Bu gün yaxınlıqdakı mağaza sahibi əlimdəki qablardan öyrəndi ki, filankəsin inəyi quruyub. Amma buna inanmaq istəmədi, öz xislətinə uyğun xüsusi rəy söylədi. Dedi ki, südün, qatığın qiymətini qaldırmaq üçün belə deyir. Hə, donub yerimdə qaldım və bu acgöz, yalançı, şərçi adam məni bu yazını yazmağa vadar elədi. Doğrudan da bəzi adamlar elə bilir, hamı onlar kimi düşünür. Gözü doymayan, bahalığa sevinən, çəkidə aldadan alverçi elə bilir dünya tək puldan ibarətdi. Pula bir büt kimi səcdə edir, o qədər pul düşkünü olub xırdalanır ki, insanlığından əsər-əlamət qalmır.
Yadıma iki qardaşın əhvalatı düşür. Deməli, onlardan birinin 99, birinin isə bir inəyi olur. O 99 inəyi olan qardaşının bir inəyinə göz dikir. O bircə inəyi də onun əlindən qapıb 100 inəkli olur. A.S.Puşkinin çox ibrətamiz “Balıqçı və balıq” nağılında olduğu kimi, acgöz adamlar nəyi görsə qamarlayıb udmaq istəyir. Onlar üçün Vətən, millət, insanlıq, mərhəmət anlayışı olmur. Rüşvət verməsən yüz il də səni işə götürməz, hansısa vəzifəli bir adam tapşırmasa yaxına buraxmaz, kimsəyə rəhm eləməz. Sonra da efirdə, mətbuatda, tədbirlərdə Vətəndən, insanlıqdan, gözəllikdən danışar, gülümsəyər...
Peyğəmbərimiz buyurur ki, insanların təkcə ibadətinə, xarici görünüşünə, sözlərinə deyil, onun pula olan münasibətinə baxın. Onda onun necə bir mömin, səmimi insan olduğunu biləcəksiniz. Doğrudan da, həyatda gördüklərimiz, öyrəndiklərimiz bu fikri təsdiq edir. İlk mətbuatımızın banisi H.b.Zərdabi millətin balalarını oxutmaq üçün xeyriyyə cəmiyyətinə pul toplayanda da, bizim bığıburma bəylərimizin, imkan sahiblərimizin necə bir xislətə sahib olduğunu öyrənirik. Bu gün də belə adamlar var. Bahalığa sevinən alverçilər, faizlə pul verənlər, baş kəsənlər, ev yıxanlar...
Deyir, aclıq bir il gedər, töhmət min il. Pandemiya şəraitində sərt karantin dövründə insanlar bir-birinə dayaq oldu, əl-ələ verib o çətin günləri, ayları arxada qoydular. Fəqət bu fürsətdən sui-istifadə edən məmurlar, icra başçıları da oldu. Məsələn, dövlətin dəstək göstərərək imkansız ailələr üçün ayırdığı yardımlar hansısa icra başçısının evindən çıxanda adam dəhşətə gəldi. Hələ on illərlə hansısa imkansız ailənin sosial müavinətini mənimsəyənlər, imkanı ola-ola hökumətin 190 manatına da göz dikənlər meydana çıxdı...
İndi kimi bahalığa sevinir, kimi də, təşviş içindədi. Amma ruzini verən Allahdı. Həyatda gördüklərimizdən, ağır vaxtlarda başımıza gələnlərdən öyrəndim ki, insan gərək pula görə ləyaqətini itirməsin...