Bunu yaxşı bilirəm ki,
Bir vaxt yadına düşəcəm,
Ən qayğısız zamanlarda,
Beynini məşğul edəcəm.

Əlindəki qalın kitab,
Qəfildən yerə düşəcək,
Vərəqlərin arasından
Həmin o məktub çıxacaq.

Dərhal anlayacaqsan ki,
Köhnə məktub kimdən gəlib,
Onu elə mən yazmışdım,
Üslubumdan biləcəksən.

Uzun-uzadı cümlələr,
Və qeyri-adi xitablar
Səni çox düşündürəcək,
Ürəyini üşüdəcək.

Hər cümləsini oxuyub,
İnanıram, kövrələcəksən
Yazdığım hər bir cümlədə
Bir məna axtaracaqsan.

"Mənə "dostum" deyərdi,
O necə də inanardı"
Düşünəcəksən, yəqin ki,
Məni dərhal anacaqsan.

"Vərəq nə qədər saralıb,
Görəsən, neçə il ötüb
Nə yaxşı ki, ondan mənə
Həç olmasa məktub qalıb.

Hiss olunur ki, yazanda
Yaman əziyyət çəkibdir,
Elə bil ki, nəyi isə
O vaxt deyə bilməyibdir.

Son cümlə yarımçıq qalıb
Axı nə demək istəyib?
Məni çox sevdiyinimi,
Etiraf etmək istəyib?

Ya tamam başqa fikirlə,
O, məktubu sonlandırıb
Qayıtmağım ümidilə,
"Səni gözləyirəm" deyib?"

Fikirli halda, yəqin ki,
Kitabı bağlayacaqsan,
Kitabın üz qabığında
İkimizi tapacaqsan.

Mark Levinin "Hardasan"ı-,
Bax, onu da mən almışdım
Küsdüyümüzün ilk günü
Sənə hədiyyə etmişdim.

İllər ötüb, mən yenə də
Eyni şeyi soruşuram
Mən tək qoyduğun yerdəyəm
Yaxşı, indi sən hardasan?

Kənan Novruz
Butov.az