"Milli QHT Forumunda "Kəlağayı Bayramı" silsilə tədbirlərinə start verildi .....                        Qazaxda gənclərin karyera planlama müzakirəsi .....                        Könüllərdə taxt quran kişi .....                        TƏHSİL TARİXİMİZİN SÖNMƏYƏN ÇIRAQLARI .....                        20 oktyabr — Səttarxanın doğum günü: .....                        Zəngilanın dirçəliş və qayıdış dövrü .....                        Sədaqətli dost, dəyərli qələm sahibi .....                        Azərbaycan və Kamboca əməkdaşlığın yeni mərhələsinə hazırlaşır .....                        Onlar məndən, mən onlardan öyrəndim… .....                       
Tarix : 8-01-2015, 17:27
YUXU

Ulu Tanrı Yer üzünün əşrəfi insanı xəlq edəndən bəri yəqin ki, hamı yuxu görür. Yuxularının sonradan gerçəkləşdiyinin şahidi olan insanlar da yetərincədir. Tarixin başlanğıcından üzü bəri fironların, şahların və milyonlarla tanınmış şəxsiyyətlərin haqqında yazılan kitablarda da yuxular haqqında geniş söhbət açılır. Elə mən də az- az olsa da bir-birindən fərqli yuxular görürəm. Hələ körpə yaşlarımda gördüyüm yuxuları demirəm. Mərhum valideyinlərim- anam Dilşadın və atam Ağaxanın dəfələrlə məni qorxunc yuxular gördüyüm zaman oyatdıqları lap yaxşı xatirimdədir.
Valideyinlərim bəzən, mənə gördüyüm yuxuları onlara, bəzən isə ancaq axar suya danışmağımı tövsiyyə etdiklərini də unutmuram. Elə bu günlərin söhbətidir. Uzun illərdən bəri tanıdığım dostum Əli Zeynalovu gördüm. Onunla kef- əhval tutduqdan sonra Əli müəllimin bir az narahat, fikirli olduğunu, dərin xəyallara daldığını sezdim. Dostumla isti və səmimi münasibətimiz olduğundan onun pərişan görünməyinin səbəbini bilmək istədim. Əli müəllim dedi:
- Qardaş, kəndimizdən uzaq düşdüyüm bu iyirmi ildə demək olar ki. az- az yuxu görürəm. Yuxularda dünyaya göz açdığım, daşı, qayası, çınqılı üstündə ayaqyalın gəzdiyim kəndimizi və çox da təmtəraqlı olmayan, kürəyi dağlara söykənən, iki çayın qovuşduğu yerdə olan evimizi görürəm. Dünən gördüyüm yuxu da lap qəribəydi. Yuxularım məni yenə də kəndimizə aparmışdı. Bu rəngli yuxumda füsunkar təbiəti ilə göz oxşayan, dağlar qoynunda yerləşən yurdum Kəlbəcərə qayıtmışdım. Ömrümün növraq çağı idi.Bəm-bəyaz dağlar,soyuqlu-sazaqlı qış, sümüküşüdən külək artıq geridə qalmışdı. Təbiət oyanmışdı.Tər bənövşə kol dibindən boylanmağa başlamışdı .Burada dünyanın rəngləri bir-birinə qarışmışdı. Bu günki yuxumun fərqi təkcə onda idi ki, mən rabitəçi ola- ola bu dəfə rayon mərkəzindən əlli kilometr aralıda yerləşən, doğulub boya- başa çatdığım kəndimizdəki Ağcakənd orta məktəbinə direktor təyin olunmuşdum. Özü də, Novruz bayramı ərəfəsi idi. Erməni faşistlərinin törətdikləri vəhşilik nəticəsində yerlə- yeksan olan evlərimizlə yanaşı məktəbimiz də sökülüb- tökülmüşdü. Sanki dünyanın nizamı kəndimizdən pozulmağa başlamışdı. Amma yeri-göyü Yaradanın lütfündən bu gözəllik susmamışdı. Uzun illər buralarda bir insan nəfəsinin olmamasına, bir kəsin yaşamamasına baxmayaraq, elə bil ki. ötən zaman ərzində kəndimizdə həyat davam etmişdi. Örüşdəki mal- qaranın, qoyun- quzunun səsi. Bulaqların həzin şırıltısı, çayların zümzüməsi. Quşların xoş nəğməsinə qoşulmuşdu. Mən də ki, ağ atlı oğlan kimi bu gözəllikləri seyr edirdim. Nəvələrim Emin və Zeynəblə yanaşı təzəcə məktəbə gedən nəvəm Nərmin də göy çəməndə çiçəklərə bürünüb sevinirdi. Vaxtilə məktəbimizə rəhbərlik edən 75 yaşlı Yaqub müəllimlə yanaşı qocaman müəllimlərim- Müzəffər, Qənaət, Zeynalabdin kişi eləcə də qadın müəllimələrdən Xalidə xanım və Gülşən xanım da mənimlə yanaşı, körpə uşaq kimi yeni dərs ilnin başlanmasını səbrsizliklə gözləyirdik. Qış yuxusundan yenicə oyanmış təbiətin heyranlığı başımı elə qatmışdı ki, indi oğlanlarım Azər və Samiri də unutmuşdum. Sanki özüm də körpələşmişdim. Xəyallarımdan bir az uzaqlaşmışdım ki, məktəbin həyətini gəzim. Elə bu anda vaxtilə qardaşım Şamo ilə payızda meyvəsini daddığımız iri armud ağacı gözümə dəymədi. Uşaqlıq xatirələrim sanki bir anlıq gözümün qarşısından gəlib keçdi. Xəyallarım məni çox uzaqlara apardı. Mən və mənim həmyaşıdlarım olan uşaqlar da məktəbin qabağında bu nəhəg armud ağacının olmamasını görüb çox məyus olmuşdular. Özümü çox pis hiss edirdim. Halım yaman dəyişmişdi. Artıq ayaqlarım da sözümə qulaq asmırdı. Məktəbin həyətində gözümə sataşan daşın üstündə oturdum. Qardaşım Şamo mənim belə kövrəlməyimin, pərişan olmağımın səbəbini soruşdu:
Qardaşım Əli, sənə nə olub belə, niyə pərişansan, niyə belə kövrəlmisən -dedi.
Başımı qaldıranda oğlanlarım Azər və Samir də mənim bu kövrəkliyimdən məyus oldular. Şamo üzümə baxıb çox asta səslə:
- Ay Əli, sənə nə oldu axı?- deyib mehriban şəkildə əlini çiynimə qoydu.
- Görmürsən ki, uşaqlığımızdan yadigar olan armud ağacının yeri boşdu. Yerində isə sadəcə yanıb külə- dönmüş izlər var. Zalım oğlu erməninin atdığı qrad ağacı yerlə- yeksan edib. İnşallah gördüyün bu ağacın yerində elə yenə armud əkəcəyəm.
Yuxudan ayıldım. Oyanıb qaralmış ağacın kədəri hələ də ürəyimdədir. Mən onu yamyaşıl qoyub getmişdim. Indi anladım ki, bəlkə onu qrad yox, elə bizim həsrət bu kökə salıb. Elə bil ikinci dəfə kəndi itirdim. Birinci dəfə aprelin biri 1993-cü ildə. Ikinci dəfə, bir neçə gün əvvəl.
Mən də kədərləndim. Dedim:
-hər yuxunun bir xeyri var. Alla bu yuxunu da xeyrə calasın.
-Elədir - o da razılaşdı. Amma gözündəki kədəri görüb anladım kişi çıx kövrəlib. Nədənsə, Dədə Şəmşirin bir neçə misrasını xatırladım.
“Mərd ata-mərd oğul”- el misalıdı
Igidin ürəyi öz mahalıdı.
Kişinin əzası qarışmalıdı,
Ölən günü torpağına Vətənin!
Mübariz Süleymanlı
KƏLBƏCƏRDƏ
Başı qarlı dağlarım,
Buz sulu bulaqlarım,
Qıvraq gənclik çağlarım,
Qalıbdı Kəlbəcərdə.

Aşıq Şəmşir babamız,
Elimiz, mərd obamız,
Közü sönməz sobamız,
Qalıbdı Kəlbəcərdə.

Babamın köhlən atı,
Nənəmin pay, sovqatı,
Söylədiyim bayatı,
Qalıbdı Kəlbəcərdə.

Bulaq üstə tel hörən,
Məni yüz yol öldürən,
Dərdlərini böldürən,
Qalıbdı Kəlbəcərdə.

Dərələrin gur səsi,
Çayların zümzüməsi,
Sanki sevgi nəğməsi,
Qalıbdı Kəlbəcərdə.

Qılınclı, Almalıqla,
Ağcakənd Ağdabanla,
Dərələrim dumanla,
Qalıbdı Kəlbəcərdə.

Mizrabım da, sazım da,
Gur səsim, avazım da,
Payızım da, yazım da,
Qalıbdı Kəlbəcərdə.

Güneyim Quzeyimlə,
Tarixim muzeyimlə,
Qara sazım neyimlə,
Qalıbdı Kəlbəcərdə.
Mübariz Süleymanlı


Paylaş



Bölmə: Mədəniyyət / Karusel / Slayd / Xəbər lenti
Fikirlər
Sorğu
Saytımızda hansı mövzulara daha çox yer verilməsini istəyirsiniz?


Son buraxılışımız
Facebook səhifəmiz
Təqvim
«    Noyabr 2026    »
BeÇaÇCaCŞB
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
Reklam
Hava
Valyuta
Reklam

Sayğac
Ən çox baxılanlar
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Xəbər lenti
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Foto
Zəngilanın dirçəliş   və qayıdış dövrü


Zəngilanın dirçəliş

və qayıdış dövrü


Azərbaycan tarixinin ən şanlı səhifəsi olan Vətən müharibəsi bizə təkcə torpaqlarımızı deyil, ləyaqətimizi, qürurumuzu qaytardı. Həmin qürurun ən parlaq ünvanlarından biri də Zəngilandır. 2020-ci il sentyabrın 27-də başlanan Zəfər yürüşü zamanı şərqdən, Cəbrayıl istiqamətindən düşmənə vurulan sarsıdıcı zərbələr nəticəsində Azərbaycan Ordusu 30-dan çox yaşayış məntəqəsini azad edərək Zəngilanın inzibati hüdudlarına çatdı. Oktyabrın 18-də rayonun tam azad edilməsi uğrunda genişmiqyaslı əməliyyata start verildi və cəmi iki gün sonra, oktyabrın 20-də Müzəffər Ali Baş Komandan, Prezident İlham Əliyev xalqa müraciətində Havalı, Zərnəli, Məmmədbəyli, Həkəri, Şərifan, Birinci Muğanlı kəndlərinin və Zəngilan şəhərinin işğaldan azad edildiyini elan etdi. Beləliklə, Zəngilan döyüşləri nəticəsində 1 şəhər, 4 qəsəbə və 49 kənd düşmən tapdağından xilas edildi və bununla da 132 kilometrlik Azərbaycan-İran dövlət sərhədi tam bərpa olundu. İşğalın bitməsindən dərhal sonra sərhəd boyunca zəruri istehkam və mühafizə işlərinə başlanıldı.

Qərbi zəngəzurlular Zəngilan şəhidliyində

Bu tarixi qələbənin əbədiləşdirilməsi üçün 2020-ci il noyabrın 26-da “Zəngilanın azad olunmasına görə” medalı təsis edildi və 6974 hərbi qulluqçumuz bu medalla təltif olundu. Prezidentin 31 iyul 2023-cü il tarixli Sərəncamı ilə isə 20 oktyabr tarixi Zəngilan şəhəri günü kimi rəsmiləşdirildi. Zəngilanın azad olunması Böyük Qayıdışın başlanğıcı oldu. Bu gün dövlətin ən böyük hədəfi həmin torpaqları yenidən həyatla doldurmaqdır. 2026-cı il 1 oktyabr tarixinə olan məlumata görə, Zəngilan şəhərində 84 ailə, yəni 339 nəfər, Ağalı kəndində 234 ailə, yəni 1017 nəfər, Məmmədbəyli kəndində isə 179 ailə, yəni 903 nəfər öz doğma ocağına qayıdıb. Köçürülən ailələr peşə və bacarıqlarına uyğun olaraq müxtəlif dövlət qurumlarında, tikinti şirkətlərində, tikiş fabrikində və digər sahələrdə işlə təmin edilirlər.Bu qayıdışın dünyaya nümunə olan simvolu isə Ağalı kəndidir. Ağalı təkcə Azərbaycanda deyil, dünyanın ən müasir kəndlərindən biri hesab olunur. Burada “ağıllı kənd” konsepsiyası tam şəkildə tətbiq edilib. Dayanıqlı inkişafın təmin olunması üçün sosial-iqtisadi xidmətlər ən yüksək texnologiyalarla qurulub. Kəndin enerji təminatı ekoloji cəhətdən tam təmizdir, Həkəri çayı üzərində 3 turbindən ibarət Arximed tipli su elektrik stansiyası və gücü 325 kilovat olan günəş panelləri quraşdırılıb. Evlərdə istilik xərclərini azaltmaq üçün kombinə edilmiş sistemlər, mətbəx sobası və yüksək səmərəli elektrod boilerlər var. Suyun isidilməsi üçün günəş kollektorlarından, çirkab suların təmizlənməsi üçün bioloji təmizləmə qurğularından istifadə olunur.
Kənddə GPON texnologiyası ilə yüksək sürətli internet, İP TV, video müşahidə kameraları, ağıllı işıq dirəkləri və avtomatik hava müşahidə stansiyaları var. Əhalinin rahatlığı üçün Tele-səhiyyə, E-təhsil və digər elektron xidmətlər, ASAN, DOST, məktəb, bağça, tibb məntəqəsi, kiçik və orta biznesə dəstək mərkəzləri fəaliyyət göstərir. Ümumi sahəsi 2 hektardan çox olan park salınıb. Bütün bunlar onu göstərir ki, Ağalı kəndi sadəcə yaşayış məntəqəsi deyil, gələcəyin kənd modelidir. Nazirlər Kabinetinin 30 oktyabr 2023-cü ildə təsdiq etdiyi Baş Plana əsasən şəhərin 2040-cı ilədək inkişafı üçün böyük vəsait ayrılıb. 2022-ci ildə təməli qoyulan 104 mənzilli ilk yaşayış kompleksinin açılışı 2026-cı ildə olub. Kompleksin ərazisi 2 hektardan artıqdır və burada 12 bina, o cümlədən 4 ədəd üçmərtəbəli 60 mənzilli və 8 ədəd ikimərtəbəli 44 mənzilli evlər tikilib.

Azad Zəngilanın qonaqları

Zəngilan Beynəlxalq Hava Limanı bu bölgənin inkişafı üçün mühüm faktora çevrilib. Zəngəzur dəhlizinin hava infrastrukturu ilə gücləndirilməsi baxımından hava limanı strateji əhəmiyyət daşıyır. Eyni zamanda Horadiz-Zəngilan-Ağbənd dəmir yolunun inşası da böyük strateji əhəmiyyətə malikdir. Bu yol azad edilmiş torpaqlara həm vətəndaşların qayıdışı, həm də yüklərin daşınması üçün tarixi imkan yaradır. Artıq yolun birinci mərhələsi üzrə böyük hissə tamamlanıb və Araz İqtisadi Zonası Sənaye Parkına yüklər daşınır. Horadiz-Cəbrayıl-Zəngilan-Ağbənd avtomobil yolunun uzunluğu 126,3 kilometrdir, illik buraxılış qabiliyyəti 15 milyon tondur və layihənin 2026-cı ilin ikinci yarısında yekunlaşdırılması nəzərdə tutulur. İşğal dövründə tövlə kimi istifadə olunan XIX əsrə aid Zəngilan şəhər məscidi Heydər Əliyev Fondu tərəfindən bərpa olunub. Bərpa-tikinti işləri çərçivəsində tarixi məscid konservasiya edilib və onun yanında düzbucaqlı planlı, iki minarəli yeni məscid inşa edilib. Yeni məsciddə 220 və 100 nəfərlik ibadət zalları yaradılıb. Rayonun gələcəyi üçün turizm və kənd təsərrüfatı da unudulmayıb. 2024-cü il mayın 18-də Ağalı kəndində, Həkəri çayı vasitəsilə yaradılmış süni gölün sahilində “Ağalı” hoteli açılıb. Zəngilan İstirahət Kompleksində 111 nömrəli hotelin təməli 2023-cü il mayın 4-də qoyulub. 2026-cı il mayın 10-da isə “Zəngilan City Park Hotel”in təməli qoyulub. Kənd təsərrüfatı sahəsində isə “Dost Aqropark” layihəsi həyata keçirilir. Azərbaycan və Türkiyə şirkətlərinin birgə layihəsi olan bu kompleks tam başa çatdıqda 500 nəfəri işlə təmin edəcək və 100 milyon dollar sərmayə qoyulacaq. Layihənin birinci mərhələsində 5200 kvadratmetr qapalı, 113 min kvadratmetr açıq tipli heyvandarlıq kompleksləri, sosial obyektlər, kafe, kinoteatr tikilib.
Beləliklə, Zəngilan bu gün sadəcə işğaldan azad edilmiş bir rayon deyil, Azərbaycan dövlətinin qüdrətinin, iradəsinin və gələcəyə olan inamının canlı rəmzidir. Burada hər daş, hər tikilən ev, hər qayıdan ailə 30 illik həsrətin sonu və Böyük Qayıdışın əbədi başlanğıcıdır.

Mahnur Hüseynova
Xırdalan şəhər 8 nömrəli tam orta ümumtəhsil məktəbinin direktoru
Video
"Vətən Qəhrəmanları" Şəhid İlyas Nəsirov


All rights reserved ©2012 Butov.az
Created by: Daraaz.net Wep Developer By DaDaSHoV
MATERİLLARDAN İSTİFADƏ EDİLƏRKĦƏN PORTALIMIZA İSTİNAD ZƏRURİDİR!!!