orada yaşamağa başlayır.
Nənəm Bilqeyis Məhərrəm qızı 1913- cü ildə anadam olmuşdur. Gığı kənd tam orta məktəbində texniki işçi kimi çalışmışdır. 1989 cu ildən - ömrünün son gününə kimi, 13 il ailəmizlə birgə atamın himayəsində yaşamış, anam Xalidə xanıım, həmin illər ərzində nənəmin hər zaman qulluğunda dayanmış, böyük qayğı- diqqət göstərmiş, övladı kimi nazını çəkmişdir. Bilqeyis nənəm 2001- ci ildə 88 yaşında Xutor qəsəbəsində, yaşadığımız evdə ürək dayanmasından vəfat etmiş və Abşeron rayonunun Mehdiabad qəbiristanlığında dəfn olunmuşdur.
Atam öz müəllimlik vəzifəsini, 1989- cu ildə Bakı şəhəri Nərimanov rayon 45 saylı tam orta məktəbdə Azərbaycan dili və Ədəbiyyat fənni üzrə davam etdirir və ömrünün son gününə qədər həmin məktəbdə müəllim və Həmkarlar Təşkilatının sədri vəzifəsində işləyir. Müəllim işlədiyi illərdə, kollektivdə böyük nüfuz sahibi olur, şagirdlərln ən hörmətli, sevimli müəllimlərindən biri olur, valideynlər tərəfindən böyük hörmətlə qarşılanır, kollektivdə nüfuz qazanır, sədr olaraq şəhid və qazi ailələrinə, ailə başçısın itirənlərə, ehtiyac içində olan ailələrə dövlət yardımı yazmış və həmin ailələr bu yardımdan yararlanmışdır. Atamın fədakarlığı və xeyriyyəçiliyi barədə vəfatından sonra müəllim kollektivindən, məktəbin direktoru Nazilə xanımdan eşidib qələmə almışam.
Atam, elmə - təhsilə çox önəm verdiyi üçün 3 qız övladına müəllim, müalicə işi və əzzaçılıq sahələri üzrə, qardaşımla mənə isə hüquqşunas, nəqliyyatçı sahələri üzrə təhsil almağımızda və işlə təmin olunmağımızda çox zəhmət - əziyyət çəkmişdir. Bir əlində qələm, digərində dəmir tutmuş, heç kim tərəfindən dəstəyi olmamış, öz gücü və iradəsi ilə gecəsini - gündüzünə qatmış, ailəsinə alın təri ilə halal çörək yedirtmiş, bolluq içərisində yaşatmış, ailəsini heç kimə möhtac etməmiş, öz rahatlığını, sağlamlığını ailəsinə qurban vermişdir. Anam Xalidə xanım həmçinin çörək sexində və sonra üzüm bağlarında işləmiş, övladlarının təlim-tərbiyəsində, ailənin maddi çətinliyində böyük zəhmət çəkmiş, atama mənəvi və maddi dayaq olmuşdur.
2015- ci ilin yanvar ayında, 59 yaşında ağır xəstəliyə tutuldu, həkimlər 6 ay ömrünün qaldığını bildirdilər, əgər müalicə olunarsa 1 il yaşaya biləcəyini dedilər. Mən bu müalicənin məsuliyyətini öz üzərimə götürdüm və müalicə 15 ay davam etdi, atamın 60 illik yubileyini ailəmizlə birgə qeyd etdik. 15 ay müalicə dövründə atamla həm ata -oğul münasibətində, həm daha yaxın dost kimi olduq və həmin 15 ay mənim yaddaşımda, qəlbimdə həm acı, həm xoş bir xatirə kimi qaldı.
19 aprel 2016- cı ildə 60 yaşında uzun sürən xəstəlik nəticəsində ürək dayanmasından vəfat etdi. Allah atama rəhmət eləsin, məkanı cənnət, ruhu şad olsun, qəbri nurla dolsun!

“Zəngəzur”da bayram

-bayrama qarışıb

Zəngəzur mahalının Kurud- Kirs icmasının və “Hərbi Mövzular üzrə İxtisaslaşmış Jurnalistlər” İctimai Birliyinin birgə təşkilatçlığı ilə “31 Dekabr- Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəyliyi Günü” münasibəti ilə həmyerlilərin görüşü keçirilib. İcma rəhbəri Səxavət Hacıyev icmanın bütün üzvlərini və ümumilikdə xalqımızı qarşıdan gələn bayramlar münasibəti ilə təbrik etdikdən sonra 20 dekabrda Qərbi Azərbaycan İcmasında və dekabrın 26-da Qafan Rayon İcma rəhbərlərinin hesabat yığıncaqlarında qarşıya qoyulan məsələlər barədə görüş iştirakçılarına ətraflı məlumat verib.

Hərbi jurnalistlər Birliyinin sədri Tamxil Ziyəddinoğlu “31 Dekabr- Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəyliyi” günü münasibəti ilə təltif olunan Birinci Qarabağ Müharibəsinin qazisi Xanəli Bayram oğlu Qocayevi və 44 günlük Vətən Müharibəsi qazisi Xıdırlı İsmayıl Nəsrəddin oğlunun Fəxri diplomlarını təqdim etmək üçün icmanın fəallarından Sucəddin Məmişovu və Xanlar Qocayevi dəvət edib. Hər ikisi mükafatları sahiblərinə təqdim edərək onlara sağlamlıq, dinclik, əmin-amanlıq və mülki həyatda da müvəffəqiyyətlər arzulayıblar.
Qazi Hafiz Tahirov keçdikləri ağır və şərəfli döyüş yolundan, 90-cı illərin ac-yalavac günlərində Azərbaycan könüllülərinin silah-sursatsız, az qala əliyalın, necə cəsarətlə, ruh yüksəkliyi ilə döyüşdüklərindən danışıb.
Fürsətdən istifadə edən icma rəhbərliyi Xanlar Qocayevi doğum günü, bu günlərdə 60 illiyi olacaq Sucəddin Məmişovu isə yubileyi münasibəti ilə təbrik edib, hər ikisinə xoş arzularını bildirib. Sucəddin Məmişov yubileyini təbrik edən ellilərinə minnətdarlığını bildirib, həm də ömrünün 60 ilini aparan illərin etibarına həsr elədiyi "Bilmədim" şeirini səsləndirib.

Bilmədim

Altmış ili yola saldım, ötürdüm,
Bu dünyada haqq, ədalət görmədim.
İllər sanki quşa dönüb, uçdular,
Altmış yaşa necə çatdım, bilmədim.

Bir də gördüm ağarıbdı saçlarım,
Gücdən düşüb əlim, qolum, qıçlarım,
Uşaqlığım, gözəl gənclik çağlarım,
Necə gəldi, necə getdi bilmədim.

Xəyal uçur ötüb, keçən illərə,
Yada düşür doğma ellər, dağ, dərə,
Düşünürdüm vaxt var, cavanam hələ,
İllər necə ötüb, getdi bilmədim.

Yaddan çıxmır çubuqdan at mindiyim,
Qar üstündə, qışda xizək sürdüyüm,
Sanki dünən idi, ilk qız sevdiyim,
Bu altmış il necə keçdi, bilmədim,

Əvvəlki tək yoxdur taqətim, heyim,
Əynimə yaraşmır geydiyim, geyim,
Qocalıq təbilin çalır taleyim,
Qocalığa necə çatdım, bilmədim.

Yaxşı haldır qocalmağın, özü də,
Zaman yetdi yaxaladı, bizi də,
Zəiflətdi vuran qəlbi, gözü də,
Bütün bunlar nə vaxt oldu, bilmədim.

Sucəddinəm doğma eldən ayrıldim,
Qərib eldə qaçqın, köçkün sayıldım,
Elə bil ki, yuxudaydım, ayıldım,
Altmış yaşa necə çatdım, bilmədim.

Görüşün rəsmi hissəsindən sonra Xanlar Qocayev Qazilərin şərəfinə bayram süfrəsi açıb. Süfrə arxasında xatirələr çözələnib. Ellilər Zəngəzur dağlarında keçən uşaqlıq çağlarından, Çimənyurdda, Musayurdunda, Meşəbaşında qurulan binələrdən, Kirs, Kurud kəndlərinin gözəl günlərindən, pozulan növrağımızdan danışıblar. Amma heç kim o yerlərə qayıdacağımıza inamını itirməyib.

Qafan Rayon İcmasının mətbuat xidməti

Qafan Rayon İcmasının

növbəti iclası keçirilib

Dekabrın 26-da Qərbi Azərbaycan İcmasının inzibati binasında Qafan rayonunun kənd icma rəhbərlərinin və rayon icmasının rəhbər heyətinin növbəti toplantısı keçirilib. Professor Eldar Abbasov gündəliyi elan etdikdən sonra 20 dekabr 2025-ci il tarixində Qərbi Azərbaycan İcmasının ümumi yığıncağı barədə də tədbir iştirakçılarını məlumatlandırıb. Görülmüş işlər, həyata keçirilmiş beynəlxalq təşəbbüslər, ölkənin bütün ərazisində icmanın keçirdiyi tədbirlər, müxtəlif platformalarda aparılan maarifləndirici fəaliyyət və növbəti il üçün müəyyənləşdirilmiş prioritetlər barədə məlumat verib. Onu da qeyd edib ki, məruzədə Qafan Rayon İcmasının fəaliyyəti aktiv rayon icmaları sıranda çəkilsə də biz bununla qane olmamalı, daha da fəallaşmalıyıq.
Şəhərcik icmasının üzvü Əmirxan müəllimi 95 illiyi münasibəti ilə təbrik edən icma rəhbəri yubilyarın adına hazırlanmış plaketi övladına təqdim edib.
Qafan Rayon İcmasının 2025-ci il ərzindəki fəaliyyəti barədə hesabat məruzəsi ilə çıxış edən Seyfullah Abbasov bildirib ki, ilin birinci yarısında görülən işlər barədə ötən 6 ayın hesabatında ətraflı məlumat verdiyimiz üçün təkrarlayıb vaxtınızı almayacağam. Bircə onu qeyd edim ki, rayon icma rəhbərliyi bu il yubileyi olan 7-8 ziyalımızı, gənclərin təlim-tərbiyəsində xüsusi xidmətləri olan müəllimlərimizi təbrik edib, hədiyyələr verib.

İkinci yarımildə görülən işlərimizə gəlincə, fəaliyyətimiz əsasən ideoloji istiqamətə, milli- mənəvi dəyərlərin təbliğinə, yeni nəslin ata-baba yurduna qayıtmaq ruhunda tərbiyələnməsinə yönəlmişdi. Beləki, avqustun 9-da Qərbi Azərbaycan İcmasının Qafan Rayon İcma nümayəndələrinin, Kurud-Kirs kənd icma üzvlərinin, şəhidimizin ailə üzvləri və yaxın qohumlarının iştirakı ilə, uşaqkən Kirs kəndindən erməni quldur dəstələri tərəfindən qovulub Zəngilanda Vətənin bütövlüyü uğrunda döyüşərək şəhid olan, nəşi 44 günlük Zəfərimizdən sonra tapılan Müşfiq Ağa oğlu Vəliyevin məzarı Zəngilan Şəhidlər xiyabanında ziyarət olunub. Rayonun Ağalı kəndində ziyarətçilərə 40 nəfərlik ehsan süfrəsi açılıb. Sentyabrın 24-də Qafan rayonunun yazıçı və şairlərinin, mətbuat nümayəndələrinin - Elman Rüstəmov, Zöhrə Xəlilli, Ramazan Səməroğlu, Tamxil Ziyəddinoğlu, naşir Misir Aslanov, rayonun ziyalılarından Vasif Kərimov, Vahid Gülmalıyev və Kamran Rzayevin iştirakı ilə 44 günlük Zəfərimizdən sonra Laçın rayonunun Bəylik kəndində yeni məskunlaşmış soydaşlarımızla görüşü keçırılib. Qərbi Azərbaycanlı yazıçı-ziyalılar tədbirə qatılanlara Ermənistanın dövlət orqanlarının sistemli şəkildə xalqımıza qarşı yeritdiyi repressiya, etnik təmizləmə, kütləvi qətliam və digər hüquqların kobud pozulması siyasəti barədə məlumat veriblər. 1905-dən 1987-1991-ci illərə qədər baş verən olaylar, Ermənistandan deportasiya barədə irqçi qərara imza atmış İosif Stalinin və Ermənistan SSR-nin 1987-91-ci illərdə törətdiyi cinayət əməllərinin nəticələri təhlil edilib.
Sentyabrın 12-də Xırdalan şəhərində Abşeron rayonunda məskunlaşmış qafanlıların, onların burda doğulub böyümüş gənclərinin görüşü təşkil olunub. Görüşün təşkilində məqsəd gənc nəslin yurda qayıdışını təşviq etmək, Qərbi Azərbaycana Qayıdış Konsepsiyasının əsas mahiyyətini- qərbi azərbaycanlıların Ermənistana qayıdışının bölgədə sülh prosesi üçün vacibliyini diqqətə çatdırmaq olub. Bu üç tədbirin hamısı AzərTAC-da, AzTV-nin “Xəbərlər”proqramında, “Respublika”, “Xalq qəzeti”ndə və digər KİV-lərdə işıqlandırılıb. “Bütöv Azərbaycan” qəzeti hər tədbirə bir qoşa səhifə yazı və fotoreportaş həsr edib.
Bütün bu tədbirlərin təşkilinin əsas təşəbbüskarı olan Kurud- Kirs İcmasının sədri Səxavət Hacıyevə minnətdarlığını bildirən məruzəçi digər məsələləri də diqqətə çatdırıb. Hesabat dövrü ərzində dünyasını dəyişmiş Oxtar Kənd İcmasının sədri Kifayət Həsənovanın yerinə seçilmiş Rəna İlqar qızı Fərzəliyevanı icma rəhbərləri ilə tanış edib.
Məruzə ətrafında çıxış edənlər İcmanın illik fəaliyyətini qənaətbəxş hesab edib, kafi qiymətləndiriblər.
Eldar Abbasov 26 dekabrın həm də onun Azərbaycan Tibb İnstitutunda müəllimi olmuş, mərhum həmyerlimiz neyro-fizioloq, professor, Əməkdar elm xadimi Qəhrəman Qəhrəmanovun doğum günü olduğunu qeyd edib. Görkəmli alimi 100 illiyi günündə xüsusi ehtiramla yad edən professor öz müəlliminin insani keyfiyyətlərindən, elmi nailiyyətlərindən söhbət açıb. Qeyd edib ki, Qəhrəman Qəhrəmanov 150-dən çox elmi nəşrin, 3 dərsliyin və bir çox monoqrafiyanın müəllifidir. Onun rəhbərliyi ilə 29 namizədlik və doktorluq dissertasiyası müdafiə edilib. Tibb sahəsindəki elmi nailiyyəti 1978-ci ildə “Nobel” mükafatına təqdim olunub rəydən keçmişdi. Təəssüf ki, bəzi qüvvələr müəyyən yollarla mükafatın alınmasına mane oldular.
Daha sonra Qafan rayonunda deportasiyaya-1988-ci il qaçqınlığına qədər işləmiş müəllimlər haqqında tərtib edilən kitaba məsul şəxs- Həçəti İcmasının rəhbəri Bəxşeyiş Ələmşahov kitabın çapa hazır olan, nəşriyyat tərəfindən təsdiqlənən ilk nüsxəsini icma rəhbərliyinin müzakirəsinə verib. Kitabın, tirajı çap formatı ətrafında fikir mübadiləsi aparılıb.
Gərd Kənd İcmasının sədri Eldar Qarayev, Kurud Kənd İcmasının sədri Səxavət Hacıyev, Gığı Kənd İcmasının sədri Bəhruz Piriyev və başqaları fikirlərini, təkliflərini bildiriblər. Tamxil Ziyəddinoğlu təklif edib ki, kitab nəşr olunandan sonra çap məhsullarının elektron forması, hissə- hissə dərc olunması üçün, “Bütöv Azərbaycan” qəzetinin redaksiyasına təqdim edilsin.
Cari məsələlər ətrafında da fikir mübadiləsi aparılıb. Qafan Rayon İcmasının sədri- professor Eldar Abbasov İcmanın işlərinin yürüdülməsində göstərdikləri fəallığa görə Seyfullah Abbasova, Polad Poladova təşəkkür edib. Kitabın ərsəyə gəlməsində əvəzsiz xidmətləri olan Bəxşeyiş müəllimlə Müsəlləm Kənd İcmasının rəhbəri Əkrəm Mustafayevin əməyinin isə kitabın təqdimat mərasimində qiymətləndiriləcəyini bildirib. Beləcə daha bir ilə yekun vurulub.
Sonda professor icma fəallarını və bütövlükdə xalqımızı “31 Dekabr- Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəyliyi Günü” münasibətilə təbrik edib, Azərbaycanımıza xoş gələcək, Qərbi Azərbaycana Qayıdış Hərəkatının fəallarına isə möhkəm iradə, təpər, dönməzlik arzulayıb.
Tədbir xatirə şəklinin çəkilməsi ilə yekunlaşıb.

Qafan Rayon İcmasının mətbuat xidməti

ZƏRİF DUYĞULAR…

16 DEKABR - ŞAİRƏ TƏRANƏ DƏMİRİN DOĞUM GÜNÜ MÜNASİBƏTİLƏ
Hayana boylanırsan payız baxır gözünə,
Hardan keçsən xəzəllər ayağına dolaşır.
Ürəyindən bir dəli sevib sevilmək keçir,
Onda da payız qışa, qış payıza qarışır.

Bilmirsən nə umasan bu sapsarı payızdan,
Çılınçılpaq ağaclar durub üstünə gəlir.
Bir ümid çiçəkləyir payız arzularında,
Ona çatanacan da səninki sənə gəlir.

Bu gün zərif duyğuları ilə könülləri fəth edən, şeirlərini oxuduqca gözlərin misraların nizamladığı məna yükündən qopmaq istəməyən, dostlar üçün ən səmimi münasibəti ilə seçilən, tanıdığım gündən yaddaşımda olanlardan fərqli gördüyün şairə Təranə xanımın doğum günüdür.
Doğum günü həm sevincdir, həm də kədər. Sevinirsən bir yaş da yaşadın, həyatın yeni axarında bu bir ildə də nə isə öyrəndin, nə isə yaratdın. Kədərlidir ki, yaşadığın hər an öz əlaməti ilə köçdü yaddaşının tarixinə. Sən də içində şeirləşdin, gah kövrəldin, darıxdın… Gah sevincdən oynadın, qarşılaşdığın səmimiyyətdən düygularına zərif bir şölə sızdı, gülümsədin, yenidən baxdın ətrafına…
Bu gedilən yolda kimin qazancı nədirsə, şairənin də qazancı İlahi duyğuların nəzmə düzülməsi, şeirləşən ürəyinin ritmlərini arxaya boylandığı ömür yolunun axarına yazmasıdır. Təranə xanım bu ömür anlarında təkcə özü üçün deyil, eyni zamanda çoxları üçün könlünün təkliyini unutduran, əlinə kitabı almaqla şerin qanadlarında həyatı qarış-qarış gəzdirərək ürəyinə yol göstərən, işıqlandıran bir şairədir.
Bilirsinizmi, necə deyim, Təranə xanım bir başqa fərqli dünyadan baxan gördüm. Təranə xanımı ilk dəfə 2025-ci ildə Neftçala rayonunda şair-publisist Zabil Pərvizin rəhbərliyi ilə fəaliyyət göstərən “Xəzər nəğmələri” adlı Ədəbi Birliyimizin görüşündə görmüşdüm. Ailəsi ilə birlikdə uzaq yolu yaxın edən, çox səmimi bir ovqatla bizə qoşulan bu xanım nə qədər yaxın oldu bizə. Hədiyyə etdiyi kitablar onun dünyaya baxışı, qələminin yaşatdığı anlardır. “Səssizliyin melodiyası” şeirlər kitabını əlimə alıb oxuyanda hansı şeirinə baxdımsa, bunu məqaləmdə yazaram delə düşünərək səhifəni yadda saxlamağa çalışdım. Təranə xanım isə bu kitabda fərqli bir yolla gedərək şeirlərini adsız çap etdirmişdir. Bu adsız şeirlər o qədər cəzbedici oldu ki, “hansın qeyd edim?” deyə çətinlik çəkdim…Bir-birindən gözəl, dərin bir ümman… Bir dünya duyğular var qəlbində. Dəniz kimi kükrəyən, şahə qalxan, qartal kimi şığıyan, könülləri fəth edən, gözəl bir Azərbaycan xanımı-Təranə Dəmirin.

Ruhum bu dünyaya sığışmır yenə,
Çırpılır, sıxılır dar qəfəsində.
Neynirəm bir qarış yer tapammıram,
Özümə bu boyda Yer kürəsində.

Hələ ki, səhərə bir ömür qalıb,
Hələ ki, güzümdən asılıb gecə.
Qara paltarını çəkib əyninə
Gəlib pəncərəmə qısılıb gecə.

Şairə Təranə Dəmir -Təranə Ağaqardaş qızı Dəmirova -16 dekabr 1970-ci ildə Sabirabad rayonunda anadan olmuşdur.1987-ci ildə kənd məktəbini fərqlənmə ilə bitirdikdən sonra BDU-nə daxil olmuş, 1988-1993-cü illərdə BDU-nun Jurnalistika fakültəsində təhsil almışdır. Bu günə qədər doqquz kitabı, bəlkə də daha çoxu çap olunan bu şairə xanımın zəngin poetik dünyası var. Hikmət dolu, zəriflik, həlimlik, səmimiyyət qaynağı. Bunu izlədikcə kitablarının sayının doqquz yox, sanki doxsan olduğunu düşünürsən. Çünki bir dərya xəyal yolu vardır...

Nə sən bir də yoluma çıx,
Nə mən yolumu dəyişim.
Nə sən qaranlığa çəkil,
Nə mən zülmətlə döyüşüm...

Onun yaradıcılığını izlədikdə bir daha Yaradana təşəkkür edir insan. Düşünürsən ki, sonsuz kainatı nizamlayan Allah insanın qəlbindən keçənləri sözlə ifadə üçün nə gözəl bir bacarıq, anlam, ifadə etmək qabiliyyəti vermişdir. Tarixən Azərbaycan xanımlarının ədəbiyyat sevgisi düşür yadıma. Onların ruhu qonur otağıma. Yurdumuzun tarixi keçir gözlərimdən qərinələrlə... Nə gözəl bir xalqın övladıyıq, dəyərli mənəviyyatı ilə yüksələn, insanlığı ucaldan qələm sahibləri Allahın ucaltdıqlarıdır. Mən Təranə xanımın yaradıcılığını, insan olaraq özünü, şairə olaraq qələmini çox xoş gördüm. Bu tarazlıq qəlbimdə bir başqa mənzərə yaratdı. Bu gözəllikdir, sözün sehrinin ritmləridir könüllri ovsunlayan...
Bəli, əziz oxucular deyərdim ki, şairə Təranə Dəmirin şeirlər kitabını stolunuzun üstündə özünüzə dost olaraq seçəsiniz, uzaq yola çıxdıqda çox səmimi olaraq yoldaş edəsiniz. İnanın ki, heç darıxmayacaqsnlz. Çünki bu şeirlər sizi sanki milyonların içindən seçilmiş dostlar kimi heç tənha qoymayacaqdır.

Elə gözəl sevdirdin ki, özünü,
Zərrə-zərrə, tikə-tikə sən oldum.
Dərdi, qəmi yük elədim özümə,
Bircə elə sən sarıdan kəm oldum.

Yaman düşdü aralığa ayrılıq,
Bir quruca “sağ ol”a da dəymədim.
Ayaqlarım həsrət qaldı yoluna,
Nə gələndən, nə gedəndən doymadım.

Lap işlədi iliyimə bu həsrət,
Hardan tutdum yaralarım qanadı.
Günahları töküb getdin üstümə,
Hər kəs elə mən yazığı qınadı.

Məhəbbətdən küskün saldın könlümü,
Barışmağa ayaq yeri qoymadın.
Yaşamağın yolunu da unutdum,
Bircə səni unutmağa qoymadım.


Əziz oxucular, adətən şair və yazıçıların yaradıcılığından söz açarkən onların əsərlərindən, bəyəndiyin şeirlərindən məqalədə bir bənd yazıb fikirlərini ümumiləşdirirsən. Amma qeyd etdiyim kimi, şairə Təranə Dəmirin şeirlərini inanın ki, kiçik verməyə əlim gəlmir. Oxucunun diqqətinə şeirdəki həssas məqamları çatdıra bilmək üçün yalnız və yalnız şairənin öz ifadəsi ilə tam təqdim etmək ən gözəl təqdimatdır. Sanki şairə ürəyindən qələminə keçən yollara bir yasəmən, nərgiz, qızılgüllər kimi çiçəklər bəzəmişdir. İnsan ürəyinin sərrafımı bu şairə? Bəli, könül gözü oyaq olan, duyğuları ipəkdən yoğrulan, qanadlı olan nizam yarada bilmək elə əsl şairlikdir. Bu yerdə bir də Təranə xanımın Vətən sevgisinə baxaq:

Səni çiçək tək sevirəm,
Qaya-qaya, daş-daş Vətən!
Sevirəm başdan ayağa
Səni o baş, bu baş, Vətən!

Küçə-küçə, bina-bina,
Oba-oba, şəhər-şəhər-
Səni qarış-qarış, Vətən!
Səni məndən soruş , Vətən!

Ayağına hər dəyən daş
Gəlib ürəyimdən keçib.
Ağrıların, acıların
Mənim kürəyimdən keçib.

Tozum, torpağım olmusan,
Əlim, ayağım olmusan.
Hərdən çağatək sevmişəm,
Körpəm, uşağım olmusan.

Neçə kərə yıxılmışam
Dərdimdən, sərimdən, Vətən!
Yenə qalxmışam yerimdəm,
Yenə sənə vurulmuşam.
Durub başına dolanıb
Dönə-dönə vurulmuşam.

Səni sevməkdən savayı
Nə gəlir əlimdən, Vətən?!
...Səni özümtək sevirəm,
Səni Vətən kimi, Vətən!

Səmimi duyğular, həzinliyi könülləri oxşayan, sığal çəkən, ürəyinə çiçək düzür sanki. Qələminizə, ürəyinizə sağlıq, Təranə xanım.

Bir arzu tutasan gözündə,
Örtəsən kipriyini üstünə,
Toz qonmasın,
Külək aparmasın,
Dağda-daşda itməsin deyə.
Göz qapaqlarını yorğun edəsən,
Sarılasan bu arzuya təpə dırnaq...

Gözəldir... Şeirləri qısa verməyə əlim gəlməsə də, əziz oxucularımızı yormadan fikirlərimi burada tamamlayıram.

Sən gedəndən ürəyim də
Yiyəsizdi, yetimdi.
Heç olmasa payızda gəl,
Dünya ölüm itimdi...


Və yaxud:
Min ildir ki, yol ölçürəm,
Çatam özüm-özümə.
Nə yaman uzanır yollar
Durub gözümə-gözümə...

Göy gurlayır başım üstə,
Daş bitirir daşım üstə.
Yaş gətirir yaşım üstə,
Çəkir yüzümə-yüzümə...

İncə, zərif duyğularınız tükənməsin, əziz şairə xanım-TƏRANƏ DƏMİR.
Sizi Neftçala rayon “Neftçala-Gündoğar” qəzeti və “Xəzər nəğmələri” Ədəbi Birliyi adından doğum gününüz münasibətilə təbrik edir, qucaq dolusu səmimi təbriklərimizi ünvanınıza, SİZƏ göndəririk. Yazın, yaradın, dəyərli qələminiz var olsun. Allah arzularınıza yol açsın. Amin.
Bu arzular gedən yolu isə ən gözəl özü söyləyir:

“...Görən hardasa bir ağac varmı mənə bənzəyən,
Kökü torpağı ağrıdan, qolları səmanı,
Nə yerindən qopan, nə göyündən,
Varmı..
Hanı?...”

Bu gözəl doğum günündə şairə Təranə xanım Dəmirə ailəsi, sevdikləri ilə birlikdə can sağlığı diləyir, arzularınız günəşdən boy alan olsun, üzərində işıqlar sevincdən, dəyərdən daim bərq vursun deyirəm. Bu zəngin, səmimi duyğulardan insan qəlbini görünməz tellərlə, sözün, fikrin möhtəşəm maqnitində özünə çəkən yaradıcılıq yollarınıza uğurlar diləyir, bol oxucu, sevənləriniz azalmasın deyirəm.
Yeni yaşınız həyatınızı yaddaqalan işığı ilə yenidən zinətləndirsin. Amin.

Bədirə Rza Həsənqızı Niftaliyeva, Neftçala.
16 dekabr 2025-ci il.

Vaqif Səmədoğlunun

xatirəsi poeziya

gecəsində yaşadıldı

5 dekabr tarixində Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının Mərkəzi Elmi Kitabxanasında görkəmli şair Vaqif Səmədoğlunun əziz xatirəsinə həsr olunmuş ədəbi görüş keçirildi.
Görüşü Vaqif Səmədoğlunun həyat yoldaşı Babaeva-Vəkilova Nuşabə və Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü Lala Həsənova açdılar.
Tədbirdə yazıçılar, şairlər və yaradıcı şəxslər bir araya toplandılar. Onların bir çoxu Vaqif Səmədoğlunu şəxsən tanımış və onunla ünsiyyətdə olmaq şərəfinə malik idi.
Görüşün əvvəlində rejissor Elçin Musaoğlunun çəkdiyi «Şeir kimi yaşamaq» adlı Vaqif Səmədoğlu haqqında sənədli film nümayiş etdirildi.

Şairin əsərləri ilə çıxış etdilər:
Samirə Şıxıyeva, Günatay Hüseynova, Ziba Rəsul, Aliyə Tağıyeva, Alisacid Haşımzadə, Nell Kyuri, Zaur Cəfərov — «Modern Poems» layihəsinin iştirakçıları;
Amina Abdullayeva, Tamerlan Məmmədov, Fateh Məmmədov, Fərəxhənim Məmmədova, İbrahim Alimzadə və Məryəm Babayeva — «Gənc Şairlər» layihəsinin iştirakçıları. Hər iki layihə Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü və Dünya Yazarlar Təşkilatının (WOW) üzvü olan şairə Lala Həsənovanın rəhbərliyi altında fəaliyyət göstərirdi.
Bu tədbirin keçirilməsi ideyası iki dərin və mühüm məqsədə əsaslanırdı: iştirakçılar arasında Vaqif Səmədoğlunun parlaq həyatını xatırlamaq, unudulmaz anları yenidən canlandırmaq, onun əsərlərini bir daha dinləmək və poeziyasının ovqatını hiss etmək üçün təbii və səmimi bir arzu yaranmışdı. Bu, sadəcə ehtiram deyildi — onun yaradıcılığının ilhamverici nəfəsini yenidən yaşatmaq üçün səmimi bir təşəbbüs idi, həmçinin gənclərin və uşaqların iştirakına xüsusi diqqət yetirilmişdi. Bu gün böyük şairlərimizin həyat və yaradıcılığını yeni nəslə tanıtmaq, onların sözlərinin və ideyalarının Azərbaycan mədəniyyətinin formalaşmasındakı rolunu anlamaq son dərəcə vacibdir. Belə görüşlər dəyərlərin ötürülməsinə, yaddaşın qorunmasına və nəsillərarası bağların möhkəmlənməsinə xidmət edir.

Tədbirin qonaqları arasında çıxış edənlər bunlar idi: filologiya elmləri doktoru Sarxan Xavəri; şair, esseist və tərcüməçi Salim Babullaoğlu; tərcüməçi Aliyə Səmədova; yazıçı və şair Fuad Əliyev; Azərbaycan Respublikasının əməkdar jurnalisti, professor Flora Nacı; tərcüməçi və yazıçı Təranə Məmməd.
Ədəbi görüş “Modern Poems” layihəsi tərəfindən, Vaqif Səmədoğlu Mərkəzi və Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının Mərkəzi Elmi Kitabxanası ilə birgə təşkil edildi.

Dron havası

(hekayə)

Qorxuram ki, bir gün texnologiya
insanlararası ünsiyyətin önünə keçəcək və
axmaq bir nəsil meydana gəlməyə başlayacaq.

Albert Eynşteyn


Drono müasir döyüş dronlarının bir göz qırpımında viranə qoya biləcəyi kiçik ada dövlətlərinin birində dünyaya göz açmısdı. O ada dövlətində ki, əcdadları, əcnəbilər oraya ayaq basana qədər qamış daxmalarda yaşamış, balıqcılıqla məşğul olaraq kasıbçılıqıarın etmişlər. Elə ki, əcnəbilər həmin adaya ayaq basdılar və orada zəngin filiz yataqları aşkarladılar, adanın əhalisi dənizdən balıq tutmaq sənətinə son qoyub torpaqdan filiz çıxarmaga üz tutdular. Elə həmin vaxtdan da adada həyat dəyişdi və qamış komalar yaraşıqlı evlərlə, balıqçı arabaları güclə hərəkət edən palçıqlı küçələr xarici maşınlar şütüyən asfalt kücələrlə əvəz olundu. Artıq toy mərasimləri də “Sinyor Robinzo” filmindəki kimi deyil, tavanında dronlar firlanan büllur çıraqbanlı saraylarda təmtəraqla keçirilməyə başladı. Və belə toyların birində pərvanətək şadlıq sarayına toplaşanların başları üzərində dolanaraq toy mərasimini yaddaşlara köçurən dron, bəylə gəlinin o qədər xoşlarına gəldi ki, toydan 6 ay sonra dünyaya gələn övladlarının adını Drono qoydular.
Adada iqtisadi tərəqqinin nailiyyəti sayəsində bütün doğuş prosesini ayfon telefonu vasitəsilə onlayn izləyən ata, ana olmaq istəyən həyat yoldaşının bağırtısından və işıqlı dünyaya qədəm qoyan körpənin ilk çıgırtısından elə qorxub diksindi ki, bir daha uşaq dünyaya gətirmək fikrindən vaz keçdi və çoxuşaqlı ana olmaq arzusu ilə alışıb-yanan arvadının könlünü almaq, istəyini qarşılamaq üçün ona planşet hədiyyə etdi. Sən demə planşet tək ananın deyil, həm də balanın başını qatmaq üçün əla vasitə imiş. Ata-anasının yeganə sevimli övladı olan körpə Drono valideyinlərinin toy mərasimində göydə fırlanan drona baxıb gülümsədikləri kimi, planşetdə toy mərasimini seyr edərək elə hey gülümsünürdü və nə yediyinin, nə içdiyinin fərqinə varmırdı. Ana südündən müxtəlif kaşalara keçid olunarkən uşağın diqqətini daha da yayındırıb qarnını doydurmaq üçün planşetdəki toy mərasimini müxtəlif multfilmlərlə əvəz edəsi oldular. 1 yaşından isə artıq kaşalardan cətin həzm olunan müxtəlif yeməklərə keçid edildiyindən və həmin yeməklər Drononun qarnında gurultu yaratdığından, həmin gurultuları evə gələn qonaqların eşitməməsi üçün planşetin yaddaşına gurultulu dava-dalaş oyunları yükləməli oldular.
Döyüş oyunları körpə Drononu o qədər cəlb etdi ki, saatlarla planşetdən ayrılmadı və məktəb yaşına nə vaxt gəlib çatdığını heç günlərini WhatsApp və tik-tokda keçirən valideyinləri də hiss etmədi. Adamayovuşmaz, ünsiyyət qurmaqda çətinlik çəkən, virtual həyatı real həyatdan ayırd edə bilməyən Drononu məktəbə qoya bilmədilər və çıxış yolunu onlayn təhsildə tapdılar. Bu tapıntı valideynləri yollarda yaranan tıxac problemindən də azad etdi...

***
Orta məktəbi onlayn oxuyan və boş vaxtını yalnız kompüterdə döyüş oyunları ilə keçirən Drono dronlarla silahlanıb düşmən üstünə hücum edən vaxtlar artıq onun ölkəsi də müasir silah sayılan dronlarla silahlanmağa başladı və dövlət büdcəsinin yarıdan çoxu xarıcı ölkələrdən dron almağa sərf olunduğundan adada iqtisadi tənəzzül başladı. Silahlanmaqda məqsəd isə qonşu kiçik ada dövləti ilə daha kiçik bir ada üstündə yaranan münaqişə idi. Əmin-amanlıq vaxtlarında hər iki kiçik ada dövləti həmin adada birgə balıq ovuna çıxardılar və Drononun atası ilə anası da elə həmin balaca adada balıq ovu zamanı tanış olub ailə qurmuşdular. Drononun ölkəsində faydalı qazıntılar tükəndiyindən əcnəbi kəşfiyyatçılar onun valideyinlərinin səadətə qovuşduğu kimsəsiz adada filiz axtarmağa, ada sakinləri isə köhnə peşələrinə qayıdaraq həmin adada balıq tutmağa başladılar. Ada sakinləri balıq üçün ona görə həmin adaya üz tutası oldular ki, filiz emalı nəticəsində axıdılan çirkli sular səbəbindən artıq öz adalarının sahillərində balıq sürülərı yoxa çıxmışdı. Əcnəbi kəşfiyyatçılar sahilində balıqlar tüğyan edən kiçik adada faydalı mineral qazıntılar tapdığından kimsəsiz ada hər iki ada dövləti üçün mataha çevrilməyə başladı və hər iki dövlət həmin adanı öz sərhədləri daxilinə salmağa çalışdılar. Bunun üstündə də mübahisə düşdü, mübahisə münaqişəyə çevrildi və qarşıdurmaya səbəb oldu. Əllərində nizədən başqa silah tutmayan hər iki ada sakinləri müasir silah sayılan dron davasını öyrənmək üçün yarışa girəsi oldular və bu sahə üzrə ixtisaslı mütəxəssislər hazırlamağa başladılar...

***
Gününün çoxunu kompyüterdə döyüş oyunları oynamaqla keçirməyinə baxmayaraq orta məktəbi onlayn olaraq əla qiymətlərlə bitirən Drono xarici dövlətlərin universitetlərindən birinə onlayn qəbul olundu və onlayn təhsil almağa başladı.
Universtetdə onlayn oxuduğu müddətdə iki ada dövləti arasında konflikt daha da şiddətləndiyindən gediş-gəliş kəsildi və Drono real aləmdə yeganə həmdəmi sayılan dayısı qızından ayrı düşdü. Sevgilisinin əlindən tutub onun dəniz kimi mavi gözlərinə tamaşa etmək xoşbəxtliyindən məhrum oldu. Dayısı qızı ilə ancaq onlayn əlaqə saxlaya bilən Drono onlayn olaraq kompyuter texnologiyası üzrə ali təhsil aldı və elektron idareedilmə sistemi üzrə magistr pilləsini keçdi. Bu sahə üzrə ixtisaslı kadr kimi yetişərək çoxsaylı sertifikatlar və diplomlar aldı. Elə bu qabiliyyətinə görə də hərbi xidmətə çağırılarkən onu hərbi dronların hərəkətinə nəzarət-müşahidə məntəqəsinə xidmətə götürdülər.
Kimsəsiz adaların birində keçirilən təlim zamanı, 15 illik döyüş oyunları zamanı qazandığı təcrübə Drononun köməyinə yetdi. O, düşmən obyektlərinin dronlarla darmadağın edilməsində ən yaxşı nəticə əldə edərək hərbi komandanlıq tərəfindən mükafatlandırıldı. Məhz bu qabiliyyətini nəzərə Yeni il axşamı dronların idarəolunma məntəqəsində gücləndirilmiş növbəçəkənlərin siyahısına Drononun adını da əlavə etdilər. Növbə iştirakçılarını dronsatan ölkənin kiçik ada ölkəsinə ezam olunmuş təlimatçıları bir daha təlimatlandırdılar və kompyuter və monitorlardan digər məqsədlər üçün istifadə etməməyi tövsiyyə etdilər. Müşahidə kameraları vasitəsilə onlar da növbəçəkənlərin növbə zamanı vaxtlarının tez ötməsi üçün həmin avadanlıqlardan qeyri-məqsədyönlü istifadə etdiklərini, müxtəlif döyüş oyunları oynadıqlarını bilirdilər. Lakin bu oyunlar növbəçəkənlərin praktik vərdışlərinin möhkəmləməsinə kömək etdiyindən çox da dərinə getmirdilər...
Məntəqədə dronların idarəetmə postunda 2 ədəd iri monitor (əsas və ehtiyat monitorlar) quraşdırılmışdı və bu monitorlarda faydalı filizlərlə zəngin lap kiçik adaya iddialı olduğu üçün düşmənə çevrilən digər kiçik ada dövlətinin sputnikdən canlı izlənilən xəritəsi əks olunurdu. Əgər döyüş baş verərsə, uzağı 23 dəqiqə ərzində ada döyüşə hazır 150 PUA (pilotsuz uçuş aparatı) vasitəsilə viranəyə çevrilə bilərdi. Qonşu ada dövləti də bunu bildiyindən və dron hücumundan müdafiə sistemi zəif olduğundan başıbəlalı balaca adanın, balıq ovunda olduğu kimi, birgə istismar olunması təklifi ilə BMT-yə müraciət ünvanlamışdı və Yeni ildən sonra bu məsələnin müsbət həlli gözlənilirdi. Lakin daha güclü sayılan Drononun ölkəsi filiz emalı zamanı adalarında yaranmış ekoloji fəlakəti həll etmək və iqtisadi tənəzzüldən yaxa qurtarmaq üçün daha çox mənfəət əldə etmək niyyətində idi. Bu məsələdə onu silahlandıran dövlətlər də maraqlı idi. Ona görə də sülh bağlamaq üçün ciğallıq edir, gah ərazisinin böyüklüyünü, gah əhalisinin çoxluğunu, gah da lap balaca adanın onlara daha yaxın olduğunu bəhanə gətirərək adanın istismarı üçün bağlanan müqavilədən yüksək faiz əldə etmək istəyirdi.
Drono isə faydalı qazıntıdan mənfəət əldə etmək əvəzinə hal-hazırda münaqişədə olduqları və bütün əlaqələri kəsilmiş adadakı dayısı qızını əldə etmək üçün alışıb yanırdı və bu səbəbdən də münaqişənin tez həll olunmasının tərəfdarı idi. Bığ yeri təzəcə tərləyən Drononun orqanizmindəki fizioloji dəyişikliklər onun dayısı qızını əldə etmək ehtirasını daha da artırırdı və artıq onlayn sevışmə və əzizləmələr ona ləzzət etmirdi. Odur ki, tez-tez depressiyaya düşür və yeri gəldi-gəlmədi antidepressantlardan istifadə edirdi.
***
Yeni il axşamı növbədə olmağına baxmayaraq texnologiyanın müasir imkanlarından istfadə edərək yeganə həmdəmi olan dayısı qızı ilə onlayn olaraq doyunca yazışdı və sonda zarafatcasına bildirdi ki, iki ada dövləti sülhə gəlməzsə, sılah gücünə olsa da dronların köməyi ilə onu qaçıracaq. Xüdafizləşib bir-birinə öpücüklər göndərdikdən sonra vaxt boşluğunu doldurmaq üçün yenə də, təlimatçıların tapşırıqlarına əhəmiyyət vermədən cibində gəzdirdiyi oyun fleş kartını kompüterə qoşaraq monitorların birində son zamanların sevimli oyununa çevrilmiş dava oyununu oynamağa başladı. Həmin oyunun proqramını Drononun özü hərbi xidmətdə olarkən yazmışdı və oyun hərbi komandanlığın ən ali rütbəlisindən tutmuş sıravi əsgərinə qədər hamının xoşuna gəlmişdi. Oyun hazırda yeganə düşmən sayılan qonşu kıçık ada dövlətinin dronlarla darmadağın edilməsindən bəhs edirdi və obyekt olaraq qonşu ada dövlətinin sputnikdən götürülmüş ərazisi, həmin ərazini viranə qoymaq üçün isə öz dövlətlərinin dronlarının sayı qədər dron götürülmüşdü və real döyüşdən heç də fərqlənmirdi. Oyunda rekord Dronoya məxsus idi və 150 dron ilə qonşularını 24 dəqiqəyə darmadağın edirdi. Adanın ərazisi 99 % dağılır və Xirosimanı xatırladırdı. Dağıntı100 faizə ona görə çatmırdı ki, oyun zamanı Drono dayısıgilin evlərinə toxunmurdu. Bu dəfə də 99 faiz dağıntı ilə rekordu 2 saniyə yenilədi və bu atəşfəşanlığa və şampan şərabı fantanına səbəb oldu və bu atəşfəşanlıq ilə şampan fəvvarəsi saatın əqrəbinin qoşalaşması ilə, yəni Yeni ilin gəlişi ilə üst-üstə düşdü. Odur ki, növbə yoldaşı ilə “şampanski” partladıb içdilər və pəncərədən şəhərdəki atəşfəşanlığı canlı olaraq izlədilər.

***
Gecəni ilkin olaraq Drono 3 saatlığa dincəlməyə yollandı və qonşu istirahət otağında nə qədər çalışdısa yuxuya gedə bilmədi. İlk yeni il idi ki, daysı qızı olmadan, özü də evdə yox, xidmətdə keçirirdi və dayısı qızının yanında olmaması ona rahatlıq vermirdi. Odur ki, yuxuya getmək üçün antidepressant və yuxu dərmanları qəbul edərək yuxuya getdi. Səhər ssat 4-də oyun oynamaqdan yorulan və Drononun rekorduna heç cür yaxın düşə bilməyən növbə yoldaşı onu oyatdı və növbəni ona təhvıl verərək istirahətə yollandı. Gözlərini ovuşduran Drono pəncərədən çölə baxdı. Dan yeri sökülməkdə idi və adətən buludlu olan adada göyun üzündə bir dənə də olsun bulud görünmürdü. “Əsl dron havasıdı” düşünərək rekordunu yeniləmək üçün yenə kompyuterin arxasına keçdı və dronlarla həmişəki kimi qonşu ada dövlətini darmadağın etməyə başladı. Bu dəfə heç rekorduna yaxın düşə bilmədi və 50-dən çox dronu düşmən tərəfindən vuruldu. Heç bir oyunda bu qədər dron itirməyən Drono yeni oyuna başlamazdan əvvəl zehnini itiləmək və yuxusunu qaçırmaq üçün özünə qəhvə süzmək qərarına gəldi və istirahət otağı ilə növbətçi otagın arasında yerləşən yemək otağına keçdi. Artıq günəşin şəfəqləri aydın səmanı bürüməkdə idi. Təkcə üfüqdə, sevgilisinin ölkəsində, düşmən dövlətin üzərində qara buludlar peyda olmağa başlamışdı. Özünə qəhvə süzərkən həmişə açıq qalan və səsi alınmış televizordakı xəbərlər diqqətini cəlb etdi. Yaxınlaşıb televizorun səsini yüksəltdi. Televizorda “CNN”-nin canlı xəbərlərı gedirdi. “ Sülhün bir addımlığında olan kiçik ada dövlətləri arasındakı münaqişə yeni ilin ilk günü yenidən qızışdı və sülh imzalanması üçün BMT-yə müraciət ünvanlayan kiçik ada dövləti bu saatlarda qonşu dövlət tərəfindən dron hücumuna məruz qalaraq darmadağın edildi...”.

Elman RÜSTƏMOV

16-17 noyabr 2024-cü il

BƏHRUZ NİFTƏLİYEVƏ

SEVGİ DOLU TƏBRİK!

28 noyabr günü Bəhruz Niftəliyrvin Kitab təqdimatına dəvətli idik. Rəsmi bir tədbirə qatılacağımdan ehtiyatlanıb, hər ehtimala ona təbrik məktubu yazdım. Amma göndərmək fürsəti tapa bilmədim. Rəsmi tədbir bitər-bitməz tanınmış televiziya işçisi Fəxriyyə xanım İsayevanın “gəl, birlikdə bir kitab təqdimatına gedək, zatən bu məclis bitir.” Çox sevindim və birlikdə Bakı Kitab Evinə (“BAKU BOOK CENTER) getdik. Məclisin aparıcısı Fəxriyyə xanım İsayeva Proqramdan kənar mənə söz verdi. Axşamdam yazdığım məktubumu xatırladım, çantamdan tez çıxarıb səhnəyə yönəldim. Bəhruzu uşaq vaxtından–hələ 4-5 yaşı olandan tanıdığımı bildirərək, bəzi xatirələrimi bölüşdürəndən sonra sakitcə Məktubumu açıb oxudum:
“Hörmətli dostlar, əziz iştirakçılar, bu gün biz bir gəncin Bəhruz Niftəliyevin–özünü, Tanrını və insanı axtaran bir ruhun səsi ilə eyni aradayıq. Mən hələ kitabı tam oxumağa fürsət tapmamışam, amma müəllifin sosial şəbəkə üzərindən paylaşdığı bir neçə qeydi belə onun yazdıqlarının mahiyyətini çox aydın göstərir. Bu kitab Tanrıya yazılmış məktublardır–amma təkcə Tanrıya deyil, həm də insanın özünə, öz iç dünyasına yazılmış məktublar. Müəllif deyir ki, “Mən Allahdan qorxmayan biriyəm, çünki onu sevirəm.” Bu, cəsarətli bir fikirdir. Qorxu ilə yox, sevgi ilə inanan bir ruhun sözüdür. Bu məktublarda Tanrı təkcə uca və uzaq bir varlıq kimi deyil, həm də dost, sirdaş, bəzən küsdüyümüz, bəzən sığındığımız, bəzən üsyan etdiyimiz, amma hər dəfə yenidən qayıtdığımız bir məkan–bir səmt kimi görünür. Müəllifin sözlərində mən bir həqiqəti gördüm: Tanrıya inanmaq başqa şeydir, onu hiss etmək başqa şey. Bu kitab da elə hiss edənlərin kitabıdır.
O, sevgini təmənnasızlıq kimi anlayır–gözləntisiz bir bağlılıq, insanın özünə qayıtdıqca yenidən Tanrıya yaxınlaşması kimi.
Bu kitabda həm acı, həm etiraf, həm üsyan, həm də təslimiyyət var – yəni insan var. Bu mənada, məncə, “Tanrıya məktub” yalnız dini və ya fəlsəfi mətn deyil, həm də böyük bir daxili yolçuluğun gündəliyidir. Və ən gözəl cümlələrdən biri budur: “Bütün tabuları yıxmaq, bütün bütləri dağıdıb bütöv olmaqdır.”
Bu, həm gəncliyin cəsarətidir, həm də ruhun azadlıq çağırışı. Mən müəllifi bu səmimiyyətinə, hisslərini qorxmadan sözə çevirmək bacarığına görə təbrik edirəm. Hiss edən, axtaran, sual verən insanlar cəmiyyətin ruhunu diri saxlayır.
Arzu edirəm ki, bu kitab Tanrı ilə söhbət etmək istəyən hər oxucuya öz yolunda bir işıq olsun.
Əzizim Bəhruzu bir daha təbrik edir, uğurlar arzulayıram.

Səmimiyyət və sevgilərlə bibin Almaz Ülvi

“Çeşmə” ədəbi məclisində

Noyabrın 30-da "Çeşmə" Ədəbi Məclisinin növbəti yığıncağı Dədə Ələsgərin adını daşıyan bir yerdə, onun ruhu gəzən məkanda keçirildi. Tədbiri giriş sözü ilə "Çeşmə" Ədəbi Məclisinin sədri, Azərbaycan Yazıçılar və Jurnalistlər Birliklərinin üzvü, tanınmış şair- qəzəlxan Lilpar Cəmşidqızı açdı. O, tədbirdə iştirak edən qonaqları salamladıqdan sonra əlavə elədi ki, bu günkü məclisimizi Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, qocaman şair Əliyar Mərdiyevin 75 illik yubileyinə və yeni çapdan çıxmış "Mənim 75-im" adlı kitabın təqdimatına həsr edəcəyik. Sonra Azərbaycan Yazıçılar Birliyininin üzvü, tanınmış bəstəkar, bir "Divan" müəllifi, ustad şair Hüseyn Sözlü yubileyi olan Əliyar Mərdiyevi təbrik elədi. Hüseyn Sözlü məclisə xeyir-duasını verdikdən sonra, belə məclislərin gənc şairlərin inkişafında xüsusi əhəmiyyət daşıyacağından danışdı və qəzəllərindən bir neçəsini səsləndirdi.
Əslən Qarabağın dilbər güşəsi olan Ağdamda doğulub, böyüyən Vahid Çəmənli "Çeşmə"nin əhəmiyyətindən danışıb qəzəllərindən bir neçəsini oxudu. Pirşağıdan gələn, tanınmış şair- qəzəlxan, Prezident təqaüdçüsü Əşrəf Pirşağılıya söz verildi. Ustad şair, Ədəbi Məclisin Əruzun və gənclərin inkişafında, formalaşmasında çox böyük əhəmiyyət daşıyacağını qeyd edib, məclis rəhbərinə gələcək işlərində uğurlar arzuladı, tədbirə dəvət olunduğu üçün təşəkkürünü bildirdi və axırda qəzəllərindən bir neçəsini səsləndirdi.
Məclisdə Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, "Namiq Səfai" adına Ədəbi Məclisin sədri, tanınmış qəzəlxan Ağamirzə Qail məclis üzvlərini salamladıqdan sonra, yubliyarı təbrik elədi və qəzəllərindən səsləndirdi. Sonra məclisdə ilk dəfə iştirak eləyən, tanınmış şair Mədaxil Cavadlıya söz verildi. Məclisdə ilk dəfə iştirak edənlərdən biri, "Xarı Bülbül" jurnalının baş redaktoru, şair Ziyadxan Budağa söz verildi. O da şeirlərindən bir neçəsini böyük coşqu ilə səsləndirdi. Daha sonra növbə ilə digər şairlərə söz verildi və onlar da növbə ilə hər biri öz şeirlərini səsləndirdi.
Şairlərdən istedadlı qəzəlxan Sadiq Cəfəri, şair İldırım Əlişoğlu, Fərhad Səngərli öz şeirlərindən səsləndirdi. Məclisdə "Xarı Bülbül" jurnalının təsisçisi Canəfər Əliyeva da iştirak elədi. Şairlərin səsləndirdiyi şeirlərdən sonra böyük həvəslə başlayan Ədəbi Məclis uğurla başa çatdırıldı.
Sonda "Çeşmə" Ədəbi Məclisinin sədri Lilpar Cəmşidqızı məclisin keçirilməsində göstərdiyi qayğı və dəstəyə görə “Şahənşah” restoranının rəhbəri Rəşid Süleymanova və Dədə Ələsgər Ocağı İctimai Birliyinin sədri Xətai Ələsgərliyə minnətdarlığını ünvanladı və iştirakçılar adından təşəkkürünü bildirdi. Növbəti görüşü keçirmək ümidi ilə məclis iştirakçıları görüş yerindən ayrıldılar.