Düşündüyü, yediyi, geyindiyi, dinlədiyi-bütünlükdə yaşamı tənqid olunan zəmanəmizin gəncliyi və bu gənclər üçün tez-tez deyilən "Hara gedir bu gənclərin sonu?" ifadəsi. Bəzən tənqid etdilər. Günahı isə sosial şəbəkələrdə gördülər. Söhbət bu gün məhz həmin şəbəkələrlə dünyaya Azərbaycanın haqq səsini eşitdirənlərdən gedir. Bəzən dinlədiyi musiqilər belə, qınanan cavanlarımızdan bir çoxunun son vaxtlarda dinlədiyi son "musiqi" yaylım atəşi oldu. Hələ "geyim-keçimini bilmir indikilər" dediyiniz "indikilər" son vaxtlar "qırmızıya" büründülər. Səngər savaşından tutmuş media müharibəsinə kimi, ön cəbhə arxa cəbhə fərqi qoymadan döyüşən, qan tökən, qisas alan bu zəmanənin gəncliyi oldu. "Bunlarda fərasət nə gəzir?!" deyib gileyləndiyiniz cavanlar bu gün tək can oldu, Azərbaycan oldu. Yeri gəldi özləri özlərini danladı ki, əsgərimin cəbhədəki əziyyətiylə müqayisədə "mənimki heç nədir" deyib informasiya müharibəsində "canlar aldı". Əlindən gələni nəinki əsirgəmədi, qat-qat artığını etdi. Qarabağı heç vaxt görmədən böyüyənlər Qarabağlı oldu. Nəqliyyatda "bəlkə də, o da yorğundur və ya hansısa problemi var" deyə düşünmədən əyləşdiyi üçün danladığınız aslanlar bu müaharibədə soyuq torpağı özlərinə isti yataq bildilər. Gecəsini gündüzünə qatıb savaşır, çalışır, yardımlaşırlar. Yeri gəlir hamımız Cəbrayıl üçün axan göz yaşında birləşirik. Yeri də gəlir Tanrıya açılan əllərdə bir dua oluruq. Bir şəhidə min-min bacı-qardaş oluruq. Hər bir hərbiçimizə qurban da oluruq. Beş barmağıqsa sıxılıb yumruq oluruq.... Məgər nə gözəl yolla gedirmiş bu gənclik.

Adilə Həmzəyeva,
BDU Jurnalistika fakültəsinin ikinci kurs tələbəsi