Paşinyan rəqiblərini zərərsizləşdirir - Qərb susur...

Ermənistan hökuməti ölkə daxilində keşişlərə qarşı mübarizəni genişləndirib. Nikol Paşinyanın siyasi gündəminə çevrilmiş “çevriliş planı” iddiaları fonunda artıq kilsə xadimləri, iş adamları və siyasətçilər bir-bir ardınca hədəfə alınır.
Son 2-3 gündə Ermənistanın hüquq-mühafizə orqanları din xadimlərinin evlərinə basqın edib, onlarla şəxsi həbs edib.
Qalstanyan 2024-cü ildə Azərbaycanla sülh prosesinə qarşı çıxan, ərazi iddialarını dilə gətirən revanşist mövqeyi ilə tanınan bir din xadimidir. Samvel Karapetyan isə Rusiyaya yaxınlığı ilə tanınan oliqarxdır. Onların siyasi və ideoloji xəttinin sülhə və sabitliyə qarşı olduğu açıqdır.
Ancaq məhz bu fiqurların həbsi və təqibi ilə müşayiət olunan kampaniya Ermənistanda hüququn aliliyinin pozulmasına haqq qazandırmır.
Hökumət tərəfindən “çevriliş planı”nda iştirak etdikləri bəhanəsi ilə 90-dan çox ünvanda axtarış aparılıb, 16 nəfərə cinayət işi açılıb, 14 nəfər həbs olunub. Bu proseslər hüquqi deyil, siyasi ritorika üzərində qurulub və açıq-aşkar hökumət əleyhdarlarının cəzalandırılması məqsədi daşıyır.
Bu repressiv tədbirlər beynəlxalq ictimaiyyətin səssiz müşahidəsi altında baş verir. Azərbaycanda və ya başqa bir region ölkəsində bu cür axtarışlar, həbslər və dini fiqurlara qarşı hücumlar baş versəydi, Avropa Şurası, ATƏT, ABŞ Dövlət Departamenti və “Freedom House” dərhal açıqlama verər, bəyanatlar ard-arda sıralanardı.
Nə ATƏT-in Demokratik Təsisatlar və İnsan Hüquqları Bürosu, nə Avropa Parlamentinin insan hüquqları üzrə komitələri, nə də “beynəlxalq ekspertlər” bu hadisələri qınamayıb. Bu, artıq adi diqqətsizlik deyil, açıq ikili standartların sistematik təzahürüdür. Sanki Ermənistan üçün “müvəqqəti demokratik imtiyaz” rejimi işləyir: orada istənilən hüquq pozuntusu “geopolitik səbəblərlə” görməzdən gəlinir.
Ermənistanda istər revanşist, istər radikal kilsə çevrələri olsun, bu qüvvələrin fəaliyyətinə qarşı mübarizə hüquqi çərçivədə və şəffaf şəkildə aparılmalıdır. Hazırda isə hökumət fərdi düşmənçilik və siyasi qorxu zəminində konstitusion prinsipləri tapdalayır.
Qərbin bu susqunluğu yalnız ikili standart deyil, beynəlxalq hüquq sisteminə olan ümumi etimadın itməsi deməkdir.