Qazaxda gənclərin karyera planlama müzakirəsi .....                        Könüllərdə taxt quran kişi .....                        TƏHSİL TARİXİMİZİN SÖNMƏYƏN ÇIRAQLARI .....                        20 oktyabr — Səttarxanın doğum günü: .....                        Zəngilanın dirçəliş və qayıdış dövrü .....                        Sədaqətli dost, dəyərli qələm sahibi .....                        Azərbaycan və Kamboca əməkdaşlığın yeni mərhələsinə hazırlaşır .....                        Onlar məndən, mən onlardan öyrəndim… .....                        Azərbaycan 2030-cu ilə qədər tranzit hədəfini açıqladı .....                       
Tarix : 10-09-2015, 13:50
CABİR UMUD YARADICILIĞI HAQQINDA DÜŞÜNCƏLƏRİM...

Yusif Huseyn

UNUTSAQ, UNUDULARIQ.....Xatirələrim silsiləsindən...

Bəzən bir xalq nə qədər böyük olsa da ya bir nəfər mütəfəkkiri və yaxud bir nəfər şairi ilə fəxr edir. Amma mən deyərdim ki, Azərbaycan poeziyasının XI əsrdən üzü bəri Nizami Gəncəvidən, XV əsr Fizulidən Aşıq Ələsgərə, Tufarqanlı Abbasdan yönü bizə, Dədə Şəmşirə qədər nə qədər klassiklərimiz tarixin yaddaşına qızıl həriflərlə yazılıb. Fəxrlə deyə bilərəm ki, təkcə Kəlbəcər ədəbi mühiti bu zənginliyi daha da gözəlləşdirir. Bəhmən Vətənoğıu, Məmməd Aslan, Ənvər Rza, Sücaət, Adil Cəmil, Ayrım Əhməd və neçə-neçə adnı çəkə bilmədiyim şairlər. Eləcə təxmini hesablamama görə Kəlbəcərli şairlərimizin sayı iki yüz nəfərdən çoxdur və hamısıda yeri düşdükcə məclislərdə poeziyası ilə yad edilir. Bu yaxınlarda poeziyamıza ağır bir itki də üz verdi. Bu öz təbi, öz yaradıcılığı ilə yadda qalan Cabir Umud idi. Allah rəhmət eləsin. Sənəti həkim olmasına baxmayaraq könlünü saza-sözə bağlamışdı. Şairlə hələ gənclik illərindən dostluq etdiyimə görə onun yaradıcılığının çoxuna bələd idim. Gözəl saz ifaçılığı var idi. Arada vaxt tapanda görüşərdik. Nə yazıq ki, amansız ölüm onu aramızdan vaxtsız apardı. Ruhu şad olsun. Amma həmişə belə olub, lazımlı sənətkarları, şairləri öləndən sonra axtarmağa başlayırıq. Yox, əslində mən bu yazımı bir neçə il əvvəl qələmə almışdım. Çün ki, bizim görüşüb, dərdləşmək imkanımız var idi. Həm də eyni bir dərdin, yurd-yuva nisgilinin daşıyıcısı idik. Şair kimi də bir birimizə ruhən yaxın idik. 2004 cü ildə görüşəndə yenicə nəşr olunmuş “Qəm dəyirmanı” kitabını mənə bağışladı. Bu yazımı da o vaxtlar bir hissəsini qələmə almışdı. Cabir itkisindən sonra yazını yenidən işləmək qərarına gəldim:
CABİR UMUD YARADICILIĞI HAQQINDA DÜŞÜNCƏLƏRİM...

Könlüm bir qəm dəyirmanı, Üyütdüyü nələr,..nələr.. Şahidi yox, şahadı çox, Özü alar, özü bölər.

Könlüm bir qəm dəyirmanı, Daşı dişənmək istəyir. Damı qar, yağış saxlamır, Yoxsa döşənmək istəyir?! Nə dişənməz, nə döşənməz, Özü yaxşı duyur məni. Mən əkinçi olan gündən, Könlüm bir qəm dəyirmanı.

Bəli, yurd-yuva həsrətli şairin qəlbi həmişə qəm dəyirmanı kimi dərd üyüdürdü. Onun hansı bir şerini oxusan, hansı bir yazısına nəzər salsan oradan yurd nisgili göyərdiyinin şahidi olarsan. Hansı dərdimiz, hansı ağrımız qalıb ki, Cabir Umud onu poetik dillə ağlamasın:

Bu müddətə qonaq olmaz, Bu ölçüdə qınaq olmaz. Qeyrət, namus sınaq olmaz, Sındırılmış balupərim, Kəlbəcərim!

Bir daş olub atılmışam, Mən nə ucuz tutulmuşam?! Talanmışam, satılmışam, İtirdiyim şah əsərim- Kəlbəcərim!

Köçkünlük həyatının ağrı-acısı hamımıza məlumdu. Bu elə bir dərddi ki, kim nə qədər bacarır, gücü çatdığı qədər bu dərdi daşıyır. Gücü çatmayanda isə.... Dünyasından küsüb, hətda doğmaları ilə sağollaşmadan öz əbədi dünyasına üz tutur, dərdini də özüylə aparır. Cabir Umud da beləcə ayrılıdı bizlərdən. Amma mən deyərdim ki, qədərincə yazdı- yaratdı. “Qəm dəyirmanı”, “Bu daş, bu tərəzi”, “Dərdin varsa, tək deyilsən”, “Bayatı yağmuru”, “Süngülənmiş bələk” və “Sazın dastanı” poemaları, şairin yaradıcılığı haqda oxucuda geniş təsəvvür yaradır. Hamısı da dolğun, mənalı, möhtəşəm sənətkar qələminin məhsulu. Bayatıları Sarı aşıq qüdrətində, özü də nə az, nə çox , iki min beyt, cinac bayatılar. Elə tarixin yaddaşında qalmaq üçün bu bayatılar bəs edər: ....Oxu tər, Oxu, bülbül, oxu tər. Ox atma sinəm üstə, Qəm tünlükdür, ox itər...

......Yardı, getdi, O gedən yardı, getdi. Suçum belə çoxdumu, Sinəmi yardı, getdi?!

....Oxu, gör də. Cabiri oxu, gör də. Cinas- varım, xəzinəm, Əl atma, oxu gör də!

Cabir Umudun şerlərindən, bayatılarından öz nəfəsi ilə süzülüb gələn ağrılı-acılı köçkün qayğılarını görürsən, oxuyursan və baxırsan ki, elə sənin dərdini qələmə alıb. Axı köçkünkük dərdinin də bircə rəngi var. Şair nə mövzu, nə də sanballı söz sarıdan korluq çəkmir. İstədiyini oxucusuna qədərincə çatdıra bilir:

Ömür ötdü, bəhər nədi?! Dadan bilər-zəhər nədi. Qəm şələsi, qəhər nədi, Yarımcan sağlardan soruş.

Cabir Umud şer-sənət aləminə təsadüfən gələn şairlərdən deyil. Atası Bağban Umud el arasında tanınmış, sözləri məclislərdə oxunan bir el ağsaqqalı idi. Deməli

onda da şairlik irsən gəlib. Xəyalına elsiz-obasız yurd yerləri düşdükcə qələmə sarılıb dərdlərini vərəqlərə pıçıldayan şair hər bir mövzusunu dolğun, mənalı yazmaqla oxucu rəğbəti qazanmışdır Elə “Səbrin nə çox imiş, ay ev yeyəsi” şeri də, özlüyündə yurda çağırış kimi səslənir:-

Daşdan yaranmısan, daş da əridi, Səbrin nə çox imiş, ay ev yeyəsi?! Bir günün üstünə illər yeridi, Səbrin nə çox imiş, ay ev yeyəsi?!....

...Bir hsərət boylanar hey, səni görməz, Bir istək meylini kimsəyə verməz. Nə atın kişnəməz, nə itin hürməz, Səbrin nə çox imiş, ay ev yeyəsi?!

“ Burda bir kənd vardı” poemasında məlum Ağdaban faciəsini ağrılı-acılı, ağlar bir dillə söyləyən şair, Qarabaq dəhşətlərini, erməni vandalizminin iç üzünü olduğu kimi vəsf eyləyə bilmişdir. Onun qələmə aldığı “Sazın dastanı” poemasında, aşıq kimi özünü təsvir edən Cabir Umud 72 saz havasını elə bir gözəlliklə poetik vurğularla vəsf etmişdir ki, mən inanmıram ki, bu poemanın qarşısına bu mövzuda ikinci şair nəsə yazmaq istəsin. Hər şey göz qabağındadır. Yaxşı ki, mən həmin dastanı şairin öz ifasında, öz səsiylə eşidə bildim. Hətda bir neçə vidio parçalar da yazdıra bilmişəm.. Amma heyiflər olsun ki, “Sazın dastanı” poemasını yazdırmaq ağlıma gəlmədi. Axı nə biləsən ki, sabah nə olacaq?! Cabir Umud gözəl həkim olmaqla yanaşı, gözəl ailə başçısı, gözəl ata, gözəl dost idi. Ruhu şad olsun. Ailəsinə, balalarına, dostlarına səbir arzulayaraq yenə də şairin bir gəraylısını da oxuculara yenidən xatırlatmaq istəyərdim:

Sönən ocaq bir də yanmaz, Kül altında qoru yoxsa. Çəmənlər çətin süslənə, Zirvələrin qarı yoxsa. Vətən tordakı ahudu, Görən, kimin günahıdı? Bu dərd dərdlərin şahıdı: Şan üstündə arı yoxsa. El basıldı, yurd alındı Ocaq yanğısı yalındı. Kim desə sevir, yalandı Vətən adlı yarı yoxsa. Çiynimdədi yad ayağı, Gülünc etdi yada yağı. Ya sərkərdə, ya da yağı – Kirdarı yox, karı yoxsa. Bu zülmün adı qisasdır, İstər doğrat, istər asdır Cabiri qibləsiz basdır, Kəlbəcərdə goru yoxsa.

Yurddan nigaran, sabahdan bədgüman getdi, şair qardşımız Cabir Umud. Amma ha desək də ki, getmək vədəsi deyildi axı, alın yazısından çıxmaqmı olar? Bu gündən Mehdiabad qəbirstanlığında bir yurd həsrətli şairin də qəbri döst-tanışın qəlbinə ağrılar dolduracaq. Yerin behişt olsun, qardaşım. Bilirəm ki, artıq ruhun doğma yurd yerlərində ulularımıza öz dərdini söyləyir. Sonda isə dəfn zamanı qəbrinin başında dediyim şerimi son borcumdan biri kimi oxucularıma çatdırıram. -Bilirəm, qardaş, bilirəm! Dünyadan küsüb gedirsən! Dədə-baba yurdlarından, Əlini üzüb gedirsən!..

Nəğmələrin dildə gəzər!! Söz-söhbətin eldə gəzər! Cabir könüllərdə gəzər! Dərdini düzüb gedirsən!!

Çoxynu qandırıb getdin! Dostları sındırıb getdin!! Yusifi yandırıb getdin! Talehdən bezib gedirsən!! Yusif Hüseyn. Son qəmimiz olsun! Ruhu şad olsun! Hörmətlə: şair-publisist, “Qızıl qələm” mükafatı laureatı Yusif Hüseyn. 20-08-2015.
Yazı "Bütöv Azərbaycan" qəzetinin bu günkü sayında dərc olunub.


Paylaş



Bölmə: Ədəbiyyat / Karusel / Slayd / Xəbər lenti
Fikirlər
Sorğu
Saytımızda hansı mövzulara daha çox yer verilməsini istəyirsiniz?


Son buraxılışımız
Facebook səhifəmiz
Təqvim
«    Noyabr 2026    »
BeÇaÇCaCŞB
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
Reklam
Hava
Valyuta
Reklam

Sayğac
Ən çox baxılanlar
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Xəbər lenti
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Foto
Zəngilanın dirçəliş   və qayıdış dövrü


Zəngilanın dirçəliş

və qayıdış dövrü


Azərbaycan tarixinin ən şanlı səhifəsi olan Vətən müharibəsi bizə təkcə torpaqlarımızı deyil, ləyaqətimizi, qürurumuzu qaytardı. Həmin qürurun ən parlaq ünvanlarından biri də Zəngilandır. 2020-ci il sentyabrın 27-də başlanan Zəfər yürüşü zamanı şərqdən, Cəbrayıl istiqamətindən düşmənə vurulan sarsıdıcı zərbələr nəticəsində Azərbaycan Ordusu 30-dan çox yaşayış məntəqəsini azad edərək Zəngilanın inzibati hüdudlarına çatdı. Oktyabrın 18-də rayonun tam azad edilməsi uğrunda genişmiqyaslı əməliyyata start verildi və cəmi iki gün sonra, oktyabrın 20-də Müzəffər Ali Baş Komandan, Prezident İlham Əliyev xalqa müraciətində Havalı, Zərnəli, Məmmədbəyli, Həkəri, Şərifan, Birinci Muğanlı kəndlərinin və Zəngilan şəhərinin işğaldan azad edildiyini elan etdi. Beləliklə, Zəngilan döyüşləri nəticəsində 1 şəhər, 4 qəsəbə və 49 kənd düşmən tapdağından xilas edildi və bununla da 132 kilometrlik Azərbaycan-İran dövlət sərhədi tam bərpa olundu. İşğalın bitməsindən dərhal sonra sərhəd boyunca zəruri istehkam və mühafizə işlərinə başlanıldı.

Qərbi zəngəzurlular Zəngilan şəhidliyində

Bu tarixi qələbənin əbədiləşdirilməsi üçün 2020-ci il noyabrın 26-da “Zəngilanın azad olunmasına görə” medalı təsis edildi və 6974 hərbi qulluqçumuz bu medalla təltif olundu. Prezidentin 31 iyul 2023-cü il tarixli Sərəncamı ilə isə 20 oktyabr tarixi Zəngilan şəhəri günü kimi rəsmiləşdirildi. Zəngilanın azad olunması Böyük Qayıdışın başlanğıcı oldu. Bu gün dövlətin ən böyük hədəfi həmin torpaqları yenidən həyatla doldurmaqdır. 2026-cı il 1 oktyabr tarixinə olan məlumata görə, Zəngilan şəhərində 84 ailə, yəni 339 nəfər, Ağalı kəndində 234 ailə, yəni 1017 nəfər, Məmmədbəyli kəndində isə 179 ailə, yəni 903 nəfər öz doğma ocağına qayıdıb. Köçürülən ailələr peşə və bacarıqlarına uyğun olaraq müxtəlif dövlət qurumlarında, tikinti şirkətlərində, tikiş fabrikində və digər sahələrdə işlə təmin edilirlər.Bu qayıdışın dünyaya nümunə olan simvolu isə Ağalı kəndidir. Ağalı təkcə Azərbaycanda deyil, dünyanın ən müasir kəndlərindən biri hesab olunur. Burada “ağıllı kənd” konsepsiyası tam şəkildə tətbiq edilib. Dayanıqlı inkişafın təmin olunması üçün sosial-iqtisadi xidmətlər ən yüksək texnologiyalarla qurulub. Kəndin enerji təminatı ekoloji cəhətdən tam təmizdir, Həkəri çayı üzərində 3 turbindən ibarət Arximed tipli su elektrik stansiyası və gücü 325 kilovat olan günəş panelləri quraşdırılıb. Evlərdə istilik xərclərini azaltmaq üçün kombinə edilmiş sistemlər, mətbəx sobası və yüksək səmərəli elektrod boilerlər var. Suyun isidilməsi üçün günəş kollektorlarından, çirkab suların təmizlənməsi üçün bioloji təmizləmə qurğularından istifadə olunur.
Kənddə GPON texnologiyası ilə yüksək sürətli internet, İP TV, video müşahidə kameraları, ağıllı işıq dirəkləri və avtomatik hava müşahidə stansiyaları var. Əhalinin rahatlığı üçün Tele-səhiyyə, E-təhsil və digər elektron xidmətlər, ASAN, DOST, məktəb, bağça, tibb məntəqəsi, kiçik və orta biznesə dəstək mərkəzləri fəaliyyət göstərir. Ümumi sahəsi 2 hektardan çox olan park salınıb. Bütün bunlar onu göstərir ki, Ağalı kəndi sadəcə yaşayış məntəqəsi deyil, gələcəyin kənd modelidir. Nazirlər Kabinetinin 30 oktyabr 2023-cü ildə təsdiq etdiyi Baş Plana əsasən şəhərin 2040-cı ilədək inkişafı üçün böyük vəsait ayrılıb. 2022-ci ildə təməli qoyulan 104 mənzilli ilk yaşayış kompleksinin açılışı 2026-cı ildə olub. Kompleksin ərazisi 2 hektardan artıqdır və burada 12 bina, o cümlədən 4 ədəd üçmərtəbəli 60 mənzilli və 8 ədəd ikimərtəbəli 44 mənzilli evlər tikilib.

Azad Zəngilanın qonaqları

Zəngilan Beynəlxalq Hava Limanı bu bölgənin inkişafı üçün mühüm faktora çevrilib. Zəngəzur dəhlizinin hava infrastrukturu ilə gücləndirilməsi baxımından hava limanı strateji əhəmiyyət daşıyır. Eyni zamanda Horadiz-Zəngilan-Ağbənd dəmir yolunun inşası da böyük strateji əhəmiyyətə malikdir. Bu yol azad edilmiş torpaqlara həm vətəndaşların qayıdışı, həm də yüklərin daşınması üçün tarixi imkan yaradır. Artıq yolun birinci mərhələsi üzrə böyük hissə tamamlanıb və Araz İqtisadi Zonası Sənaye Parkına yüklər daşınır. Horadiz-Cəbrayıl-Zəngilan-Ağbənd avtomobil yolunun uzunluğu 126,3 kilometrdir, illik buraxılış qabiliyyəti 15 milyon tondur və layihənin 2026-cı ilin ikinci yarısında yekunlaşdırılması nəzərdə tutulur. İşğal dövründə tövlə kimi istifadə olunan XIX əsrə aid Zəngilan şəhər məscidi Heydər Əliyev Fondu tərəfindən bərpa olunub. Bərpa-tikinti işləri çərçivəsində tarixi məscid konservasiya edilib və onun yanında düzbucaqlı planlı, iki minarəli yeni məscid inşa edilib. Yeni məsciddə 220 və 100 nəfərlik ibadət zalları yaradılıb. Rayonun gələcəyi üçün turizm və kənd təsərrüfatı da unudulmayıb. 2024-cü il mayın 18-də Ağalı kəndində, Həkəri çayı vasitəsilə yaradılmış süni gölün sahilində “Ağalı” hoteli açılıb. Zəngilan İstirahət Kompleksində 111 nömrəli hotelin təməli 2023-cü il mayın 4-də qoyulub. 2026-cı il mayın 10-da isə “Zəngilan City Park Hotel”in təməli qoyulub. Kənd təsərrüfatı sahəsində isə “Dost Aqropark” layihəsi həyata keçirilir. Azərbaycan və Türkiyə şirkətlərinin birgə layihəsi olan bu kompleks tam başa çatdıqda 500 nəfəri işlə təmin edəcək və 100 milyon dollar sərmayə qoyulacaq. Layihənin birinci mərhələsində 5200 kvadratmetr qapalı, 113 min kvadratmetr açıq tipli heyvandarlıq kompleksləri, sosial obyektlər, kafe, kinoteatr tikilib.
Beləliklə, Zəngilan bu gün sadəcə işğaldan azad edilmiş bir rayon deyil, Azərbaycan dövlətinin qüdrətinin, iradəsinin və gələcəyə olan inamının canlı rəmzidir. Burada hər daş, hər tikilən ev, hər qayıdan ailə 30 illik həsrətin sonu və Böyük Qayıdışın əbədi başlanğıcıdır.

Mahnur Hüseynova
Xırdalan şəhər 8 nömrəli tam orta ümumtəhsil məktəbinin direktoru
Video
"Vətən Qəhrəmanları" Şəhid İlyas Nəsirov


All rights reserved ©2012 Butov.az
Created by: Daraaz.net Wep Developer By DaDaSHoV
MATERİLLARDAN İSTİFADƏ EDİLƏRKĦƏN PORTALIMIZA İSTİNAD ZƏRURİDİR!!!