Əmək və işləməyin vəhdəti

Bəzən özünü nə edəcəyini bilmədiyin halda tapırsan. Aqibətsiz, nəticəsiz yolda addım-addım gedirsən…Ən xırda bir əhvalatı gözündə böyüdər, aşılmaz hala gətirərsən. Bu duyğu və düşüncələri səhərin 5-ə bənzədirəm. Nə ənvarı var, nə də zülməti. Arabir özümüzə bu sualı veririk. ”Mən nə edim? Həyatım, varlığım və gələcəyimlə bağlı…” Nə etməyimizdən asılı olmayaraq, hər işdə əməyin rolu danılmaz faktordur. ”ƏMƏK”—İnsanın əqli və cismani gərginlik tələb edən məqsədəuyğun və ictimai cəhətdən faydalı fəaliyyətidir.
Həyatımızın hansı mərhələsində olmağımıza baxmayaraq, püxtələşəcəyimiz yol zəhmətkeş olmağımız və külüng çalmağımızdan asılıdır. ”Mən nə edim?” sualına cavab tapmadıqda təlaş, vəlvələ hissləri köksümüzdə sıxışır. Bu səbəbdən heç bir şey eləməmək sadə yol kimi görünür. Bu yoran və qeyri-məhsuldar zamandan başqa heçnə deyil. Benjamin Franklin çox gözəl deyib:
”Əgər planın yoxdursa, uğursuzluq zəmanətli planı hazırlamısan”. Uğurlu insanlara baxanda hamısının məqsədi olduğunu görürük. İstək və arzularımızı reallaşdırmaq üçün öncə məqsədimizi təyin etməliyik. Məqsədə çevrilməyən addımlar sadəcə xəyal və xülyamızda var olur. Başqa insanların bizim arzularımızı reallaşdıran zaman görürük. Bu vəziyyəti dəyişmək üçün elə bu gündən məqsədlərimizi təyin edib, üzərində işləməyə başlaya bilərik. Fikirləri reallaşdırmaq, həyata keçirmək lazımdır. Hərəkətə keçəndə bizə əngəl olan əsas nüans hər şeyin mükəmməl olmasını gözləməkdir. Mükəmməliyyətçilik özünü 2 cür göstərir:
Əzmkar və acgöz olmaqda. Acgöz və əzmkar insanlar bir-bir ilə gecə və gündüz qədər fərqlidirlər. Acgöz insan-hədəfə gedən yolda, hədəfdən başqa heç nəyi görmür . O, öz arzusuna çatana kimi xoşbəxt deyil. Əzmkar insan-hədəfə gedən yolda tək niyyətinə fokuslanmır. O, həm də bu yolun yükündən bir növ həzz alır. Acgöz insan-nəticə yönümlüdür.
Əzmkar insan-proses yönümlüdür. Bir işin “DEffekt və ANormal” olmaması üçün əmək sərf etmək lazımdır. Deffekti effektə, anormalı normala çevirmək üçün əməksevər olmaq, əziyyət çəkmək zəruridir. Həyat uğursuzluq, qorxular, qayğılar, panikalar, qeyri-müəyyənliklər silsiləsi deyil. Bizim əmək vasitəsilə bütöv halına gətirəcəyimiz bir mərhələdir. Bu tarixi dövrü düzgün dəyərləndirmək gərəkdir.
Samirə Kərimli,
BDU jurnalistika fakültəsinin tələbəsi