Nəslimizdə televiziyaçı kim varsa, hamı Arif dayımın böyük oğlu Azər Cabbarova borcludur.Azər müəllim bizi televiziyaya gətirənimiz, yol və yön göstərənimiz olub.Azər Cabbarov olmasaydı, indi uzaqbaşı hansısa orta məktəbdə, hansısa fəndən saathesabı dərs deyəcəkdim, vəssalam.Azər müəllimin sayəsində televiziyadan başlayan karyeram tədqiqatlara, araşdırmalara, ədəbiyyata qədər uzandı.
Xatırlayıram ki, Azər müəllimin həm də əla rəssamlığı vardı.Beş-altı yaşım olanda ayaqüstü bir rəsmimi çəkmişdi ki, iki göz lazım idi tamaşa eləyə.O şəkil indi də Vasifdə qalmalıdır.Bir də televiziya tarixində səs salacaq, amma əsla küy yaratmayacaq, sadə, lazımi, maraqlı layihələr, orijinal ssenarilər var ki, Azər müəllim onlara ehya verib, ilhamının gücü, qələminin kəsəri ilə neçə-neçə proqramlar ərsəyə gətirib.Demək olar ki, bu spesifik sahədə kipriyi ilə od götürüb Azər Cabbarov.Gerçəkləşməsi müşkül olan layihələri asan edib, onlara ekran həyatı bəxş edib.Olmazları olanlara, olanları əbədi qalanlara çevirib.Azər müəllim bizə yazmaqdan çox pozmağı öyrədib.Jurnalistin aludəçiliyə varmaması, ucundan tutub ucuzluğa getməməsi naminə öz dəyərli tövsiyələrini verib.İlk yazılarımı ona göstərəndə üç kələ-kötür kəlməmi silib, onu bir hamar sözlə əvəzlədiyinin şahidi olmuşam.Ancaq Azər müəllimin televiziya fəaliyyətinə kənardan seyrçi qismində şahidlik etmək istəməzdim.Arzum var ki, bu sferada onun zəhməti, əməyi layiqincə dəyərləndirilsin, əcrini, mükafatını haqqı ilə ala bilsin.
Jurnalist, pedaqoq, rəssam, peşəkar televiziyaçı Azər Cabbarovun yubileyi - qoşa-beşi mübarək deyib, başqa diləklərimi də çatdırım:
- Canınız sağlam, ömrünüz uzun olsun, dayıoğlu. Ömrünüz uzun olsun ki, növbə şeş-qoşalara -
başqa yubileylərə də çatsın.
Neçə sənələrə!
Turan Uğur
16.02.2025