NƏ MOLLA LAZIMDIR,

NƏ ŞAH TƏBRİZƏ

Yenə çalxalanır, oyanır İran,
İçindən od alıb bax, yanır İran.
Heyif, ümid gəzir şahın soyunnan,
Baş aça bilmirəm mən bu oyunnan.
Nə molla lazımdır, nə şah Təbrizə.
Doğru yolun açar Allah Təbrizə.

Təbriz öz adını tarixə yazıb,
Neçə yağıların qəbrini qazıb.
Şahı arayanlar yolların azıb,
Ya ki, dünənini unudubdular?
Bu yola qoşulmaq günah Təbrizə.
Nə molla lazımdır, nə şah Təbrizə.

Təbrizin öz dərdi, öz səri vardı,
Təbrizin qolları qandallardadı...
Təbriz yaxşı bilir çıxış hardadı,
Məqsədi, yolu da agah Təbrizə.
Nə molla lazımdır, nə şah Təbrizə.

Təbriz öz haqqını qazanacaqdı,
Qolu Quzeyədək uzanacaqdı.
İnanma, desələr usanacaqdı,
Dönməzlik əbədi silah Təbrizə.
Nə molla lazımdır, nə şah Təbrizə.

Hər şeyin vədəsi, vaxtı çatacaq,
Düşmən yuxusuna haram qatacaq.
Təbriz nisgilləri silib atacaq,
Bilir ki, yaraşmaz vay, ah Təbrizə.
Nə molla lazımdır, nə şah Təbrizə.
06.01.2026

TOXUNMAYIN TƏBRİZƏ
(İzrail Təbrizi bombalayarkən)

Nə mollanı sevirəm mən, nə də ki, sionisti,
İnsanlıq əleyhinədir hər birinin hər qəsdi.
Bu qədər də olarmı zülm, dayanın daha bəsdi,
Güneyim də Quzey qədər əzizdir, bilin, bizə.
Gəlin, odla oynamayın, toxunmayın Təbrizə.

Mənimdir Güneydəki hər kəndim, şəhərlərim,
Bu günkü zülmət gecəm, sabahkı səhərlərim.
Hazırdır, hər cağrışına, gəlməyə ərənlərim,
Təbrizə hər düşən mərmi sancılır sinəmizə.
Gəlin, odla oynamayın, toxunmayın Təbrizə.

Danışanda dostam deyib, əməldə əymə, dayan,
O hər gizli xislətiniz çoxdandır mənə ayan.
Budur, dünya önündə mən, edirəm, baxın, bəyan,
Nə olur olsun gücünüz, durammaz qəsdimizə.
Gəlin, odla oynamayın, toxunmayın Təbrizə.

Parça-parça sinəmizin yarası sağalacaq,
Hökmünü zaman verəcək, yerini haqq alacaq.
Üç rəngli bayrağımız Savalandan asılacaq,
Bu milli şansımızı kim qadağa qoyar bizə.
Gəlin, odla oynamayın, toxunmayın Təbrizə.

Güney, Quzey Vətənimdə ürəyimdir Təbrizim,
Çətin gündə söykəndiyim kürəyimdir Təbrizim,
Yüz illərin arzusudur, diləyimdir Təbrizim.
Yandırar Odlar diyarı kim əl vursa bu közə.
Gəlin, odla oynamayın, toxunmayın Təbrizə.
24 iyun 2025, saat 11-33

DİLİNƏ QURBAN
“Tik-Tok”da Güneyl bir qızcığazın Vətən harayının təsiri ilə...

Güneydən, Quzeyə hay, haray salan,
Şirin ləhcəsiylə canımı alan,
Bakını görməyi diləyi olan,
Mən də, türkəm deyən, dilinə qurban.

Dur gəl, gözləyirəm, qurbanın olum,
Sarılsın boynuna , dolansın qolum.
Qoy ki, mən ağlayım, kövrəlim, dolum,
Ağlama, gözünün selinə qurban.

Yol gəzmə, bu sinəm el yolu olub,
Yollar açılacaq, inan az qalıb.
Gələndə Səhənddən gül, çiçək yolub,
Dəstələ, gətir sən, əlinə qurban.

Orda Savalanın zirvəsi qarlı,
Burda Murovdağın dörd yanı barlı.
Çox da, yollar bağlı, ellər aralı,
Bir dilli, bir soylu elinə qurban.

İkiyüz ildir ki, çəkirik acı,
Həsrətdən ağarıb Yurdumun saçı.
Yalnız, bütövıükdür dərdin əlacı,
Müjdələr soraqlı ilinə qurban.
16-03-2025

TƏBRİZİM

Doluxsunmuş gözü yolda qalan mən,
Sal qoynuna könlümü al, Təbrizim!
Xəzan vurmuş çiçək kimi solan mən,
Ürəyimdə yara xal-xal, Təbrizim!

Əlim yetir, ünüm yetir, ayrıyıq,
İllər ötür, ömür bitir, ayrıyıq.
Nələr qalır, nələr itir, ayrıyıq,
İtənləri bir yada sal, Təbrizim!

Acı, şirin xəyallara dalmışam,
Hər gələndən səni xəbər almışam.
Mən mehrimi ayrılığa salmışam,
Qismət ola barı vüsal, Təbrizim!

Sən dönmüsən tariximin büstünə,
Yıxammadı, kimlər gəldi üstünə.
Al başımı dizlərinin üstünə,
Zümzüməli bir layla çal, Təbrizim!

Danış mənə o elimdən, obamdan,
Dağ vüqarlı Şah İsmayıl babamdan.
Danış mənə o davadan, o qandan,
Qulaq asım, kəsilim lal, Təbrizim!

Haçan görən, gül açacaq diləyim?
Gücüm çatan bir qələmdi, neyləyim…
Şəhriyarın”Heydər”ini dinləyim.
Sözü şəkər, ləhçəsi bal, Təbrizim!

Göz yumulur, xəyal qaçır, yatmıram,
Gecə keçir, səhər açır, yatmıram.
Yüyürürəm, yıxılıram, çatmıram,
Nə uzunmuş bir qarış yol, Təbrizim?!

Diridağdan Qaradağa aşaram,
Savalanda selə dönüb daşaram.
Nabələdəm, birdən yolu çaşaram,
Sən gəl mənə bələdçi ol, Təbrizim!

Yorulmaram, ha yüyürəm yol boyu,
Kara çatar bulaqların bal suyu.
Gözləyirəm sağlı, sollu el toyu,
Bir yallıya el tuta qol, Təbrizim!
Ürəyimdən silinə xal, Təbrizim!

BÜTÖVLÜK EŞQİYLƏ
YAŞAYIRAM MƏN

Qaytarın Arazı, döndərin geri,
Vətəni ikiyə bölə bilməsin.
Ağrıyır sinəsi yüz ildən bəri,
Nədən bu torpağın üzü gülməsin?

Əlimi uzatsam, əlim yetəndi,
Di gəl ki, ayaqlar, qollar bağlıdı.
O tay da, bu tay da bütöv Vətəndi
Di gəl ki, cığırlar, yollar bağlıdı.


Kim alıb haqqımı əlimdən mənim,
Mən niyə bağırıb, qışqırmam axı?
Bilsəm də kəsilib kim mənə qənim,
Arazda görürəm yenə günahı.

Günah səndə, onda, məndədi günah,
Araz göz yaşıdı ağlayanların.
Taleyin bizdən də sərt yazsın Allah,
Bu yurdun taleyin bağlayanların.

Quzeydən Güneyə bir qartal kimi,
Gərib qanadımı uça biləydim.
Vüsalda əridib kədəri, qəmi,
O tayı doyunca quca biləydim.

Yamyaşıl, qupquru düzləri gəzib,
Bir bulaq üstündə dincələm bir az.
Meşkində laləli çölləri əzib,
Savalan dağına kaş çıxam bu yaz.

Saymaq istəmirəm şəhəri, kəndi,
Hər birin qəlbimdə daşıyıram mən.
Dağıdıb, uçurub bərəni, bəndi,
Bütövlük eşqiylə yaşayıram mən.

XXX

Qucağım tutan qədər qucaqlayıb mən öpdüm,
Həsrətdən cadarlanmış torpağın sinəsindən.
Parçalanıb, bölünmüş anam Azərbaycanı,
İlk dəfə bütöv gördüm Savalan zirvəsindən...

HAQQININ YOLUNA
ÇIXAN TƏBRİZİM

Hayqıran, kükrəyən selinə qurban,
Güneyli, Quzeyli elinə qurban,
Azdlıq bağıran dilinə qurban,
Haqqının yoluna çıxan Təbrizim!

Ən gözəl, müqəddəs yolun öndədir,
Əyilməz, bükülməz qolun öndədir.
Dünyanın gözləri indi səndədir,
İllər sınağından çıxan Təbrizim!

Niçə yol sinəni sipər eylədin,
Dərdini qılıncla, oxla teylədin.
Haqqını haqsıza isbat eylədin,
Şimşək tək alışıb, çaxan Təbrizim!

Qorxmadın ölümdən, qorxmadın qandan,
Neçə oğulların keçibdir candan.
Güc alıb ele hey o Səttarxandan,
Sabaha ümidlə baxan Təbrizim!

Köçürür dərdini qələm sətrimə,
De, azmı dəyibdir zaman xətrimə...
Gecikmə, gecikmə, vaxtı itirmə,
Fürsəti bəxtinə çıxan Təbrizim!

Artıq yetişibdir, dəyişib zaman,
Çəkilər başının üstündən duman.
Qurtular biryolluq, qurtular, inan,
Zalımın əlindən yaxan, Təbrizim!

Kimlərin kimliyi bilinəcəkdir,
İstibdad, cəhalət silinəcəkdir!
O tay da, bu tay da isinəcəkdir,
Günəş tək odunu yaxan Təbrizim!

TƏBRİZ

Çıxmısan sən haqq yoluna,
Bu yoldan gəl, dönmə, Təbriz!
Qeyrətindən qor almısan,
Alovlan sən, sönmə,Təbriz!
Bu yoldan gəl, dönmə, Təbriz!


Bu gedişin ağır gediş,
Haqq sənindir, haqqa yetiş...
Qıcasa da düşmənin diş,
Bu yoldan gəl, dönmə, Təbriz!
Alovlan sən, sönmə, Təbriz!

Babəkimin odu səndə,
Səttarxanın adı səndə.
Şeyx Məhəmməd Xiyabani,
Pişəvəri durub öndə,
Bu yoldan gəl, dönmə, Təbriz!
Alovlan sən, sönmə, Təbriz!

Quzey, Güney bir candayıq,
Bir ürəkdə, bir qandayıq.
Unutma ki, yanındayıq,
Bu yoldan gəl dönmə, Təbriz!
Alovlan sən, sönmə, Təbriz!

ÇƏKİLİB YUXUM

Mən yata bilmirəm, çəkilib yuxum,
Təbrizdən bir xəbər ala bilmirəm.
Gah ümid çoxalır, gah da ki, qorxum,
Təbrizdən bir xəbər ala bilmirəm.

Mən çoxdan bələdəm o zülümkara,
Tökülən qanlardan həzz alandılar.
Görkəmi dindardır, xisləti şeytan,
Başdan ayağacan yapyalandılar.

Dilini, haqqını alıb əlindən,
Niyyəti bir xalqı çıxarmaq yoxa.
O hansı imandan, dindən danışır,
Faşist erməniyə durursa arxa...

Sözsüz, uzun çəkməz, getməz də belə,
İstibdad, cəhalət boğulacaqdır.
46-cı ildə batırılan Günəş,
Təzədən Təbrizdə doğulacaqdır.


Hələ ki, yatmırıam, çəkilib yuxum,
Təbrizdən bir xəbər ala bilmirəm.
Gah ümid çoxalır, gah da ki, qorxum,
Təbrizdən bir xəbər ala bilmirəm.


GƏLƏ BİLMİRƏM

Yollar bağlanıbdı, gələ bilmirəm
Sənin harayına, hayına Təbriz!
Gözümün yaşını axıdıram mən
Gilə-gilə Araz çayına ,Təbriz!


Gözlərim yol çəkir, qulağım səsdə,
Mən necə dözüm bu hala bilmirəm…
Ürəyim səninlə döyünürsə də,
Qolumu boynuna sala bilmirəm.

O sənin sinənə tuşlanan güllə,
Mənim ürəyimdən, qanımdan keçir.
Sənin küçələrə tökülən qanın
Sel olub, kükrəyib canımdan keçir.

Tarixlər şahidi, qəhrəman şəhər,
Yaşayıb, yaşayır, yaşıyacaqsan.
Haqqı boğulmuş hər bir millətə
Azadlıq haqqını daşıyacaqsan.

Azadlıq, ədalət , bu haqq yolunda,
Dayanma, durma sən, sonacan yeri.
Eşidən anında qurban kəsəcəm
Azadlıq soraqlı o şad xəbəri.

HAQQ NAZİLƏR, ÜZÜLMƏZ

Haqqım deyib, vulkan kimi
Püskürb qalxıb Güneyim.
Bayrağımı Savalana
Qaldırıb, taxıb Güneyim.

Qoyma enə o bayrağı,
Əllərinə qurban olum.
Azadlıq deyib bağıran
Dillərinə qurban olum.

Haqq nazilər, üzülməz,
Doğru deyibmiş babalar.
Dediyindən geri dönməz
Hay deyib qalxan obalar.




Bu günləri illər ilə
Gözləmişik axı biz...
Vaxtdır, verək gəl əl ələ,
Çiçəklənsin diləyimiz.

Çağırıram mən türkləri,
İtirməyək bu vədəni!
Güneyimə arxa duraq,
Buraxmayaq bir də ora
Pusqu qurub, yol güdəni...

Bəzz qalası od çatacaq,
Yerlər, göylər isinəcək.
Koroğlunun nərəsindən
Yer kürəsi diksinəcək.

Qeyrətindən qor götürən
Ümidimiz sönməyəcək.
Haqq yoluna çıxan Güney
Oz yolundan dönməyəcək.

Haray çəkib yüyürəcəm
Quzey boyu muştuluğa.
Savalanın salamını
Çatdıracam Murovdağa.

O qoşa ağsaç dağımız
Alqış desin novrağıma.
Qurtulub töhmətdən Araz,
Çevrilib vüsal çayına,
Su çiləsin ayrılıqdan
Qovurulmuş torpağıma...