VI toplantı

İşğaldakı kəndimizin

ruhu yaşamaqdadır…

İnsan doğma torpaqdan ayrı düşə bilər, lakin torpaq insanın qəlbindən heç vaxt ayrı düşmür. Qərbi Azərbaycanın qədim yaşayış məskənlərindən biri olan Gərd kəndinin sakinləri də bu həqiqəti bir yerə yığışmaqla təsdiqlədilər. Doğma kəndləri uzun illərdir işğal altında olsa da, Gərd camaatı birlik, yaddaş və milli ruhla “Gərd günü” və “Yeni il” adlı bayram mərasimini birlikdə qeyd etdilər. Gərd Kənd İcmasının rəhbəri, Bakı Dövlət Universitetinin dosenti Eldar Qarayev həmkəndlilərini “31Dekabr- Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəyliyi Günü” və yeni il münasibətilə təbrik edərək bildirdi ki, tədbirin əsas məqsədi, yalnız yeni ilin gəlişini qarşılamaq deyil. Bu mərasim, hər şeydən əvvəl, Gərd kəndinin tarixini, mədəniyyətini, adət-ənənələrini yaşatmaq, xüsusilə gənc nəsildə doğma yurda bağlılıq hissini gücləndirmək məqsədi daşıyır. “Gərd günü” anlayışı artıq sadəcə bir tarix deyil, bir yaddaş, bir kimlik və bir ümid rəmzinə çevrilib.
Bayram mərasimi səmimi və duyğulu bir atmosferdə keçdi. Tədbirdə kənd ağsaqqalları, ziyalı¬ları, müəllimləri, gəncləri qonaq qismində iştirak etdilər. Bu il ali məktəblərə qəbul olmuş tələbələr də qonaq edildi və onlara hədiyyələr paylandı. Çıxış edənlər Gərd kəndinin tarixi keçmişindən, zəhmətsevər insanlarından, bu torpağın yetirdiyi ziyalılardan danışdılar. Xüsusilə vurğulandı ki, Gərd kəndi təkcə coğrafi məkan deyil, nəsildən-nəslə ötürülən mənəvi dəyərlərin daşıyıcısıdır.
Yeni ilin gəlişi ilə bağlı söylənən arzular da xüsusi məna daşıyırdı. Bu arzuların mərkəzində sülh, ədalət və ən əsası – doğma torpaqlara qayıdış ümidi dayanırdı. İştirakçılar bildirirdilər ki, işğal altındakı kəndlərini heç vaxt unutmayıblar və unutmayacaqlar. Gərd kəndi onların yaddaşında yaşayır, onların söhbətlərində, xatirələrində, övladlarına danışdıqları hekayələrdə daim yer alır.
Tədbirdə milli musiqilər səsləndi, köhnə xatirələr yad edildi, kəndlə bağlı video, fotoşəkillər və xatirələr bölüşüldü. Bu anlar bir daha göstərdi ki, zorla didərgin salınmış insanlar torpaqdan uzaq düşsələr də, mənəvi baxımdan heç vaxt məğlub olmayıblar. Əksinə, belə tədbirlər onların birliyini daha da möhkəmləndirir.
“Gərd günü” və “Yeni il” mərasimi bir daha sübut etdi ki, düşmən işğalla yalnız torpağı zəbt edə bilər, amma xalqın ruhunu, yaddaşını və ümidini əsla məhv edə bilməz. Gərd camaatı bu tədbirlə, həm öz aralarında birlik nümayiş etdirdi, həm də gələcəyə inam mesajı verdi.
İnanırıq ki, qarşıdan gələn yeni illər Gərd kəndi üçün qayıdış, yenidənqurma və dirçəliş illəri olacaq. O gün gələcək ki, “Gərd günü” doğma kəndin özündə, ata-baba torpağımızda qeyd ediləcək. Bu ümidlə yaşamaq və bu inancı gələcək nəsillərə ötürmək isə hər bir gərdlinin mənəvi borcudur.

Qafan Rayon İcmasının mətbuat xidməti

“KIĞI GÜNÜ” üçüncü

dəfə qeyd olunub


Böyük bir mahalın bir qərinədən çoxdur perik salınmış övladları, doğulduğu torpağa ayaq basa bilməyən oğulları yaddaşlarında daşlaşmış xatirələri bölüşmək üçün yenə bir araya gəliblər. Çünki iki il əvvəl Zəngəzur mahalının Gığı Kənd İcmasının fəalları hər il 30 dekabrın “KIĞI GÜNÜ” kimi qeyd olunması barədə razılığa gəliblər. Elə içma üzvlərinin dekabrın 28-də keçirilən görüşü də həmin razılığa hər il əməl olunmasının təsdiqidir. Ellilər hər görüşə fərəh hissilə, sevinclə qatılırlar.
Növbəti tədbiri giriş sözü ilə Kığı Kənd İcmasının rəhbəri Ələmdar Piriyev açaraq qonaqları 31 Dekabr Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəyliyi günü münasibəti ilə təbrik etdikdən sonra məclisin idarə olunmasını təşkilatçı- koordinator Bəhruz Piriyevə həvalə edib. Bəhruz Piriyev də öz növbəsində tədbir iştirakçılarını hər iki bayram münasibətilə təbrik edərək xoş arzularını bildirib. Eyni zamanda Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün, Dövlət müstəqilliyinin bərpası uğrunda şəhid olanların əziz xatirəsi ehtiramla yad olunub.

Kəndin ziyalıları və ağsaqqallarından Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasının müəllimi, Ukrayna Respublikası Tikinti Akademiyasının akademiki Aydın Piriyev, Azərbaycan Texniki Universitetinin dekanı, texnika elmləri üzrə fəlsəfə doktoru Yədullah Babayev, Azərbaycan Müdafiə Sənayesi Nazirliyi Radioquraşdırma İnstitutunun hüquq şöbəsinin müdiri Baris Piriyev, Əbülfət Babayev, Mənsurə Məşqulatqızı, Məryəm Gəncəliyeva, Sara Aslanova, Füzuli Gəncəliyev, Sabunçu rayonu 192 nömrəli məktəbin müəllimi, idman ustası Afiq Gəncəliyev, Xuraman Aslanova, Şəhid qardaşı Emil Aslanov, koordinator Sərvaz Həsənxanov və başqaları doğma yurdla bağlı şirin xatirələrini bölüşüblər.

Türkiyədə hərbi təhsil alan, Azərbaycan Ordusu sıralarında zabit kimi şərəfli xidmət yolu keçən Vəkil Piriyev Qərbi azərbaycanlı soydaşlarımızın ordu quruculuğundakı xidmətlərindən ürəkdolusu söhbət açıb.
Polis polkovnik- leytenantı, koordinator Tacəddin İmanov, ədliyyə polkovniki Nadim Babayev, ədliyyə polkovnik- leytenantı - koordinator Altay Tanrıverdiyev yurddan ayrı düşdüyümüz illər ərzində müstəqil Azərbaycanımızın dövlət quruculuğunda, müstəqilliyimizin möhkəmlənməsi istiqamətində keçilən çətin, şərəfli yollardan söz açıblar. Belə görüşlərin nə vaxtsa ata yurdumuzda keçirəcəyimizə inam ifadə ediblər.
Tədbirin rəsmi hissəsindən sonra bayram süfrəsi arxasında maraqlı əhvalatlar yada salınıb, kəndin müdriklərinin kəlamları, baməzələrin lətifələri könül açmaq üçün dilə gətirilib.
Yekunda üstünə “KIĞI GÜNÜ” həkk olunmuş tort kəsilib və xatirə şəkilləri çəkdirilib.

Qafan Rayon İcmasının mətbuat xidməti

75 İLLİK YUBİLEY

ƏLİYƏDDİN MÜƏLLİM,


TƏBRİK EDİRİK!

Bu gün-2026-cı ilin ilk günü ailəmiz üçün ikiqat bayramdır. Həm yeni il, həm də 1951-ci il yanvarın 1-də Zəngəzur mahalının Mahmudlu kəndində doğulan qaynatam Əliyəddin müəllimin doğum günüdür. Ona görə də mən- Sarıyev Rəhim Nurəli oğlu qaynatam Ələddin müəllimi 75 illik yubileyi münasibəti ilə səmimi qəlbdən təbrik edirəm. Ona Allahdan sağlamlıq, uzun ömür, ailəsi və əzizləri ilə birlikdə xoşbəxt günlər arzu edirəm . Əliyəddin müəllim çox gözəl, qəlbigeniş insandır, mehriban qaynatadır, hər zaman mənə və ailəmizə, öz imkanları daxilində, dəstək olub.

Üçəm qız nəvələri - Sarılı İnci, Sarılı Ümid, Sarılı Sevgi, Əliyəddin babalarını çox sevdiklərini bildirirlər, ad gününü təbrik edirlər. Həmçinin nəvələri Nigar xanım və Akşin də babalarını çox sevdiklərini bildirirlər, Allahdan ona can sağlığı arzu edirlər.
Quliyeva Diləfruz xanım ömür - gün yoldaşının daha bir il qocaldığından gileylənsə də, yanında olduğuna Şükr edir. Allah, səni başımızın üstündən əskik eləməsin deyir- yaxşı ki, varsan, yeni yaşın mübarək!

Kiçik qızı Sarıyeva Sevil xanım: Ata söykəndiyin dağ deməkdir! Əziz atam, nə qədər ki, sən varsan, mən ayaqdayam. Allahdan sənə sağlam canla uzun ömür yaşamı arzu edirəm. Canım atam o gün olsun ki, 100 yaşını qeyd edək. Ad günün mübarək olsun!
Böyük qızı Şərifova Kəmalə xanım: Ata adı, övlada arxa dayaq, tutunacaq liman deməkdi. Allah atama verdiyi ömrü, sağlam canla və hüzurlu yaşamasını nəsib eləsin. Hər zaman ailəsinin başı üzərində sağlam durmağını diləyirəm.

KƏLBİYEV NURƏLİ


SARI OĞLU


Anım

70 İLLİK YUBİLEY
YAMAN AĞIR İMİŞ ATASIZ DÜNYA!
01.01.1956 - 19.04.2016

Mən Sarıyev Rəhim Nurəli oğlu, atam haqda ürəyimdən keçənləri qələmə almaqda əsas məqsədim elimizdə- obamızda yaşamış yüksək mədəniyyət sahibi olan dahi şəxsiyyətlərin yaşayıb-yaratdığını gələcək nəsillərə çatdırmaqdır.
Hər bir insanın dünyaya gəlişi, həyat və fəaliyyəti müəyyən missiya ilə əlaqədardır… Bu mənada hər kəs yaşadığı dövrdə Tanrı tərəfindən ona həvalə olunmuş missiyanı həyata keçirmiş olur. Bəşəri duyğularla yaşayan, xalqına, millətinə layiqli övlad olmağa çalışan, onun yolunda hər cür fədakarlığa hazır olan insanlar Tanrı tərəfindən ona həvalə olunmuş missiyanı səssiz - küysüz icra edir və bundan xüsusi zövq alır...
Belə insanlardan biri atam Kəlbiyev Nurəlidir. O, çox böyük qabiliyyət sahibi idi, böyükruhiyyəli insan idi, hər xırda işə, çətinliyə görə qohumla, dostla əlaqəni kəsməzdi, duz çörəyə, qohumluğa böyük önəm verərdi, qiymətli tutardı, hər yerdə qazandığı hörmətə - izzətə görə, bu gün başımı dik tuturam, açdığım hər qapıda, getdiyim hər bir məkanda atamın adına olunan hörmət, ünvanına deyilən xoş sözləri eşidirəm, görürəm və Allahıma şükür edirəm ki, bu cür böyük şəxsiyyətli atanın oğluyam və bu səbəbdən atamı qürurla, fəxrlə anıram. Əlində bir parça çörəyi olsa belə, onu paylaşan insan idi. Neçə ailələr, qəlblər sevindirdi, könüllər oxşadı. Atam kəndimizdə el ağsaqqalı adına layiq görülmüşdü. Ona görə də tək bizim evdən deyil, elimizdən getdi. Elimizin - obamızın xeyir- şər məclislərinin yaraşığı idi, gözəl idarəçilik qabiliyyəti, qeyri-adi gözəl səlis nitqi, şeirləri, xeyir duaları və başsağlıqları ilə onu sevənlərin qəlbinə oxşamış və qəlblərində daim yaşayacaq.
Atam istiqanlı, qohumcanlı idi. Heç bir qohumla əlaqəni kəsmirdi, hər zaman qohumlara gediş - gəlişli idi, hər kəsin dadına yetirdi. Özündən böyüklərə, kiçiklərə hər zaman hörmətlə yanaşardı, çalışardı heç kəsin qəlbinə dəyməsin, əlindən ancaq yaxşılıq gəlirdi, heç kəsə pislik etməzdi, dünya malına görə heç kəslə münaqişəyə girməzdi. Böyüklük göstərib güzəştə getməyi üstün tuturdu. Yaltaq, ikiüzli adamlarla məsafə saxlayardı. Hamıya qarşı dürüst idi, daxilən- zahirən eyni insan idi. Dilində yalan olmazdı, geniş qəlb sahibi idi. Atamdan çox maddi və mənəvi kömək istədilər, məsləhətə gəldilər, heç kəsi naümid qaytarmadı. Onun leksikonunda “yox” demək yox idi. Həmişə haqqın tərəfində olduğu üçün insanlar ona yüksək dəyər verirdilər. Atam insan övladının xeyirxahlıq üçün yarandığını özünə deviz edərək pisliyə yaxşılıqla cavab verirdi. Bir müəllim olaraq təlim-tərbiyə işlərində ona pislik edənin övladı ilə özününkünə fərq qoymazdı. Hamıya düz yol göstərər, təmənnasız xidmət edər, dəyərli məsləhətlər verərdi. Yaxşılıq etməkdən, xeyirxahlıqdan zövq alırdı. Atam bu fani dünyada xeyirxah əməlləri, ağsaqqalığı, mərdliyi mərdanəliyilə ad qoyub getdi.
Mən onun vədəsiz gedişilə tək atamı deyil, dostumu, sirdaşımı, arxa- dayağımı, itirdim. Atam çox zəhmətkeş, ailəcanlı, övladları üçün canını verməyə hazır ata idi. Kaş atam sağ olardı, qalan ömrümü, gözümü qırpmadan ona qurban verərdim.

Atam 01.01.1956- cı ildə Qərbi Azərbaycanın gözəl guşələrindən olan Zəngəzur mahalının Gığı kəndində anadan olmuşdur. O,1963- cü ildə Gığı kənd orta məktəbinin 1- ci sinfinə getmiş və orta məktəbi bitirdikdən sonra, 1974- cü ildə 18 yaşında Azərbaycan Pedaqoji Universitetinə qəbul olmuşdur. Babam Sarı Çapan oğlu 1900-cü ildə anadan olmuş, çox qüvvəli, canlı adam olduğundan" gücünə - qüvvəsinə, cəsarətinə görə " pəhlivan Sarı ləqəbi" qazanmışdır. Sarı babam çox zəhmətkeş insan olub, çörəyini öz biləyinin gücü, alın təri ilə qazanaraq, özünə və ailəsinə halal çörək yedirtmişdir. O, 09 avqust 1974- cü ildə Gığı kəndində öz evinə 2 kisə un alıb gətirir, unu evə qoyduqdan sonra, yorğunluğunu çıxarmaq üçün divanda uzanır. Rəhmətlik nənəm Bilqeyis Məhərrəm qızı görür ki, günortadır, amma Sarı kişi heyvanları çölə buraxmayıb. Evə girib babamı səsləyir və bu an onun ruhsuz bədənini görür, dünyası qaralır. Sarı babam artıq əbədi dünyaya qovuşmuşdu…
Atam Nurəli Bakı şəhərində tələbə adının sevincini yaşayarkən, ata-anasını öz sevincinə şərik etmək xəyalı qurarkən, Sarı kişinin vəfatından xəbərsiz idi. Bilqeyis nənəmin fikri ilə Sarı babamın kiçik qardaşı rəhmətlik Paşa babanın oğlu rəhmətlik İlqar əmim (alim idi) və atamın qardaşı mərhum Nurəddin əmim həm atamın tələbə sevincinə şərik olmağa, həm də acı xəbəri demək üçün Bakıya gedirlər. Onlar birgə qatarla kəndə qayıdarkən, yol boyu xeyli söhbət edirlər, amma Sarı babamın ölüm xəbərini, heç cürə ürək edib, atama deyə bilmirlər. Onlar Gığı kəndinə çatırlar, atam evlərinin yaxınlığında anasını pərişan görür və nə baş verdiyini soruşur, acı xəbəri anası verir və valideynlərini sevindirməyə gələn atamın dünyası qaralır, sinəsinə ata dağı çəkilir.
Kəlbiyev Sarı Çapan oğlu 09.08. 1974-ci il tarixdə Gığı kəndinin qəbiristanlığında dəfn olunmuşdur. Mən özümü tanıyandan bəri, hər il 9 sentyabrda atam, rəhmətlik Bağman müəllimi (anamın atası Loğman babamın qardaşı) evimizə dəvət edərdi və atası Sarı babamın ruhuna quran oxutdurardı. İndi heç biri həyatda yoxdur. Allah hamısına rəhmət eləsin, ruhları şad, məkanları cənnət olsun.
Atam Sarı babamın sağlığında, evin, həyət-bacanın əziyyətli işlərində hər zaman atasına kömək etmiş, zəhmətkeşliyi ilə hər zaman babamın qəlbində özünəməxsus yeri olmuşdur. Eyni ilə Nurəli də atasına çox bağlı olmuşdur. Sarı babamın vəfatından sonra, evin, həyət-bacanın ağırlığı atamın üzərinə düşmüş və atam alın açıqlığı ilə evin bütün əziyyətlərinə qatlaşmış, anası Bilqeyisə hər zaman arxa-dayaq olmuşdur.
Həyat öz sərt üzünü, atama çox gənc yaşlarından göstərməyə başlamışdır. Atam, elə tələbəlik illərindən öz xərclərini idarə etmək üçün həm fiziki işdə işləyir, həm də ali təhsil alırdı.
1978- ci ildə Universiteti bitirib, Gığı kənd orta məktəbində Azərbaycan dili və Ədəbiyyat fənni üzrə müəllim işləmişdir. Öz peşəsinə vicdanla yanaşmış, peşəkar, ciddi və tələbkar müəllim olmuşdur. Onun nəticəsidir ki, dərs dediyi savadlı şagirdləri bu gün Dövlətimizin müxtəlif qurumlarında yüksək vəzifələrdə işləyirlər.
1979- cu ildə anam Piriyeva Xalidə Loğman qızı ilə ailə həyatı qurmuş və bu evlilikdən 5 övladı, iki oğlu, 3 qızı dünyaya göz açmışdır.
1988- ci ildə Dağlıq Qarabağ münaqişəsi ilə əlaqədar doğma yurdundan - Gığı kəndindən ayrı düşür və ailəsi ilə birgə Bakı şəhərində, Böyükşor adlı məkanda Nurəddin əmimin evində 1 ilə yaxın yaşayır, 1989- cu ildə Bakının Xutor qəsəbəsində anası Bilqeyis və ailəsi ilə birgə özünə məxsus fərdi yaşayış evinə yerləşir və orada yaşamağa başlayır.
Nənəm Bilqeyis Məhərrəm qızı 1913- cü ildə anadam olmuşdur. Gığı kənd tam orta məktəbində texniki işçi kimi çalışmışdır. 1989 cu ildən - ömrünün son gününə kimi, 13 il ailəmizlə birgə atamın himayəsində yaşamış, anam Xalidə xanıım, həmin illər ərzində nənəmin hər zaman qulluğunda dayanmış, böyük qayğı- diqqət göstərmiş, övladı kimi nazını çəkmişdir. Bilqeyis nənəm 2001- ci ildə 88 yaşında Xutor qəsəbəsində, yaşadığımız evdə ürək dayanmasından vəfat etmiş və Abşeron rayonunun Mehdiabad qəbiristanlığında dəfn olunmuşdur.
Atam öz müəllimlik vəzifəsini, 1989- cu ildə Bakı şəhəri Nərimanov rayon 45 saylı tam orta məktəbdə Azərbaycan dili və Ədəbiyyat fənni üzrə davam etdirir və ömrünün son gününə qədər həmin məktəbdə müəllim və Həmkarlar Təşkilatının sədri vəzifəsində işləyir. Müəllim işlədiyi illərdə, kollektivdə böyük nüfuz sahibi olur, şagirdlərln ən hörmətli, sevimli müəllimlərindən biri olur, valideynlər tərəfindən böyük hörmətlə qarşılanır, kollektivdə nüfuz qazanır, sədr olaraq şəhid və qazi ailələrinə, ailə başçısın itirənlərə, ehtiyac içində olan ailələrə dövlət yardımı yazmış və həmin ailələr bu yardımdan yararlanmışdır. Atamın fədakarlığı və xeyriyyəçiliyi barədə vəfatından sonra müəllim kollektivindən, məktəbin direktoru Nazilə xanımdan eşidib qələmə almışam.
Atam, elmə - təhsilə çox önəm verdiyi üçün 3 qız övladına müəllim, müalicə işi və əzzaçılıq sahələri üzrə, qardaşımla mənə isə hüquqşunas, nəqliyyatçı sahələri üzrə təhsil almağımızda və işlə təmin olunmağımızda çox zəhmət - əziyyət çəkmişdir. Bir əlində qələm, digərində dəmir tutmuş, heç kim tərəfindən dəstəyi olmamış, öz gücü və iradəsi ilə gecəsini - gündüzünə qatmış, ailəsinə alın təri ilə halal çörək yedirtmiş, bolluq içərisində yaşatmış, ailəsini heç kimə möhtac etməmiş, öz rahatlığını, sağlamlığını ailəsinə qurban vermişdir. Anam Xalidə xanım həmçinin çörək sexində və sonra üzüm bağlarında işləmiş, övladlarının təlim-tərbiyəsində, ailənin maddi çətinliyində böyük zəhmət çəkmiş, atama mənəvi və maddi dayaq olmuşdur.
2015- ci ilin yanvar ayında, 59 yaşında ağır xəstəliyə tutuldu, həkimlər 6 ay ömrünün qaldığını bildirdilər, əgər müalicə olunarsa 1 il yaşaya biləcəyini dedilər. Mən bu müalicənin məsuliyyətini öz üzərimə götürdüm və müalicə 15 ay davam etdi, atamın 60 illik yubileyini ailəmizlə birgə qeyd etdik. 15 ay müalicə dövründə atamla həm ata -oğul münasibətində, həm daha yaxın dost kimi olduq və həmin 15 ay mənim yaddaşımda, qəlbimdə həm acı, həm xoş bir xatirə kimi qaldı.
19 aprel 2016- cı ildə 60 yaşında uzun sürən xəstəlik nəticəsində ürək dayanmasından vəfat etdi. Allah atama rəhmət eləsin, məkanı cənnət, ruhu şad olsun, qəbri nurla dolsun!

“Zəngəzur”da bayram

-bayrama qarışıb

Zəngəzur mahalının Kurud- Kirs icmasının və “Hərbi Mövzular üzrə İxtisaslaşmış Jurnalistlər” İctimai Birliyinin birgə təşkilatçlığı ilə “31 Dekabr- Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəyliyi Günü” münasibəti ilə həmyerlilərin görüşü keçirilib. İcma rəhbəri Səxavət Hacıyev icmanın bütün üzvlərini və ümumilikdə xalqımızı qarşıdan gələn bayramlar münasibəti ilə təbrik etdikdən sonra 20 dekabrda Qərbi Azərbaycan İcmasında və dekabrın 26-da Qafan Rayon İcma rəhbərlərinin hesabat yığıncaqlarında qarşıya qoyulan məsələlər barədə görüş iştirakçılarına ətraflı məlumat verib.

Hərbi jurnalistlər Birliyinin sədri Tamxil Ziyəddinoğlu “31 Dekabr- Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəyliyi” günü münasibəti ilə təltif olunan Birinci Qarabağ Müharibəsinin qazisi Xanəli Bayram oğlu Qocayevi və 44 günlük Vətən Müharibəsi qazisi Xıdırlı İsmayıl Nəsrəddin oğlunun Fəxri diplomlarını təqdim etmək üçün icmanın fəallarından Sucəddin Məmişovu və Xanlar Qocayevi dəvət edib. Hər ikisi mükafatları sahiblərinə təqdim edərək onlara sağlamlıq, dinclik, əmin-amanlıq və mülki həyatda da müvəffəqiyyətlər arzulayıblar.
Qazi Hafiz Tahirov keçdikləri ağır və şərəfli döyüş yolundan, 90-cı illərin ac-yalavac günlərində Azərbaycan könüllülərinin silah-sursatsız, az qala əliyalın, necə cəsarətlə, ruh yüksəkliyi ilə döyüşdüklərindən danışıb.
Fürsətdən istifadə edən icma rəhbərliyi Xanlar Qocayevi doğum günü, bu günlərdə 60 illiyi olacaq Sucəddin Məmişovu isə yubileyi münasibəti ilə təbrik edib, hər ikisinə xoş arzularını bildirib. Sucəddin Məmişov yubileyini təbrik edən ellilərinə minnətdarlığını bildirib, həm də ömrünün 60 ilini aparan illərin etibarına həsr elədiyi "Bilmədim" şeirini səsləndirib.

Bilmədim

Altmış ili yola saldım, ötürdüm,
Bu dünyada haqq, ədalət görmədim.
İllər sanki quşa dönüb, uçdular,
Altmış yaşa necə çatdım, bilmədim.

Bir də gördüm ağarıbdı saçlarım,
Gücdən düşüb əlim, qolum, qıçlarım,
Uşaqlığım, gözəl gənclik çağlarım,
Necə gəldi, necə getdi bilmədim.

Xəyal uçur ötüb, keçən illərə,
Yada düşür doğma ellər, dağ, dərə,
Düşünürdüm vaxt var, cavanam hələ,
İllər necə ötüb, getdi bilmədim.

Yaddan çıxmır çubuqdan at mindiyim,
Qar üstündə, qışda xizək sürdüyüm,
Sanki dünən idi, ilk qız sevdiyim,
Bu altmış il necə keçdi, bilmədim,

Əvvəlki tək yoxdur taqətim, heyim,
Əynimə yaraşmır geydiyim, geyim,
Qocalıq təbilin çalır taleyim,
Qocalığa necə çatdım, bilmədim.

Yaxşı haldır qocalmağın, özü də,
Zaman yetdi yaxaladı, bizi də,
Zəiflətdi vuran qəlbi, gözü də,
Bütün bunlar nə vaxt oldu, bilmədim.

Sucəddinəm doğma eldən ayrıldim,
Qərib eldə qaçqın, köçkün sayıldım,
Elə bil ki, yuxudaydım, ayıldım,
Altmış yaşa necə çatdım, bilmədim.

Görüşün rəsmi hissəsindən sonra Xanlar Qocayev Qazilərin şərəfinə bayram süfrəsi açıb. Süfrə arxasında xatirələr çözələnib. Ellilər Zəngəzur dağlarında keçən uşaqlıq çağlarından, Çimənyurdda, Musayurdunda, Meşəbaşında qurulan binələrdən, Kirs, Kurud kəndlərinin gözəl günlərindən, pozulan növrağımızdan danışıblar. Amma heç kim o yerlərə qayıdacağımıza inamını itirməyib.

Qafan Rayon İcmasının mətbuat xidməti

Qafan Rayon İcmasının

növbəti iclası keçirilib

Dekabrın 26-da Qərbi Azərbaycan İcmasının inzibati binasında Qafan rayonunun kənd icma rəhbərlərinin və rayon icmasının rəhbər heyətinin növbəti toplantısı keçirilib. Professor Eldar Abbasov gündəliyi elan etdikdən sonra 20 dekabr 2025-ci il tarixində Qərbi Azərbaycan İcmasının ümumi yığıncağı barədə də tədbir iştirakçılarını məlumatlandırıb. Görülmüş işlər, həyata keçirilmiş beynəlxalq təşəbbüslər, ölkənin bütün ərazisində icmanın keçirdiyi tədbirlər, müxtəlif platformalarda aparılan maarifləndirici fəaliyyət və növbəti il üçün müəyyənləşdirilmiş prioritetlər barədə məlumat verib. Onu da qeyd edib ki, məruzədə Qafan Rayon İcmasının fəaliyyəti aktiv rayon icmaları sıranda çəkilsə də biz bununla qane olmamalı, daha da fəallaşmalıyıq.
Şəhərcik icmasının üzvü Əmirxan müəllimi 95 illiyi münasibəti ilə təbrik edən icma rəhbəri yubilyarın adına hazırlanmış plaketi övladına təqdim edib.
Qafan Rayon İcmasının 2025-ci il ərzindəki fəaliyyəti barədə hesabat məruzəsi ilə çıxış edən Seyfullah Abbasov bildirib ki, ilin birinci yarısında görülən işlər barədə ötən 6 ayın hesabatında ətraflı məlumat verdiyimiz üçün təkrarlayıb vaxtınızı almayacağam. Bircə onu qeyd edim ki, rayon icma rəhbərliyi bu il yubileyi olan 7-8 ziyalımızı, gənclərin təlim-tərbiyəsində xüsusi xidmətləri olan müəllimlərimizi təbrik edib, hədiyyələr verib.

İkinci yarımildə görülən işlərimizə gəlincə, fəaliyyətimiz əsasən ideoloji istiqamətə, milli- mənəvi dəyərlərin təbliğinə, yeni nəslin ata-baba yurduna qayıtmaq ruhunda tərbiyələnməsinə yönəlmişdi. Beləki, avqustun 9-da Qərbi Azərbaycan İcmasının Qafan Rayon İcma nümayəndələrinin, Kurud-Kirs kənd icma üzvlərinin, şəhidimizin ailə üzvləri və yaxın qohumlarının iştirakı ilə, uşaqkən Kirs kəndindən erməni quldur dəstələri tərəfindən qovulub Zəngilanda Vətənin bütövlüyü uğrunda döyüşərək şəhid olan, nəşi 44 günlük Zəfərimizdən sonra tapılan Müşfiq Ağa oğlu Vəliyevin məzarı Zəngilan Şəhidlər xiyabanında ziyarət olunub. Rayonun Ağalı kəndində ziyarətçilərə 40 nəfərlik ehsan süfrəsi açılıb. Sentyabrın 24-də Qafan rayonunun yazıçı və şairlərinin, mətbuat nümayəndələrinin - Elman Rüstəmov, Zöhrə Xəlilli, Ramazan Səməroğlu, Tamxil Ziyəddinoğlu, naşir Misir Aslanov, rayonun ziyalılarından Vasif Kərimov, Vahid Gülmalıyev və Kamran Rzayevin iştirakı ilə 44 günlük Zəfərimizdən sonra Laçın rayonunun Bəylik kəndində yeni məskunlaşmış soydaşlarımızla görüşü keçırılib. Qərbi Azərbaycanlı yazıçı-ziyalılar tədbirə qatılanlara Ermənistanın dövlət orqanlarının sistemli şəkildə xalqımıza qarşı yeritdiyi repressiya, etnik təmizləmə, kütləvi qətliam və digər hüquqların kobud pozulması siyasəti barədə məlumat veriblər. 1905-dən 1987-1991-ci illərə qədər baş verən olaylar, Ermənistandan deportasiya barədə irqçi qərara imza atmış İosif Stalinin və Ermənistan SSR-nin 1987-91-ci illərdə törətdiyi cinayət əməllərinin nəticələri təhlil edilib.
Sentyabrın 12-də Xırdalan şəhərində Abşeron rayonunda məskunlaşmış qafanlıların, onların burda doğulub böyümüş gənclərinin görüşü təşkil olunub. Görüşün təşkilində məqsəd gənc nəslin yurda qayıdışını təşviq etmək, Qərbi Azərbaycana Qayıdış Konsepsiyasının əsas mahiyyətini- qərbi azərbaycanlıların Ermənistana qayıdışının bölgədə sülh prosesi üçün vacibliyini diqqətə çatdırmaq olub. Bu üç tədbirin hamısı AzərTAC-da, AzTV-nin “Xəbərlər”proqramında, “Respublika”, “Xalq qəzeti”ndə və digər KİV-lərdə işıqlandırılıb. “Bütöv Azərbaycan” qəzeti hər tədbirə bir qoşa səhifə yazı və fotoreportaş həsr edib.
Bütün bu tədbirlərin təşkilinin əsas təşəbbüskarı olan Kurud- Kirs İcmasının sədri Səxavət Hacıyevə minnətdarlığını bildirən məruzəçi digər məsələləri də diqqətə çatdırıb. Hesabat dövrü ərzində dünyasını dəyişmiş Oxtar Kənd İcmasının sədri Kifayət Həsənovanın yerinə seçilmiş Rəna İlqar qızı Fərzəliyevanı icma rəhbərləri ilə tanış edib.
Məruzə ətrafında çıxış edənlər İcmanın illik fəaliyyətini qənaətbəxş hesab edib, kafi qiymətləndiriblər.
Eldar Abbasov 26 dekabrın həm də onun Azərbaycan Tibb İnstitutunda müəllimi olmuş, mərhum həmyerlimiz neyro-fizioloq, professor, Əməkdar elm xadimi Qəhrəman Qəhrəmanovun doğum günü olduğunu qeyd edib. Görkəmli alimi 100 illiyi günündə xüsusi ehtiramla yad edən professor öz müəlliminin insani keyfiyyətlərindən, elmi nailiyyətlərindən söhbət açıb. Qeyd edib ki, Qəhrəman Qəhrəmanov 150-dən çox elmi nəşrin, 3 dərsliyin və bir çox monoqrafiyanın müəllifidir. Onun rəhbərliyi ilə 29 namizədlik və doktorluq dissertasiyası müdafiə edilib. Tibb sahəsindəki elmi nailiyyəti 1978-ci ildə “Nobel” mükafatına təqdim olunub rəydən keçmişdi. Təəssüf ki, bəzi qüvvələr müəyyən yollarla mükafatın alınmasına mane oldular.
Daha sonra Qafan rayonunda deportasiyaya-1988-ci il qaçqınlığına qədər işləmiş müəllimlər haqqında tərtib edilən kitaba məsul şəxs- Həçəti İcmasının rəhbəri Bəxşeyiş Ələmşahov kitabın çapa hazır olan, nəşriyyat tərəfindən təsdiqlənən ilk nüsxəsini icma rəhbərliyinin müzakirəsinə verib. Kitabın, tirajı çap formatı ətrafında fikir mübadiləsi aparılıb.
Gərd Kənd İcmasının sədri Eldar Qarayev, Kurud Kənd İcmasının sədri Səxavət Hacıyev, Gığı Kənd İcmasının sədri Bəhruz Piriyev və başqaları fikirlərini, təkliflərini bildiriblər. Tamxil Ziyəddinoğlu təklif edib ki, kitab nəşr olunandan sonra çap məhsullarının elektron forması, hissə- hissə dərc olunması üçün, “Bütöv Azərbaycan” qəzetinin redaksiyasına təqdim edilsin.
Cari məsələlər ətrafında da fikir mübadiləsi aparılıb. Qafan Rayon İcmasının sədri- professor Eldar Abbasov İcmanın işlərinin yürüdülməsində göstərdikləri fəallığa görə Seyfullah Abbasova, Polad Poladova təşəkkür edib. Kitabın ərsəyə gəlməsində əvəzsiz xidmətləri olan Bəxşeyiş müəllimlə Müsəlləm Kənd İcmasının rəhbəri Əkrəm Mustafayevin əməyinin isə kitabın təqdimat mərasimində qiymətləndiriləcəyini bildirib. Beləcə daha bir ilə yekun vurulub.
Sonda professor icma fəallarını və bütövlükdə xalqımızı “31 Dekabr- Dünya Azərbaycanlılarının Həmrəyliyi Günü” münasibətilə təbrik edib, Azərbaycanımıza xoş gələcək, Qərbi Azərbaycana Qayıdış Hərəkatının fəallarına isə möhkəm iradə, təpər, dönməzlik arzulayıb.
Tədbir xatirə şəklinin çəkilməsi ilə yekunlaşıb.

Qafan Rayon İcmasının mətbuat xidməti

BƏHRUZ NİFTƏLİYEVƏ

SEVGİ DOLU TƏBRİK!

28 noyabr günü Bəhruz Niftəliyrvin Kitab təqdimatına dəvətli idik. Rəsmi bir tədbirə qatılacağımdan ehtiyatlanıb, hər ehtimala ona təbrik məktubu yazdım. Amma göndərmək fürsəti tapa bilmədim. Rəsmi tədbir bitər-bitməz tanınmış televiziya işçisi Fəxriyyə xanım İsayevanın “gəl, birlikdə bir kitab təqdimatına gedək, zatən bu məclis bitir.” Çox sevindim və birlikdə Bakı Kitab Evinə (“BAKU BOOK CENTER) getdik. Məclisin aparıcısı Fəxriyyə xanım İsayeva Proqramdan kənar mənə söz verdi. Axşamdam yazdığım məktubumu xatırladım, çantamdan tez çıxarıb səhnəyə yönəldim. Bəhruzu uşaq vaxtından–hələ 4-5 yaşı olandan tanıdığımı bildirərək, bəzi xatirələrimi bölüşdürəndən sonra sakitcə Məktubumu açıb oxudum:
“Hörmətli dostlar, əziz iştirakçılar, bu gün biz bir gəncin Bəhruz Niftəliyevin–özünü, Tanrını və insanı axtaran bir ruhun səsi ilə eyni aradayıq. Mən hələ kitabı tam oxumağa fürsət tapmamışam, amma müəllifin sosial şəbəkə üzərindən paylaşdığı bir neçə qeydi belə onun yazdıqlarının mahiyyətini çox aydın göstərir. Bu kitab Tanrıya yazılmış məktublardır–amma təkcə Tanrıya deyil, həm də insanın özünə, öz iç dünyasına yazılmış məktublar. Müəllif deyir ki, “Mən Allahdan qorxmayan biriyəm, çünki onu sevirəm.” Bu, cəsarətli bir fikirdir. Qorxu ilə yox, sevgi ilə inanan bir ruhun sözüdür. Bu məktublarda Tanrı təkcə uca və uzaq bir varlıq kimi deyil, həm də dost, sirdaş, bəzən küsdüyümüz, bəzən sığındığımız, bəzən üsyan etdiyimiz, amma hər dəfə yenidən qayıtdığımız bir məkan–bir səmt kimi görünür. Müəllifin sözlərində mən bir həqiqəti gördüm: Tanrıya inanmaq başqa şeydir, onu hiss etmək başqa şey. Bu kitab da elə hiss edənlərin kitabıdır.
O, sevgini təmənnasızlıq kimi anlayır–gözləntisiz bir bağlılıq, insanın özünə qayıtdıqca yenidən Tanrıya yaxınlaşması kimi.
Bu kitabda həm acı, həm etiraf, həm üsyan, həm də təslimiyyət var – yəni insan var. Bu mənada, məncə, “Tanrıya məktub” yalnız dini və ya fəlsəfi mətn deyil, həm də böyük bir daxili yolçuluğun gündəliyidir. Və ən gözəl cümlələrdən biri budur: “Bütün tabuları yıxmaq, bütün bütləri dağıdıb bütöv olmaqdır.”
Bu, həm gəncliyin cəsarətidir, həm də ruhun azadlıq çağırışı. Mən müəllifi bu səmimiyyətinə, hisslərini qorxmadan sözə çevirmək bacarığına görə təbrik edirəm. Hiss edən, axtaran, sual verən insanlar cəmiyyətin ruhunu diri saxlayır.
Arzu edirəm ki, bu kitab Tanrı ilə söhbət etmək istəyən hər oxucuya öz yolunda bir işıq olsun.
Əzizim Bəhruzu bir daha təbrik edir, uğurlar arzulayıram.

Səmimiyyət və sevgilərlə bibin Almaz Ülvi

47 ilin həsrəti

Az qala yarım əsrlik ayrılıqdan sonra 64-65 yaşlarında bir yerə yığışmışdılar. Qafan şəhər 4 nömrəli orta məktəbin 1978- ci il məzunları arasında elələri var idi ki, bu 47- ildə ilk dəfə görüşürdü. Duyğusal anlar yaşanır. Hamı görüşə tələsir. Görəsən bir-birini tanıyacaqlarmı? Onu görüş anında, görüşənlər bilər. Ahıl yaşlarında uşaqlıq illərini yada salan, sevinc göz yaşları axıdan bir qrup sinif yoldaşları. Ona görə bir qrup deyirəm ki, bu 47 ildə həyat onlara da öz sərt üzünü göstərmişdir. Vətəndən qovulmuşlar. Külək sovuran kimi hərə bir tərəfə səpələnib. Kimisi üzünü xarici dövlətlərə tutub, kimisi Vətən həsrəti ilə qovrulub, bu ağır dərdə dözməyib haqq dünyasına qovuşanlar da olub.
Bəlkə də elələri var ki, onun yaşayıb, yaşamasından heç birinin xəbəri yoxdur. Bu ağır zamanlarda əksəriyyəti öz valideyiyinlərini, əzizlərini itirib. Ancaq buna baxmayaraq həyat davam edir. Allaha min şükür ki, Ordumuzun gücü, şəhidlərimizin qanı bahasına, qazilərimizin vətən sevgisi sayəsində erməni daşnak ordusuna qalib gəlib, torpaqlarımızı işğaldan azad elədik. Artıq üçrəngli bayrağımız Vətənimizin hər yerində məğrur – məğrur dalğalanır. Elə bu bayrağın dalğaları altda Qafan şəhər 4 nömrəli orta məktəbin 1978-ci il məzunları 10 noyabr 2025-ci ildə “Ovqat” restoranında görüş keçirdilər. Dünənin şagirdləri olan insanlar, uzun ayrılıqdan sonra, ahıl vaxtlarında bir araya gəldilər. Düzdür hamısı bir yerdə ola bilmədilər. Çünki ölkə xaricində yaşayanlar da var. Əfsuslar olsun ki, ürəkləri burda olsa da özləri bu görüşdə iştirak edə bilmədilər. Yurd həsrəti, qəribçilik insanların bir-birindən ayrı düşməsi bu gün bir araya gəlsələr də onları duyğulandırmışdı. Qəribə taleh idi. Dünən bir parta arxasında oturan uşaqlar bu gün bir-birini tanıya bilmirdilər. Bu da bir çox soydaşlarımızın başına gələn, mənfur qonşularımız olan ermənilərin törətdiyi hadisələrdən qaynaqlanırdı. Bəli belə bir görüş başladı. Fəqət Babayev Çingiz, Məmmədov İlham, İmanov Nəsib, Qəytərənov Adil, Yaqubova Nazilə, Məmmədov Tolik, Sevdimalıyev Rizvan, Camalova Rəfiqə, Ağammədov Mamed, Şirzadov Cəlal, Həfəmxanov Zöhrab, Məhərrəmov Məhyəddin, Tanrıverdiyev Bəxtiyar və Paşayev Şamoya bu görüşə qatılmaq nəsib olmadı. Allah hamısına rəhmət eləsin!
Görüşdə əvvəlcə Azərbaycanın himni səsləndi, şəhidlərimizin, dünyasını dəyişmiş müəllimlərin və şagird yoldaşlarının xatirəsi sükutla yad edildikdən sonra qrupun təsiscisi Asif Tahirov dedi:
Əziz sinif yoldaşlarım, bir şeyi sizə bildirmək istəyirəm ki, 10 oktyabr 2020-ci ildə Musa İsmayılov, Rövşən Camalov, Oktay Camalov və mən Qafan Pirimli icmasını yaratdıq. Sonra özümdə belə bir fikir yarandı. Nədən mən orta məktəb yoldaşlarımla bir qrup yaratmıram?! Çox düşündüm Şakir Dünyamalıyevə zəng eləyib fikirmi bildirdim, sağ olsun o da mənim fikrimə dəstək oldu, sizlərlə əlaqə qurmağa başladıq.
Təəssüflər olsun bir çox yoldaşlarımızdan heç kimin məlumatı olmadı. Amma buna baxmayaraq xoş bizim halımıza bu gün bir araya gələ bildik. Burada hamımızın əziyyəti olub. Elə buna görə də bu görüş tək bir nəfərin yox, hamımızın əməyi nəticəsində yaranıb. Bu münasibətlə hamınıza xoş gəlmisiniz deyirəm, hamınızı görüşümüz münasibəti ilə təbrik edirəm! Bir də xahiş edirəm, hərə bir məktəb xatirəsi danışsın. Amma özüm ikisin danışım...
Bilirsiniz ki, mən çox dəcəl olmuşam, kimya dərsində dəcəllik etdim İmaməliyev Ağalar müəllim böyrümdən yavaşca vurdu. Yalandan qışqırdım, yəni çöldə gəzmək üçün bunu edirdim. Dərsdən çıxanda uşaqlardan 30 qəpikdən pul yığırdım kolbasa çörək alıb uşaqlarla bölüşürdük. Şirin-şirin yeyərək evə gedərdik, heyif o günlər, adamın yadına düşəndə içi göynəyir.
Söz sinif nümayəndəsi Adilə Qasımovaya verildi.
Xoş gəlmisiniz, Allah sizləri qorusun! Allah sağlamlığımızı əlimizdən almasın deyən Adilə müəllimə xeyir-duadan sonra tövsiyə etdi ki, hər il bir görüş keçirilsin. Qaldı ki, xatirəyə heç yadımdan çıxmır. Beşinci sinfin Ədəbiyyat dərsliyində “Çapayev” şeri var idi. Həmin gün kəndə getmişdik, şeri əzbərləyə bilməmişdim. Bilirsiniz ki, mən əlaçı idim. Səhəri dərsə gəldim. Rəhmətlik Süvara müəllim 5-6 şagirddən şeiri soruşdu, heç kim bilmədi. Uşaqların hamısı bir ağızdan Adilədən soruşun dedi. Müəllim üzümə baxdı və məni anladı. Adilə bilir. Zəng vuruldu bu an dərsdən evə necə gəldimsə yemək yemədən həmin şeiri əzbərlədim. Hələ də nə o şeir, nə də müəllimimin humanist jesti yadımdan çıxır...
Şəkərov Zahid: Əziz sinif yoldaşlarım, nə yaxşı ki, görüşə bildik. Neçə vaxt idi ki, bu haqda düşünürdüm. Görəsən bizim sinfin uşaqları nə vaxt bir yerə yığışıb görüş təşkil edəcəklər? Sağ olsun Asif qardaşımız əlini bu ağır daşın altına qoydu və bu işin öhdəsindən gəldi. Deyirsiniz sinfimizdə ən yaxşı oxuyan Yucin, Adilələr və Maya idi. Ancaq biləsiniz ən yaxşı oxuyan Sahib ilə mən idim. Vinetkada da bir yerdəyik, burda da bir yerdə oturmuşuq.(zarafat)
Mehdiyeva Maya: Əziz sinif yoldaşlarım, bu gün bizim 64-65 yaşımız var. Bunun 47 ili həsrətdə keçib, yeddi ili körpəlik çağımızdır. Qayğısız, kədərsiz on il, orta məktəb illəri bizim yadaşmızdan heç vaxt silinmir. İnanın, mənə şagird yoldaşlarım tələbə yoldaşlarımdan daha doğmadır. Çünki körpəlikdən eyni yerin havasını udmuşuq, suyunu içmişik, çörəyini yemişik. Bu gün çox sevincliyəm nəhayət ki, sizinlə görüşdüm. Özümü Qafandaki kimi hiss etdim. Sinif yoldaşlarımızın əhatəsində olmaq başqa duyğu imiş. Bir də onu deyim ki, bu günkü tədbirimizin əziyyətini çəkən, bizim bu görüşü tarixləşdirən Şakir qardaşımıza öz minətdarlığımı bildirirəm.
Rafiq Məmmədov: Bu gün tarixi və sevincli bir gündür. 47 ilin həsrətinə son qoyuldu. Kaş 20-30 il əvvəl görüşərdik. Nə edək, qismət belə imiş. Əfsuslar olsun ki, sinfimizin medalisti Yucin qardaşım iştirak edə bilmədi. Sinfimiz yaxşı oxumaqla məktəbdə öncül yerlərdən birində idi. Adilə və Maya da qızıl medala namizəd idilər. Nədən qızıl medal almadılar bilmirəm. İnstitut yoldaşlarımla tez-tez görüşürəm. Ancaq sizlərlə görüşə bilmirdim. İndi o qədər sevincliyəm ki, danışa bilmirəm. Hamınızı gördüm. Bir də mənim ən böyük arzum Qafanımızda olmaq, belə bir görüşü, orada keçirməkdir. Bir də cızma-qara- “ Qafanım ” şeirimi sizlərə təqdim edirəm.
Bir tərəfin Xustub, biri Süsəndi,
A doğma Qafanım, doğma Qafanım.
Dağlarının başı dumandır, çəndi,
A doğma Qafanım, doğma Qafanım.

Varımız, yoxumuz göyə sovrulub,
Ürəyim həsrətdən yaman qovrulub,
Doğmaların ayrı düşüb, qovulub,
A doğma Qafanım, doğma Qafanım.

Yağılar əlində qalmısan indi,
Həsrətlə fikirə dalmısan indi,
Köksümə bir yara salmısan indi,
A doğma Qafanım, doğma Qafanım.

Neylədi düşmənlər sənə bilmirəm,
Sənsiz eynim açılmayır, gülmürəm,
Hələ yaşayıram, hələ ölmürəm,
Ay doğma Qafanım, doğma Qafanım.

Mənim yolum haqqın düzgün yoludur,
Rafiqəm ürəyim dərdlə doludur,
Nəslim, köküm ululardan uludur,
A doğma Qafanım, doğma Qafanım.

Siran Səmədova: Nə xoş halımıza ki, bir yerdəyik. Siz deyirsiniz 47 ilin həsrəti. Ancaq mən 54 ilin həsrətində idim. Axı mən 4-cü sinifdən sizdən ayrılmışam. Çox sağ olsun Asif qardaşımız, Şakir qardaşımız bu işin öhdəsindən layiqincə gəldilər, bizi bir araya topladılar. İnanın sevincimdən çox danışa bilmirəm. Həyəcandan dilim söz tutmur. Nə yaxşı ki, varsınız!
Muradova Adilə: Bu gün mən o qədər sevincliyəm ki, söz tapa bilmirəm. Məktəbdə də ancaq dərsə fikir verərdim. Əlaçı şagird idim. İnanın, bura gələndə hər on dəqiqədən bir saata baxırdım. Saat da getmir ki, getmir. Çox danışan deyildim. Məni müəllimlik öyrətdi, danışmağa.
Bilirsiniz ki, mən nənəmgildə qalırdım. Bir dəfə nənəm təqaüdünü alanda mənə 3 manat verdi ki, get özünə bantik al. Axı, həmişə saçımı hörüb yanıma atardı. Saçım heç vaxt açıq olmazdı. Mən də gedib Şölə müəlliməmə balaca bir “Krasnı Moskva” ətri aldım. Şölə müəllimə çox sevindi, mənim alnımdan öpdü. O gün-bu gün Şölə müəllimlə hər görüşəndə o günlər yadımıza düşür. Əfsuslar olsun ki, bir də o günlərə qayıda bilmirik. Vətəndən didərgin düşdük. Hər tərəfə yayıldıq. Uzun zamanlar bir-birimizlə əlaqəmiz olmadı. Şükürlər olsun bu günə.
Ulduz Hüseynova: Hər vaxtınız xeyir əziz sinif yoldaşlarım. Əziz bacı qardaşlarım, bu görüşümüz qoy daimi olsun. Sevincimin həddi – hüdudu yoxdur. O qədər sevincliyəm ki, bu gün qızların hamısını gördüm. Bir xatirə də mən deyim. Bir dəfə rəhmətlik Cümşüd müəllimin fizika kabinetində olduğunu bilmirdim. Sinifdə idim. Mahnı oxumağa başladım, bir də gördüm Cümşüd müəllim əl çalır. Utanıb tez çölə qaçdım. Heyif o günlərdən. Həsrət – həsrət geri boylanmaqdan başqa əlimizdən heç bir şey gəlmir. Mən arzu edirəm ki, bu görüşümüz axırıncı yox, axarıncı olsun.
İdris Camalov: Bir on-on beş gün olardı Asif mənə zəng etdi ki, qrup yaratmışıq. İstəyirsən səni də qrupa yazım. Dedim o nə sözdü?! Məmuniyyətlə. Çox sevincliyəm. Qənfilə, Zenfira ilə birinci sinifdən bir oxumuşuq. Hamınızı çox istəyirəm. Çox xarici dövlətlərdə olmuşam. Vətənimizdən gözəli yoxdur, millətimizdən gözəli yoxdur. Bizim adət ənənələrimizdən gözəli yoxdur. Şakir qardaş çox sağ ol ki, həm bizi tarixin yaddaşına köçürürsən, həm də musiqi ilə bizi əyləndirirsən. Sağ olun, var olun!
Quliyeva Zöhrə, Dadaşova Validə, Bağırova Sərfinaz, Mustafayev Çingiz, Bayramov Sahib, Quliyev Fərhad, Hətəmxanova Zenfira və Məmmədova Qənfilə də öz sevinclərini bölüşdülər.
Beləcə bir görüş də başa çatdı.

Qafan şəhər 4 nömrəli tam orta məktəbin 1978-ci il məzunlarının görüşünü qələmə aldı.
Xürrəm QAFANLI,
Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Üzvü Şair – publisist

Zəfərimizin sürprizi

Bu səhər- noyabrın 8-də telefonumun ekranına hərbi geyimdə, sol sinəsində, ürəyinin başında Azərbaycan bayrağı həkk olunmuş bir uşaq şəkli gəldi. Düzü ürəyim atdandı. Bu mübarək gündə, bu mübarək şəkli mənə kim göndərdi?- deyib nömrəni çevirmək istəyirdim ki, uşaqlıq dostumun, sinif yoldaşım Seyidəlinin səsi gəldi. Məni Zəfər Günü münasibətilə təbrik edirdi. Sözün açığı xalqımız üçün bu müqəddəs gündə uşağın hərbi geyimi məni o qədər qürurlandırmışdı ki, təbrikin fərqində deyildim. Öyrənəndə ki, uşaq Lətifin qızıdır, mənə elə gəldi ki, dostumuz Seyidəlinin oğlu Lətifə toy elədiyimiz gün dünən idi. Sən demə bizə dünən kimi görünən gündən illər keçib, tay-tuşumuzun balası deyib telinə sığal çəkdiyimiz Lətifin özü ata olub. Qızı Zəhra Seyidəli isə artıq Xırdalan şəhər 11 nömrəli tam orta məktəbin 4-cü sinif şagirdidir.

Bəli, şəkildə gördüyümüz Zəhra bala atasına təkidlə hərbi geyim aldırıb ki, bu gün geyinib Azərbaycan Ordusunun qələbə paradına gedə. Babası Seyidəli isə bu qürurverici anların sevincini dostlarla paylaşmaq qərarına gəlib. Biz də bu ülvi paydan nəsibimizi aldıq. Sevindik ki, məmləkətimizdə vətənsevərlər böyüyür. Bu gün Zəhranın boyuna biçilən geyim sabah minlərlə Azərbaycan əsgərinin, birisi gün milyonlarla Bütöv Azərbaycan oğlunun boyuna biçiləcək. Bu gün Bakını titrədən ayaq səsləri bir gün Təbrizdən səda verəcək!
Seyidəli, əziz dostum, sən məni Bayram münasibəti ilə təbrik etdin, mən də səni belə vətənpərvər balanın babası olmağın münasibətilə təbrik edirəm. Zəhra balanın gözlərindən öpürəm!

Hörmətlə: Zəhraya sevgi, babasına sayğı ilə Tamxil ZİYƏDDİNOĞLU,
Hərbi Jurnalistlər Birliyinin sədri

QHT layihəyə yekun vurub

"Hərbi Mövzular üzrə İxtisaslaşmış Jurnalistlər" İctimai Birliyinin "Qərbi Azərbaycanlı repressiya və soyqırım qurbanlarının tədqiqi" layihəsinin icrası başa şatıb. Layihəyə Beynəlxalq Avrasiya Mətbuat Fondunun (BAMF) iclas zalında mətbuat və ictimaiyyət nümayəndələrinin iştirakı ilə yekun vurulub. Tədbirdə əvvəlcə dövlətimizin müstəqilliyi, ərazi bütövlüyü uğrunda Şəhid olanların və repressiya, soyqırımı, deportasiya qurbanlarının xatirəsi ehtiramla yad edilib. Layihə rəhbəri Tamxil Ziyəddinoğlu Qeyri- Hökumət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Agentliyinə layihənin dəstəklənməsinə görə, Beynəlxalq Avrasiya Mətbuat Fondunun qurucu sədri Umud Rəhimoğluna isə layihənin icrasına yaratdığı şəraitə görə minnətdarlığını bildirib. Tədbirə qatılanlarla ümumi tanışlıqdan sonra Umud müəllim qonaqları salamlayıb, xoş gəldiniz deyib. Belə mühüm layihələrin vacibliyini qeyd edərək, Qərbi Azərbaycanda ermənilərin torpaqlarımıza hakim olmaları, soydaşlarımıza qarşı aparılan amansız soyqırımı haqqında danışıb. Yaratdığı təşkilatın bu illər ərzində gördüyü işlərdən söhbət açıb.
Layihənin məqsəd və məramı barədə məlumat verən “Hərbi Mövzular üzrə İxtisaslaşmış Jurnalistlər” İctimai Birliyinin sədri Tamxil Ziyəddinoğlu qeyd edib ki, layihəmizin məqsədi Azərbaycan tarixindən ayrı salınmış Qərbi azərbaycanlı repressiya, soyqırımı və deportasiya qurbanlarını tədqiq etmək, gənc nəsli ata yurduna qayıtmağa təşviq etməkdir.
Layihəmizin birinci tədbiri Zəngilanda Şəhid Müşfiq ağa oğlu Vəliyevin məzarını ziyarətlə başlayıb. Xatırladaq ki, Müşfiq 1988-ci ildə, 17 yaşındakən doğulduğu Qafan rayonunun Kirs kəndindən silahlı erməni quldur dəstələri tərəfindən qovulub. Azərbaycanın Ərazi bütövlüyü uğrunda mübarizəyə qoşulan Müşfiq Zəngilan rayonunun Şərikan kəndində, Kollu Qışlaq, Şatazır, Rəzdərə kəndlərində, Cəbrayılın müdafiəsində, Qubadlı rayonunun Xanlıq kəndi ətrafında gedən döyüşlərdə fəal iştirak edib. Düşmənin xeyli canlı qüvvəsini məhv edərək şəhid olub.
İkinci tədbirimiz Laçın rayonunun Qarıkaha kəndi yaxınlığındakı tənha şəhid məzarını ziyarətlə başlayıb, Əslən Qərbi Azərbaycanın Zəngəzur mahalından olan ziyalılar, şair və yazıçıların 3 ay əvvəl Bəylik kəndinə-doğma ocaqlarına qayıdan yerli sakinlərlə görüşməsi ilə davam edib. Sonra Abşeron Rayon İcra Hakimiyyətinin təşkilati dəstəyi ilə Abşeron rayonunda məskunlaşmış Qərbi azərbaycanlı ziyalılar, rayon gəncləri, Masazır, Qobu, Saray, Ceyranbatan, Mehdiabad ictimaiyyətinin nümayəndələri və rayon könüllülərindən ibarət yeniyetmələrlə görüş olub.
Növbəti tədbirimizdə Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universititində professor - müəllim heyəti ilə qazilərin, tələbələrin görüşü olub. Tamxil Ziyəddinoğlunun 1988-ci ildə 16 yaşındakən Qərbi Azərbaycanının Vedibasar mahalından erməni faşistləri tərəfindən qovulan Şaiq Məmmədovun keçdiyi şərəfli döyüş yoluna həsr edilmiş “Ölümü öldürənlər” filmi nümayiş olunub. Bu tədbirdə tələbələrə erməni-daşnaklarının 1905, 1918, 1947-1953 və son olaraq XX - ci əsrin 80- ci illərindən başlayaraq , Qərbi Azərbaycan türklərinə qarşı qəddarlığı, amansızlığı barədə məlumat verilib.
Yekunda isə tədbir iştirakçıları yazıçılar, jurnalistlər, tələbə-jurnalistlər olduğu üçün tam sərbəst şəraitdə hər kəs sualını verib, ürək sözlərini söyləyə bilib. Uzun illər AzTV və İTV-də müxtəlif vəzifələrdə çalışan Akif Cabbarlının 2013- cü ildə, ümidlərin qırıldığı zaman yazdığı " Biz o şəhərə qayıdacağıq" baslıqlı məqaləsinə Tamxil müəllimin yazdığı “Akif müəllim sizə yeni- yeni yaradıcılıq uğurları, bir də səbr diləyirəm. Səbrli olun ki, Kənanlarımız(Akif Cabbarlının nəvəsi) böyüsün. Kənanlarımız böyüsün ki, arzularımız çin olsun. Mən Şuşanı heç görməmişəm. Kənan balaya de ki, məni də Şuşaya aparsın, amma orada saxlamasın. Zəngəzura - öz dədə- baba yurduma yola salsın. Mən haqqa orada - doğulduğum torpaqda qovuşmaq arzusundayam. Çünki yaşamaq hüququm da, ölmək haqqım da ordadı. Siz deyirsiniz biz balaların böyüməsini gözləməməliyik. Əslində elədir. Amma həqiqət bambaşqadır, qardaş. Nə qədər ki, Azərbaycanın dövlət dilini bilməyən xarici işlər nazirimiz, Dövlətimizin himnini ya bilməyən, ya da oxumağa utanan generallarımız var bizi Şuşaya aparan olmayacaq.”
Sözün bu məqamında "Zəngəzur Cəmiyyətləri”İctimai Birliyinin sədri, tarix üzrə fəlsəfə doktoru Hacı Nərimanoğlu-"Şükürlər olsun ki, Şuşaya getdik”-deyərək sözə başladı. Dedi ki, həm də 44 günlük müharibənin rəmzi olaraq 44 Şəhid ailəsi üzvlərilə getdik. O şəhidlərin ailə üzvlərilə ki, Şuşa uğrunda döyüşüb Şuşaya çatmadan Şəhid olublar. Bəli, getdik, Azərbaycan Ordusunun qüdrəti, Dəmiryumruğun sayəsində, qardaşım Tamxilin “Vətən sənə canım fəda” layihəsini icra eləməyə getdik. Necəki Şuşaya getmişik elədə Zəngəzura gedəcəyik.
Tarix üzrə fəlsəfə doktoru, Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin Qərbi Azərbaycan Araşdırmalar Mərkəzinin rəhbəri Leyla Calalova, Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru " Bütöv Azərbaycan" qəzetinin redaktoru İlham Məmmədli, Əməkdar jurnalist Az.Tv -nin əməkdaşı Azad Müzəffərli, Yazıçı, bir neçə hekayə və romanlar kitabının müəllifi, Az.TV- nin əməkdaşı Azər Qismət, tanınmış tədqiqatçı-hüquqşünas, “Müvəkkil” hüquq mərkəzinin sədri Səməd Vəkilov, "Uşaqların Gələcəyi Naminə" İctimai Birliyinin sədri Könül Quliyeva, müstəqil jurnalist Əntiqə Rəşid ( Aslan ), " Xudafərin" qəzetinin baş redaktoru, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru Şakir Albalıyev “Hərbi Mövzular üzrə İxtisaslaşmış Jurnalistlər” İctimai Birliyinin müxtəlif dövrlərdə həyata keçirdiyi layihələrdən söhbət açıblar. Qeyd ediblər ki, “Dezinformasiyalar təhlükəsizliyimizə təhdiddir”, “Hərə bir əsgər, hər ev bir səngər” layihələri də ərazilərimizin işğalda olduğu vaxtlarda vacib missiya üçün həyata keçirilib. Bu gün yekunlaşdırılan "Qərbi Azərbaycanlı repressiya və soyqırım qurbanlarının tədqiqi" layihəsi də çox vacib, dövlətimizin yürütdüyü milli strategiyaya uyğundur. Əslində Azərbaycan tarixindən ayrı salınan Qərbi azərbaycanlıların irsinin tədqiqinə çox bğyük ehtiyac var. Odur ki, belə layihələr davamlı olmalıdır.
Tamxil müəllim mətbuat nümayəndələrinə bildirib ki, Azərbaycan Respublikasının Qeyri - Hökumət Təşkilatlarına Dövlət Dəstəyi Agentliyinin maddi dəstəyindən əlavə, agentliyin icraçı direktoru Aygün xanım Əliyeva layihənin icrası zamanı lazım olan mənəvi, təşkilati dəstəyini də əsirgəməyib. Layihə rəhbəri layihənin icrası zamanı yerlərdə üzləşdikləri çətinlikləri keçmək üçün göstərdiyi operativ köməyə görə Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Administrasiyasının QHT- lərlə iş və kommunikasiya şöbəsinin QHT-lərlə iş sektorunun müdiri Tural Əliyevə minnətdarlıq edib.
Sonra Fikrət Orucov, Misir Aslanov və Vahid Gülmalıyev layihənin icrası zamanı göstərdikləri dəstəyə görə İctimai Birliyin təsis etdiyi “Vətənoğlu” Fəxri Diplomu ilə təltif olunublar. “Güllə səsinə açılan qapı” kitabı BAMF kitabxanasına və tələbə- jurnalistlərə hədiyyə edilib. Rəssam Firdovsi Hacıyev çəkdiyi əsgər portretini Hərbi Jurnalistlərə hədiyyə edərək, onlara çətin və şərəfli işlərində uğur arzulayıb. Rəsmi hissədən sonra üstünə QHT Agentliyinin loqosu həkk olunmuş tort kəsilib. Saat 12-dən toplaşan qonaqların çay süfrəsi arxasında davam edən şirin söhbətləri 16-30-a qədər uzanıb. Xatirə şəkli çəkdirilib.

Hüseyn İSAOĞLU,
yazıçı - publisist,
AYB-nin və AJB-nin üzvü.