Ekologiya və Təbii Sərvətlər Nazirliyində meşələrin məhv olunması üçün yeni təşkil olunan mütəşəkkil dəstənin qanunsuz əməlləri bitib tükənmək bilmir.

Bütöv.az-ın yazdığına görə, AzToday.az xəbər verir ki, nazirliyin rəhbər şəxslərin regional meşə təsərrüfatı mərkəzlərinə yerləşdirdiyi adamlar meşələrin qırılmasına birbaşa nəzarət edirlər. Bununla bağlı mediada çox saylı faktlar əksini tapıb.

Belə kadrlardan biri də Lənkəran Regional Meşə Təsərrüfatı Mərkəzində çalışan və ixtisas təhsili olmayan Sərraf Quliyev adlı şəxsdir. Məlumatlara görə, Sərraf Quliyevi nazir müavini Vüqar Kərimov himayə etdiyindən regional idarənin baş mühafizə mühəndisi vəzifəsi də ona tapşırılıb. Bu baxımdan Sərraf Quliyevin rəsmi işi Haftoni meşəbəyliyində meşəbəyi köməkçisi getsədə, regional idarədə əsas söz sahibidir.

Yeri gəlmişkən qeyd edək ki, yola saldığımız 2021-ci ilin iyun ayında “Beta” şirkətinə satılan 40 hektar meşə sahəsinə yaşanan qalmaqal zamanı nazir Muxtar Babayev tərəfindən regional mərkəzin direktoru və Sərraf Quliyev işdən qovulmuşdu. Amma Sərraf Quliyev güclü himayəçisinin sayəsində işində qaldı. Ona idarənin baş mühafizə mühəndisi vəzifəsinin həvalə olunması tapşırığı da Bakıdan verilib. İddialara görə, regional idarənin “qara kassası”sı da Sərraf Quliyevə tapşırılıb. Hətta işçilərə Vüqar Kərimovun adından hədə-qorxu gəldiyi də yayılan məlumatlar sırasındadır. Sərraf Quliyevin istəklərini yerinə yetirməyənlərin (gözətçi, meşəbəyi və s.) nəzarət etdiyi meşə sahələrində yoxlama təşkil edilir və aparılan yoxlamaların nəticələri(nəticələr ürəkaçan olmadıqda isə onlar şişirdilir – red.) hüquq-mühafizə orqanlarına göndərilir.

Uzun müddət Lənkəranda meşə təsərrüfatında çalışan Sərraf Quliyevin meşə işçiləri arasında maraqlı təxəllüsü də var – Ağcaqayın Sərraf. Bu təxəllüs ona ağcaqayın ağaclarına qənim kəsildiyinə görə verilib. Məlumatlara görə, hazırda Lənkəran meşələrində ağcaqayın ağaclarına nadir hallarda rast gəlmək olub, səbəb isə işbazlar tərəfindən kəsilib satılmasıdır. Bu səbəbdən hazırda Astara və Lerik meşələri işbazların daha çox hədəfinə çevrilib.

Yerli sakinlər ekologiya və təbii sərvətlər naziri Muxtar Babayevdən meşələrin qanunsuz məhv edilməsinin araşdırılmasını və günahkarların cəzalandırılmasını istəyirlər.

AzToday.az Astaranın Əsxənəkəran meşəbəyliyinin 2 və 3 saylı meşə dolayları və Lerikin Razvondaband meşəbəyliyinin 16 saylı meşə dolayında agacların material üçün məhv edilməsinin görüntülərin bir hissəsini təqdim edir:

Xəbər verildiyi kimi, yanvarın 2-də, saat 18 radələrində Dövlət Sərhəd Xidmətinin Sərhəd Qoşunlarının müddətdən artıq həqiqi hərbi xidmət hərbi qulluqçusu kiçik çavuş Elxan Əvəzlinin öz xidməti silahından atəş açmaqla xidmət etdiyi sərhəd zastavasının hərbi qulluqçuları baş leytenant Yusif İsmayılovu, kiçik gizir Amil Cəlilzadəni və kiçik gizir Rəfail İbrahimovu qəsdən öldürməsi faktına görə başlanmış cinayət işi üzrə Hərbi Prokurorluğun İstintaq idarəsində istintaq aparılır.

Bununla bağlı Baş Prokurorluq məlumat yayıb.

Bildirilib ki, bu gün Elxan Əvəzliyə Cinayət Məcəlləsinin 120.2.7-ci maddəsi ilə ittiham elan edilməklə Füzuli Hərbi Məhkəməsinin qərarı ilə barəsində həbs qətimkan tədbiri seçilib.



Bütöv.az

Yanvarın 4-də müdafiə naziri general-polkovnik Zakir Həsənov və nazirliyin digər rəhbər heyəti Xüsusi Təyinatlı Qüvvələrin hərbi hissəsində olublar.

Bu barədə Müdafiə Nazirliyi məlumat yayıb.

Əvvəlcə Ümummilli lider Heydər Əliyevin hərbi hissənin ərazisindəki büstü və şəhidlərimizin xatirəsinə ucaldılmış abidə önünə gül dəstələri qoyulub.

Müdafiə naziri hərbi hissənin ərazisində tikintisi davam edən bir neçə hərbi obyektə baxış keçirib.

Xüsusi Təyinatlı Qüvvələrin komandanı general-leytenant Hikmət Mirzəyev hərbi hissədə aparılan işlər barədə müdafiə nazirinə məruzə edib.

Müdafiə naziri inşaat işlərinin keyfiyyətli aparılması və vaxtında başa çatdırılması ilə əlaqədar müvafiq tapşırıqlar verib.

Sonra general-polkovnik Z.Həsənov şəxsi heyətlə görüşərək xüsusi təyinatlıların Vətən müharibəsində göstərdiyi şücaət və qəhrəmanlıqların ölkə başçısı tərəfindən yüksək qiymətləndirildiyini bildirib.

Nazir, həmçinin Azərbaycan Respublikasının Prezidenti, Silahlı Qüvvələrin Ali Baş Komandanı İlham Əliyevin istənilən əmrinin icrasına hər an hazır olmaları barədə müvafiq göstərişlər verib.

Sonda müdafiə naziri xidmətdə fərqlənən bir qrup hərbi qulluqçuya qiymətli hədiyyələr təqdim edib və onlara gələcək xidmətlərində uğurlar arzulayıb.








Bütöv.az

Bayram günləri olmasına baxmayaraq, “Azəriqaz” İstehsalat Birliyinin əməkdaşları tarif limitlərinin sıfırlanması prosesini davamlı olaraq həyata keçirir.

Paralel olaraq abonentlər də bu pros

Axar.az xəbər verir ki, bu barədə birliyin baş direktoru Ruslan Əliyev deyib.

“Yanvarın 1-dən bu günə qədər sonradan ödənişli sayğacdan istifadə edən (mexaniki sayğaclar nəzərdə tutulur) 104 min abonent sayğaclarının görünən hissəsini mobil telefon vasitəsilə çəkərək 077 310-41-04 Varsap nömrəsinə göndərib. Bu dəstəyin müqabilində bu günə qaz istehlakına görə tarif limitlərinin sıfırlanması prosesində 65 faizlik nəticə əldə olunub. Göstərdikləri diqqətə, verdikləri dəyərə görə hər bir abonentimizə Azəriqaz İB adından dərin təşəkkürümüzü bildiririk”, - deyə baş direktor bildirib.

Bütöv.az

An unexpected pioneering movie became a legend in Iranian movie industry. The man who created this pioneering work is Mr. Hadi Hejazifar, an Azerbaijani screen writer and actor from Khoy.
The star of the movie, Atabay (Hadi Hejazifar), who has studied architecture in Tehran, becomes crazy returning to his homeland and seeing too much disgusting filthiness there. His father is into narcotics, smoking with his friends in a pigsty. Their son-in-law has sold their father land to a Persian businessman because he has already brought up some debts and then he had to pay back the checks. The Persian guy is now running a horse show with his two daughters in Atabay's homeland. In spite of the fact that Atabay's sister, Farroukhliqa loved a boy called Yahya while she was very young, she had been forced to marry a much older man called Parviz. Now they have a son called Aydın. Because she hated her husband, she used to see Yahya secretly. After a while Parviz leaves her alone with her son and starts a new life in another city. Farroukhliqa can't tolerate the burden and burns herself in the middle of the village. Now Atabay's world is his nephew, Aydın.
The young generation in the village is trying to study and leave the village anyway that symbolizes their homeland for the sake of better opportunities. The character in the movie that symbolizes the young generation is Jeyran. She proposes Atabay, who is as old as her own father, to marry and save her from their village. İn oder to run for those fantasies like millions of other Azerbaijani Turks, Atabay has started wandering from his homeland, either. No matter how talented or powerful you are, the megalomaniac ethnicity that consider you as the second or the third degree citizens will always beat you three to zero and block your path toward fulfilling your dreams. In spite the fact that Atabay was always more intelligent and successful in his classes and job, he has never been able to accomplish his dreams because of his Turkic accent and that fact that he was never one of them! The Persian beauty that he had offered her his heart, had deprived him making a home for himself and offered him grey hair instead.
Nevertheless, Atabay falls in love with a second Sima. Why Sima? It is a proper noun for females in Farsi, but literally means “face; appearance”. Therefore, after leaving the rural environment’s boring life and being dropped in the middle of much exciting and eye catching life style of the urban life, the youth such as Kazim (Atabay) fall in love with what looks beautiful and attractive to them and become deprived from the true love. Those who have said: “Love is blind”, in fact, have tried to say that those who are not able to see the true and pure love are blind.
Even if Kazim himself emphasizes: “Kazim is dead! Call me Atabay!”, on another scene he says: “Man never changes”. This paradox, in spite of the literal gratitude of his new name – Atabay – is nothing but only an empty slogan. Therefore, Atabay is carrying “Kazim” within himself. The numbers 21, 31, 41, 51, etc. beginning the movie are repeated exactly at the end of the movie. In spite of changing digits of 2, 3, 4, 5, etc. the never changing number, “1”, remains the same. Even if the rural boy, Kazim, has changed his name to Atabay, his personality and world view have never been able to become Atabay in its literal meaning. In Turkic language “Atabay” is the father-like-master of a prince who not only brings him up, but also is his wise counselor. Regardless of the fact that Kazim is trying to act as his nephew’s atabay, he only is dragging Aydın behind himself. There is an Azerbaijani saying that says a wise man is never gets stung from the same whole. However, the ones such as Kazim will never become wiser even if the get a hundred times. If he was wise enough, he would never hit Aydın so savagely and the started crying in front of him and begging to be excused and forgiven.
The theme of the movie story is the writer’s this attitude toward the same problem. He is trying to depict that if you surrender your heart to a person who has already a prejudiced inferior look on you will never make you happy. Say hello to him if you see such a happy one! The screen writer is depicting this concept through a very influential symbol. Before his guests come, Atabay climbs the hills to collect some thyme for them. But the wind robs the plastic bag out of his hand up to the sky. He stars chasing the empty plastic bag up and down the hills to no avail. It symbolizes chasing happiness and love in vain.
The word “aydın” in Turkic language mean “open-minded; intellectual; pleased and happy”. For example, when saying “” in Azerbaijani Turkic you wish someone to be happy and pleased with his life; and for the other meanings it is used in the word collocations such as “Azerbaijani intellectuals”. However, when the word is written with an upper case initial – Aydın, it is a proper noun for males in the language, literally meaning the first definition. Through the context of the movie the character of “Aydın” is the baby of the family, their most intelligent, their most handsome, who is living in one of the outlying villages of Azerbaijan, writing Farsi poems and falling in love with a Farsi speaking girl called Simin, though. As well as Jeyran, Aydın symbolizes the young generation. Nevertheless, if the intellectuals of a nation are “Aydın” and “Atabay”, then poor the ordinary people of the nation! One of the outstanding critical points of the movie is the pronunciation of “Aydın”. When they use in the exclamations such as “Gözün Aydın olsun!”, they pronounce it correctly. However, when they use the same word as a proper noun, especially the young generation mispronounce it. The reason is the lack of education in their mother language. Both in Farsi and Azerbaijani Turkic the word is written the same way as “آیدین”. It is obvious that its pronunciation with the Farsi accent will be the dominant one, while its original pronunciation in Turkic is /aıdın/.
Considering its beauty, the word “Ceyran” (Jeyran) in Turkic, which is the name of one of the most beautiful species of deer, is given to females in the language. At the same time, it connotes another meaning, i.e., “purity; innocence”, equivalent to “lamb” in Christianity. There is a legend about Imam Riza, who vouches a mother deer to go back to feed her babies and return to the hunter. She returns after a while, and the hunter requests for absolution. In order to endear their beloved ones or daughters the address them as “” in Turkic, which is equivalent to “Darling” or “Honey!” in English. So the name symbolizes both beauty and innocence in Turkic. The character of rural “Jeyran” in the movie is more good-looking than the stylish urban girl, Sima. However, men like Atabay are not capable of observing this beauty. The audience’s cackle at Jeyran’s sincere behavior and simplicity, in fact depicts that those characteristics are no longer the value cult of this society. Then, the youth of such a society with such a world view are forced to either get married too early, secretly meet their ex while they are married, scape from home or finally commit suicide.
Atabay's lost paradise is two things: the garden that Parviz has sold and smoked up the money, and the Urmia lake which is being dried up. Unfortunately, both of them have gone out of Atabay’s reach. Every native one walking on the dried salt of the lake that is threatening the life of millions of people around would say: “Who could believe it once we used to swim here?!” The burden of this statement is completely familiar for all of them. Both Atabay, who has lost his native paradise, and his nephew are looking for love. The thing that they chase and consider as pure love is only a mirage, though.
The story of the movie is written based on a thought originating from national identity. The monuments such as the unique minaret of Shams, historical Bazaar, Mutallib Khan’s palace beautifully depict Azerbaijani architecture, rich history and culture. The Ashiq’s music adds more to it. There is a special attention along the movie on folk games such as “Qayish qoydu” or the belt fight. It is an extremely exciting traditional game among boys in Azerbaijan.
The movie has a relatively good photography and filming. It becomes even more attractive when it is accompanied by the scenic beauties of Khoy and other parts of Azerbaijan. The special leitmotiv of the photography context is the grey and orange colors. The orange color matches well with the seemingly boring rural life style. While the bluish grey color efficiently symbolizes the death of the Urmia lake, especially, the scene in which Atabay and his close friend, Yahya are walking together on the port which is left completely useless there. At the beginning scene of the movie, while Atabay enters to the café of the village, the boys are playing their traditional game of belt fight. At the same time, as a train is passing by the village, its image is reflected on the large window pane of the café. It is obvious that the existence of the train in the movie was not so important for both the photographer and the director. If it were, the camera would focus on the train, then the playing children and the actor entering the café. Even if this scene is accidental, it is one the most conceptual ones. During World War I and II the war lords needed a strategic rail road to carry the Allies’ ammunition behind the front of war with Nazis – the Russian front. But it was only the face of their strategy. Their main goal was to provide the necessary weapons for their local puppets, especially against the Ottoman empire and Turks. They made this rail road with the money and work force of the local people to serve their strategy. Rail road is crucial infrastructure around the world. It is built to carry development and industry to the region. Regardless of passing through Azerbaijan, it has never been useful for its nation! The village depicted in this movie is an alive witness of this theory in the 21st century.
However, there is a terrible problem at the wedding scene. The folk is dancing their traditional Azerbaijani dance, called “Yalli”. The camera has only been focused on the dancers’ heads, though. On the other side, while the ashiq is singing, the cameraman is bringing the singers mouth and his teeth to close-up. This has become a major practiced problem in Iranian television industry. They intentionally remove such a beautiful Saz, ornamented with seashells, from the frame and bring in the clos-up of the poor ashiq’s teeth and nose. Could it be something rather than being afraid of the power of Saz?
The major roles’ – of Atabay, Aydın, Yahya and Simin – acting is great, especially Atabay’s anger, along with Aydın’s pure simplicity arises a familiar sympathy among Azerbaijani and other Turkic audience. The story starts with the narration of the first person and his point of view. Then it shifts to the objective point of view. It is a post-modern realistic story. The suspense starts exactly at the beginning by Atabay as he counts the numbers 21, 31, 41, 51, 61, 71, 81, and come to an indefinite ending by counting the same numbers.
The plot is developing well. However, the dialogues of the movie cannot go beyond the very informal vernacular, maybe because of its setting’s time and place dimensions. The lack of education in mother language is prominently obvious. The characters are plausible and reasonable for the plot. Although, Yahya’s character could be played more naturally if there had been a local accent coach to teach Javad Izzati some vernacular accent. In spite of his good acting, this role is not so successful regarding the context of the movie, maybe because of financial or some other problems.
The Urmia lake’s problem is the to-be-or-not-to-be for Azerbaijan. The screen writer is effectively conveying this problem through his narration. Nevertheless, the special effects at the flamingos’ night scene cannot be considered so good. After the intentional drying of the lake, the artists and literary figures of Azerbaijan have turned flamingo as the symbol of dying Urmia lake to attract the world’s attention to the catastrophic outcomes of the problem. As everywhere of (southern) Azerbaijan Atabay speaks in Farsi with his own nephew while they are by the lake with the two Farsi speaking characters, Sima and Simin. And the ones who have come as guests to another geography with another language and identity are the farsi speaking one. But these are the hosts who speak in the guests’ language. According to the context and setting of the movie there is not so much need for makeup. Only the makeup necessary to show Atabay’s injuries and when falling in the pool Aydın breaks his head look very natural.
The characters’ costumes are selected properly. Atabay’s Cadillac, his western style casual clothes, listening to western music and sometimes to Tatlıses creates an outstanding paradox with the amber rosary hanging from his neck. The character who is living such paradoxes silences the ashiq in the wedding ceremony. However, driving to Yahya’s wife’s funeral he listens to western pop music! It is not an accepted morality among the folk anywhere. But he is trying to arouse his folk’s objection to an extremely bizarre problem. Nevertheless, the people who never question the existence of some red fishes in a lake on top of a mountain are not capable of even making an appropriate objection to an antisocial behavior.
The sound track of the movie could not be considered so successful. It was possible to create a more powerful one. For example, by mixing the local music with the modern world music it could be possible to compose an unforgettable piece of music appropriate for the movie.
Atabay is trying to express the message of the movie through a bizarre scene. He intends to illustrate his friend how to change. “In order to change you have to extinguish the fire within. As long as you have not extinguished it, this fire will burn anywhere you take it.” To illustrate his advice, he takes an old tire to the top of a hill with Yahya. Then they pour gas on it, burn it and push it down the hill. It burns down the path. We hope that the audience would not misinterpret it and would not burn the mountains for the sake of their joy!
The screen writer is trying to depict the main character’s self-attitude through a very meaningful scene. Whenever he wants to contemplate their village, he uses a binocular to overlook at the village. It symbolizes the similar people’s self-attitude and their inferior look at their own society. Such people have always an inferior look at their own village, community and national identity. This attitude is forced by the pressure of the dominating culture and ethnicity. The individuals of those kind of societies will be deprived of the advantages both the suppressed and suppressor society.
We would thank the screen writer and main part of the movie, Mr. Hadi Hejazifar, its director, Ms. Niki Karimi, and its sponsor Mr. Qulamrza Bahari. We would also be honored to wish success and long life for all those lovers of our homeland.
Khoy, 12/12/2021.

Xəbər verdiyimiz kimi Azərbaycan Xarici İşlər Nazirliyinin (XİN) İşlər idarəsinin sabiq müdiri Fərhad Mollazadə və İşlər idarəsinin Təsərrüfat şöbəsinin müdiri Səlim Əlizadənin cinayət işi üzrə məhkəmə iclası başa çatdı.

Hər iki şəxs vəzifədə olan zaman dövlət büdcəsindən ayrılan 2 milyondan artıq vəsaiti mənimsəmişdilər. Onların bu əməlləri videogörüntülər, şahid ifadələri və həmçinin özlərinin etirafları ilə sübuta yetirildi. Amma onlar zərərin böyük hissəsini ödəməklə həbsdən xilas ola bildilər.

Bütöv.az musavat.com-a istinadən xəbər verir ki, F.Mollazadə və S.Əlizadə əlbir olub çoxsaylı şirkətlər vasitəsi ilə nazirlik üçün hədiyyələr, dəftərxana ləvazimatları, suvenirlər və s. alınması məqsədi ilə ümumilikdə 2 543 173 manat vəsaiti mənimsəyiblər. Bu mənimsəmə tenderlərdə süni şəkildə qalib olma yolu ilə həyata keçirilib. Səlim Əlizadə bütün tapşırıqları Mollazadədən alıb və faktiki olaraq fəaliyyət göstərməyən MMC-lər yaradaraq büdcədən ayrılan vəsaitləri həmin şirkətlərin hesabına köçürərək mənimsəyiblər.

Nağdalaşdırılan pulun 10 faizi Səlim Əlizadənin payına düşüb. 10 faizi isə Mollazadə özü götürüb və qalan məbləği də dediklərinə görə XİN-in digər xərclərinə sərf ediblər.

Prokurorluq təqsirləndirilən şəxslər barəsində Cinayət Məcəlləsinin 179.4 (xüsusilə külli miqdarda mənimsəmə), 308-ci (vəzifə səlahiyyətlərindən sui-istifadə etmə) maddələri ilə ittiham elan etmişdi. İş üzrə zərərçəkmiş qismində Xarici İşlər Nazirliyi də tanınmışdı.

Dövlət Təhlükəsizliyi Xidməti (DTX) tərəfindən adı çəkilən şəxslərin ofisində əməliyyat keçirildikdən sonra hər iki şəxs həbs edilmişdi. Amma 26 dekabr 2020-ci ildə onlar barəsində həbs qətimkan tədbiri ləğv olundu və onlar ev dustaqlığına buraxıldılar.

Burada xüsusi ilə qeyd etmək lazmdır ki, F.Mollazadə və S.Əlizadə ölkədə DTX tərəfindən həyata keçirilən “məmur əməliyyatları” zamanı həbs edildikdən sonra məhkəmənin istintaq dövründə azadlığa buraxdığı yeganə məmurlar oldular. Nəticədə də şərti cəza aldılar. Düzdür, zərərin 92.9 faizi ödənildi. Amma həbs edilən başqa məmurlar da var idi ki, zərəri tam olaraq ödəslər də azadlığa buraxılmadılar və törətdikləri cinayətə görə həbs cəzası da aldılar. Dövlətə vurduqları ziyanı ödəmək isə sadəcə yüngülləşdirici hal kimi nəzərə alındı.

Bildirək ki, F.Mollazadə məhkəmədəki etirafedici ifadəsində bütün cinayətlərini boynuna aldı.

F.Mollazadə ifadəsində göstərdi ki, 2004-cü ildə Xarici İşlər Nazirliyinin İşlər idarəsinin müdiri vəzifəsinə təyin edilib. Xidməti vəzifələrinə nazirliyin təsərrüfat, təmir, nəqliyyat sahəsində fəaliyyətinin təmin edilməsi, eyni zamanda xarici ölkələrdəki nümayəndəliklərin müəyyən ehtiyaclarının təmin edilməsi daxil olub.

Onun rəhbəri olduğu İşlər idarəsində ümumilikdə 4 şöbə olub. Səlim Əlizadə Təsərrüfat şöbəsinin müdiri olub.

Onun sözlərinə görə əsas yük Təsərrüfat şöbəsinin üzərinə düşürmüş. Səlim Əlizadənin rəhbərlik etdiyi şöbənin əsas fəaliyyəti Nazirliyin bütün idarələrini dəftərxana ləvazimatları, kompüter avadanlıqları, təsərrüfat malları ilə təmin edilməsi, Nazirlik tərəfindən keçirilən müxtəlif növ tədbirlərin təşkili edilməsi olub. Hə, bir də nazirliyə bahalı hədiyyələr almaq...

F.Mollazadə əlavə edib ki, Xarici İşlər Nazirliyinin tender komissiyasının sədri vəzifəsini də özü icra edib. Yəni, sistem elə qurulub ki, bütün pul işi Mollazadənin əlinin altında olub.

İkitərəfli müqavilələr əsasında köçürülmüş pulların müəyyən məbləğinin özünə qaytarıldığını etiraf edən Mollazadə bildirib ki, bu işlərə şəxsən Səlim Əlizadə nəzarət edib.

“Səlim Əlizadə uyğun olan və bizim təkliflə razı olan şirkətlər tapırdı. Həmin şirkətlər tenderlərdə qalib olurdu. Köçürülmüş pul vəsaitləri şirkət direktorları tərəfindən nağdlaşdırılaraq Səlim Əlizadəyə verilirdi. Direktorların da payı verildirdi. Səlim Əlizadənin mənə verdiyi pulun 10 faizini ona verirdim. 10 faizini özümə götürürdüm. Qalan hissəsi isə bir qayda olaraq Nazirliyin cari xərclərinə sərf olunurdu” , - F.Mollazadə əməllərini etiraf edərkən deyib.

F.Mollazadə məhkəməmühasibatlıq ekspertizasının rəyində göstərilən maliyyə yoxlaması və ibtidai istintaqla müəyyən edilən büdcə vəsaitlərinin artıq silinmə hallarının həqiqət olduğunu məhkəmədə təsdiq edib.

Sabiq idarə rəisi Dövlət Təhlükəsizliyi Xidmətinin əməkdaşları tərəfindən keçirilən əməliyyat zamanı ofisində aşkar edilən 2041 manat, 500 manat, 2000 manat və 1000 dolların özünə məxsus olduğunu, seyfdəki 6500 manatın isə büdcədən oğurlanan pul olduğunu bildirib.

Ələ keçirilən pulları öz ehtiyaclarına sərf etdiyini deyən F.Mollazadə törətdiyi əməldən peşman olduğunu deyib. Dövlətə vurulan zərərin 92,9 faiz hissəsini ödədiyini, uzun illər ərzində dövlət orqanlarında qüsursuz xidmət etdiyini, istintaq orqanı ilə əməkdaşlıq edərək əməlini səmimi etiraf etdiyini, ürək-damar xəstəliyindən əziyyət çəkdiyini və yaşının 60-dan yuxarı olduğunu nəzərə alaraq ona şərti cəza verilməsini xahiş edən F.Mollazadənin xahişi nəzərə alınıb.

Prokuror F.Mollazadə və Səlim Əlizadənin həbs edilməsini, 7 il azadlıqdan məhrum edilməsini istəsə də məhkəmə onlara şərti cəza verdi.

Məhkəmədə həmçinin o da məlum oldu ki, dövlətə vurulan zərərin 167.932,02 manatı Səlim Əlizadənin payına düşsə də həmin məbləğ hələ də ödənilməyib. Bu məbləğin özü belə külli miqdar təşkil etdiyi halda Səlim Əlizadə şərti cəza aldı.

Bildirək ki, Səlim Əlizadə "Eurovision" mahnı müsabiqəsinin iştirakçısı Safurə Əlizadənin atası, mərhum alim, professor Əbdül Əlizadənin oğlu, BDU-nun Sosial Elmlər və Psixologiya fakültəsinin dekanı Hikmət Əlizadənin qardaşıdır. Safurə Əlizadə Sənaye və Energetika naziri olmuş mərhum Natiq Əliyevin gəlinidir.

F.Mollazadə isə XİN-də sabiq nazir Elmar Məmmədyarovun ən etibarlı adamlarından biri olub və əsas maliyyə işlərinə nəzarət edib. Onun bu qədər vəsaiti tək mənimsəməsi, tək də geri qaytarması real görünmür. Təbii ki, nazirlikdə maliyyə maxinasiyası qurmuş F.Mollazadə heç bir halda Elmar Məmmədyarovdan xəbərsiz iş görə bilməzdi.

F.Mollazadənin cinayət işi bilirsiniz hansı məhkəməni xatırlatdı? “Rabitə işi”ni yəqin ki, xatırlayırsınız. Həmin cinayət işi üzrə ləğv edilən Rabitə və Yüksək Texnologiyalar Nazirliyinin vəzifəli şəxsləri həbs edilmişdi. Amma nazir Əli Abbasov azadlıqda idi. Necə ki, indi də Elmar Məmmədyarov azadlıqdadır.

O zaman “Rabitə işi”ndə kim günahkar kimi Əli Abbasovun adını çəkirdisə, sabiq nazir həmin şəxslərin dövlətə vurduğu zərəri özü ödəyirdi. Ödəyirdi ki, adı bu işdə hallanmasın. Həmin işdə dövlətə vurulan zərərin miqdarı 40 milyondan çox idi. Zərərin böyük hissəsi ödənildi. 11 nəfəərdən 5-i məhkəmə zalından şərti cəza ilə azadlığa çıxdı. Nazirliyin Aparat rəhbəri olmuş Vidadi Zeynalov və digərləri isə 14 ilə qədər həbs cəzası alsalar da Bakı Apelyasiya Məhkəməsi onların cəzasını 3-4 ilə qədər endirdi. Cəzlarının 2/3 çəkməklə azadlığa çıxdılar...

Bu fikirlərin təməlində dayanan əsas faktorlardan biri də milli-mənəvi dəyərlərimizin timsalında dövlətçilik ənənələrimizin qorunması prinsipidir. Lakin bu prinsipə kölgə salan bəzi məqamlar yaşanır ki, bu yazıda onlardan biri haqda danışacağıq. Beləliklə, mövzumuz da ali dəyərlərimizi kölgədə qoyan bir problemlə bağlıdır. Keçək mətləbə…

Qəmər xanıma və anasına 30-40 min dollar nəyə gərəkdir?

Bütöv.az hurriyyet.az-a istinadən bildirir ki, bu günlərdə tvpress.az-ın redaksiyasına daxil olan şikayət məktubu həqiqətən də ürəkağrıdıcı bir hadisəni əks etdirir və bu barədə yazmamaq, cəmiyyəti, eləcə də müvafiq strukturları həmin hadisə barədə məlumatlandırmamaq ən azından mənəvi məsuliyyətsizlik sayıla bilərdi. O cümlədən, daxil olan şikayətin işıqlandırılması həm də jurnalistika prinsiplərimizə aid olan bir məsələdir və əfsuslar olsun ki, milli-mənəvi, eləcə də dini dəyərlərimizə xas olmayan bir hadisədən bəhs edir.

Şikayətçi Cavadlı Ülviyyə Səmədağa qızı bizlərə həmkar sayıldığına görə onun şikayətini işıqlandırmaq üzərimizə ikiqat məsuliyyət qoyur. Ülviyyə Cavadlı ömür-gün yoldaşı, 3 oğul övladının atası Cavadlı Lətif Aydın oğlunu bu ilin avqustunda itirib. 08.08.2021-ci ildə ailəsinin başı üzərini alan qara buludlar bir müddət onu sakit buraxmayıb. Belə ki, əkiz oğlanlardan biri sağ tərəfli iflic və epilepsiya xəstəsidir. Böyük oğlu isə Türkiyədə təhsil alir. Övladlari ilə çətin vəziyyətdə qalan Ülviyyə xanım təkbaşına, atasız qalan övladlarını necə saxlayacağı barədə, onların müqəddəratının necə olacağı haqqında düşüncələrə dalarkən ona daha bir zərbə də dəyib– öz baldızı və qayınanası tərəfindən.

Hələ mərhum həyat yoldaşı Lətif sağ ikən dişləri-dırnaqları ilə topladıqları vəsait hesabına mənzil alan, ev sahibi olan bu ailənin xoşbəxtliyi uzun çəkməyib. Ülviyyə xanım çıxış yolunu aldıqları evi sataraq daha kiçik ev almasında və bu vasitə ilə övladlarının gələcəyini təmin etməsində görüb. Lakin sən saydığını say, gör fələk nə sayır, deyib atalarımız. Lətif haqq dünyasına qovuşduqdan sonra mərhumun bacısı- Cavadlı Qəmər Aydın qızı və anası- Cavadlı Nailə Bəybala qızı Ülviyyə xanımın qarşısında şərt qoyublar ki, əgər mənzili, evi satmaq fikrinə düşərsə, onlara da əldə ediləcək vəsaitdən pay düşür, özü də azı 30 min ABŞ dolları məbləğində.
Bu planı quran və 81 yaşında qayınanasını da bu planına alət edən tərəf isə şikayətçimizin dediyi kimi baldızı Cavadlı Qəmər xanımdır!

Qəmər Cavadlı kimdir?

İndi isə keçək mövzunun digər tərəfinə və görək Qəmər xanım kimdir və harada çalışır? Şikayətçimiz qeyd edir ki, Qəmər Cavadlı hazırda və uzun illərdir ki, Qafqaz Müsəlmanları İdarəsində (QMİ) hörmətli Şeyx həzrətlərimizin yanında çalışan və kifayət qədər tanınmış ictimai şəxslərdəndir. Onun haqqında Vikipediyadakı məlumatları araşdırarkən o da bəlli olur ki, Qəmər Cavadlı jurnalist, tədqiqatçı, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru olması ilə yanaşı, həm də QMİ-nin ictimaiyyətlə əlaqələr və ailə problemləri (?!) üzrə sədr müavinidir!

Vikipediya məlumatında o da xüsusi vurğulanır ki, Qəmər xanım müsəlman dini idarələri tarixində bu statusu qazanan ilk qadındır. Nə deyə bilərik, bu əslində xoş və qürurverici bir statusdur, amma... cəmiyyətdəki prestij və şöhrət öz yerində, bu prestijin ailədaxili sosial məsələlərdə hansı rol oynaması, daha dəqiq desək, bu gün gəlinləri olan Ülviyyə xanımın başına gələnlərin təhlilindən çıxarılan nəticələr kifayət qədər böyük təəssüf doğurmaqdadır. Yeri gəlmişkən, onun mərhum qardaşının həyat yoldaşı olan Ülviyyə xanımın övladlarından biri ağır xəstədir və onun davamlı şəkildə müalicə proseduru keçməsinə ehtiyac var.

Təsəvvürünüzə gətirin, tək ana, üç övlad və onlardan biri xəstə. Çalışdığı yerdə böyük gəliri olmayan Ülviyyə xanımın belə bir vəziyyətdə bəlkə də satmaq istəmədiyi evini satışa çıxarması məcburiyyətini anlamaq isə çətin deyil, böyük oğlu xaricdə təhsil alır və ana onun nəyin bahasına olursa olsun təhsilini davam etdirməsini təmin etmək istəyir. Və belə yerdə Qəmər xanımın ehtiyacı olmadığı (bu barədə daha aşağıda qeyd edəcəyik) halda yaratdığı pproblemin, maddi vəsait marağının qeyd edilən milli-mənəvi, eləcə də dini dəyərlərdən qat-qat, hətta kosmos məsafəsindən də uzaq olması necə deyərlər, göz önündə canlanır.

Qəmər xanım QMİ-nin, çox hörmətli Şeyximizin yanında çalışır və özü də məhz ailə problemləri üzrə sədr müavini statusunu daşıyır.

Maraqlıdır, görəsən çox hörmətli Allahşükür Paşazadə ailə problemləri üzrə müavininin öz ailəsində yaratdığı və dini, mənəvi dəyərlərə sığmayan problemləri barədə məlumatlıdırmı?

Hər halda hesab edirik ki, Şeyximiz bu hadisələrdən məlumatsızdır və məlumatlı olsaydı, bir an da olsun bu problemin yaşanmasına izn verməzdi, hətta bunu edənləri tənbeh də edərdi. Müdrik xalqımızın belə bir deyimi də var– dünya malı dünyada qalır, haqq dünyasına anadan gəldiyin kimi köçürsən…

Bəlkə də bu məsələnin hüquqi çərçivədə həll olunması baldız Qəmər xanımın, yaxud qayınana Nailə xanımın xeyrinə olardı, amma olsa da, belə bu məsələnin mənəvi, dini dəyərlərimizə qətiyyən sığmadığını bəri başdan vurğulaya bilərik. İslam dininə bağlılıq yalnız ibadətlə və s. ilə ölçülmür, bu dinin irfanı, tövhidi, elmi və helmi də mövcuddur ki, onlara riayət etmək hər bir müsəlmanın Allah qarşısındakı bilavasitə mənəvi borcudur!

Amma və Lakin…

Kiçik araşdırmalarımızdan sonra üzə çıxardığımız faktlar bizi daha da məyus etdi. Daha doğrusu, QMİ-nin, yəni Şeyx həzrətlərinin ictimaiyyətlə əlaqələr və ailə problemləri məsələləri üzrə sədr müavini Qəmər xanımın istər birbaşa, istərsə də dolayısı ilə, (yəni, ailə üzvlərinə məxsus) üzə çıxan bəzi mülklərinin, varidatlarının bir hissəsini diqqətinizə çatdırırıq:

1. Xırdalan şəhərində “Milyonerlər məhəlləsi” adlanan ərazidə 3 mərtəbəli villa.

2. Mərdəkan qəsəbəsində 2 mərtəbəli villa.

3. Həsən Əliyev (keçmiş İnqilab) küçəsində yeni yaşayış binasında oğlu Elturan üçün alınmış mənzil.

4. Riyad “Gənclik şəhərciyi”ndə qızı Selcan Qasımovaya aid mənzil.

5. Riyad “Gənclik şəhərciyi”ndə oğlu Elturan Qasımov üçün mənzil.

6. Yasamal rayonu, Mirəli Seyidov küçəsi 16-da qaynanası Cavadlı Nailənin yaşadığı 3 otaqlı mənzil. Bu mənzil də Qəmər Cavadlının qızı Selcanın adına alınıb.

7. Şamaxı şəhərinin Mədrəsə kəndində bağ evi- oğlu Elturan Qasımovun adına.

8. Türkiyənin İstanbul şəhərində 4 otaqlı və daha bir mənzil (ümumilikdə 2 mənzil)

9. Quba rayonu ərazisində hektarlarla torpaq sahəsi.

Yəqin ki, Qəmər xanım bütün bunları bizdən də yaxşı bilir! Və, bütün bunlar yalnız öyrənə bildiyimiz ünvanlardır ki, onların hər biri Qəmər xanımın və həyat yoldaşının birgə əldə etdikləri mülkiyyətlərdir. Maraqlıdır, görəsən bu mülkiyyətləri bir araya toplayaraq qiymətləndirsək neçə milyon manat edər? Yaxud, QMİ-də əmək haqqı nə qədər yüksəkdir ki, Cavadlılar ailəsi bütün bunlara və hələ bilmədiklərimizə (!) sahibdirlər? Üstəlik, ağır və çıxılmaz vəziyyətdə 3 övladı ilə qalan və məcburiyyətdən əri ilə birlikdə aldıqları evi satmağa məcbur olan gəlinləri- Ülviyyə Cavadlıdan vərəsəlik payı tələb edirlər?

Onların 30-40 min manata bu qədərmi ehtiyacları yaranıb? Məgər uca Allah yerə göndərdiyi peyğəmbərləri vasitəsi ilə buyurmayıbmı ki, gözü tox olsunlar, acizləri və məzlumları incitməsinlər, acları doyursunlar, dünya malından özlərinə yetəcək qədər sahib olsunlar, çox olarsa artığını ehtiyacı olanlarla bölüşsünlər, ən nəhayəti isə İslamın buyurduğu mənəvi və irfani dəyərlərinə əməl edib imtahan dünyası üçün deyil, həqiqət dünyası üçün yaşasınlar və xilaslarını bu dünyada sığortalasınlar?

Görəsən, Şeyx Allahşükür Paşazadə hansı addımı atacaq? Yoxsa bu hadisəyə görə Qəmər xanıma mükafat verəcək?

Yəqin ki, Qəmər xanım bütün bunları bizdən də yaxşı bilir, amma əməl məsələsinə gələndə onları gözardı edir, üstəlik çalışdığı kifayət qədər nüfuzlu bir təşkilatda hansı vəzifəni daşıdığını da unudur. Və, çox hörmətli Şeyxülislam Allahşükür Paşazadə həzrətləri milli-mənəvi və dini dəyərlərimizə zidd təsiri bağışlayan bu ağrılı-acılı hadisədən məlumatlı olarsa, hansı tədbirləri görəcək ???

Bunu zaman göstərəcək. Bizi izləyin!

İddia olunanlarla bağlı Teref.az olaraq qarşı tərəfi də dinləməyə hazırıq...

ARDI VAR

Rusiya Prezidenti Vladimir Putinlə Türkiyə lideri Rəcəb Tayyib Ərdoğan arasında yanvarın 2-də telefon danışığı olub.

Moskva-Ankara diplomatik-siyasi xəttində 2022-ci ildə baş tutan ilk danışığın məzmununda Ukrayna böhranı əsas müzakirə mövsuzuna çevrilib.
Putin-Ərdoğan danışığının mayasında dayanan əsas məsələ Kreml-Kiyev münasibətlərinin gərginləşməsi fonunda Moskvanın Ankaradan umduğu dəstəkdir.

Rusiya istəyir ki, öz təhlükəsizliyinə zəmanət verəcək hüquqi öhdəlik yaradan sazişlərin hazırlanmasına Türkiyə də töhfə versin.

Çünki:

1. Rusiya Qərblə soyuqlaşan və kəskin qütbləşmə yaradan münasibətlər sistemində ən yaxın “dostu”, NATO üzvü Türkiyəni vasitəçi olaraq dəyərləndirir. Türkiyənin vasitəçiliyi Qərbə də sərf edir.

2. Rusiya-Türkiyə münasibətlərinin inkişafı ikitərəfli əlaqələrə yeni gündəlik gətirir.

Rusiyanın cızdığı strateji tablo bundan ibarətdir ki, NATO onun sərhədlərinə “qırmızı xətti keçəcək” həddə yaxınlaşmasın.

Vladimir Putinlə ABŞ Prezidenti Cozef Baydenin dekabrın 30-da baş tutan telefon danışığı görünür ki, heç də yumşaq tonda keçməyib.

Məhz buna görədir ki, Baydenlə rabitədən sonra Putinin Ərdoğanla müzakirəsi Moskvanın dəstək qazanmasına hesablanmış addım kimi dəyərləndirilə bilər.

Rusiya məqsəd güdür ki, bu ilin yanvarın 9-10-da Rusiya-ABŞ rəsmilərinin Cenevrədə gözlənilən danışıqlarında Türkiyə tərəfinin dəstəyini Moskvanın əlini gücləndirən mexanizm kimi qələmə versin.

Ümumiyyətlə yanvar ayında qlobal arenada intensiv təmaslar gözlənilir.

Cenevrə danışıqlarından sonra tərəflər yanvarın 12-də Brüsseldə müzakirələrin yeni mərhələsinə qoşulacaqlar.

ABŞ-ın Rusiyanı sanksiyalarla hədələməsi, Moskvanın genişmiqyaslı sanksiya tətbiqi variantını böyük səhv kimi xarakterizə etməsi, tərəflərin diplomatik potensiallarını yenidən dəyərləndirmək üçün fürsət tanıdıb.

Əgər hüquqi təminata dair əhəmiyyətli icra mexanizmi qurulmasa, Rusiya diplomatik təmaslarda sanksiyalar qarşılığında ata biləcək hərbi addımları diqqətə çatdıracaq.

Türkiyə Ukraynanı dəstəkləyir, amma Moskva Ankaraya “əl uzadaraq” ən azından bu dəstəyi minimallaşdırmaq istəyir.

Rusiyanın təhlükəsizliyi üçün Qərbdən qarantiya alması resepti bundan ibarətdir ki, Moskva və Vaşinqton bölünməz və bərabər təhlükəsizlik prinsipi üzrə əməkdaşlıq etsinlər.

Rusiya tərəfindən Qərbə təqdim edilən layihənin mətnində qeyd olunur ki, üçüncü ölkənin ərazisindən digər tərəfə silahlı hücum istisna edilir.

Qeyd olunur ki, tərəflər öz təhlükəsizliyini başqalarının təhlükəsizliyi hesabına gücləndirməsinlər.

Sənədə əsasən, Rusiya və NATO bir-birini düşmən hesab etmədiklərini təsdiqləməli, NATO Ukrayna və bir sıra ölkə ərazisində istənilən hərbi fəaliyyətdən əl çəkməlidir.

Putin-Ərdoğan danışığında liderlər Rusiya ilə Türkiyə arasında qarşılıqlı faydalı tərəfdaşlığı gücləndirmək üçün qərarlı olduqlarını açıqlayıblar.

Bu, Ukrayna mövzusu ilə yanaşı tərəflərin birgə maraqlarının Cənubi Qafqazda da təmin edilməsi məsələsini də özündə ehtiva edir.

Liderlər telefon danışığında Cənubi Qafqazdakı yeni reallıqları müzakirə ediblər. Türkiyə tərəfinin yaydığı məlumatda bildirilir:

“Rəcəb Tayyib Ərdoğan və Vladimir Putin Qafqaz, Suriya və Liviya ilə yanaşı regional və beynəlxalq məsələlərin müzakirə ediblər. Söhbət zamanı Türkiyə-Rusiya əməkdaşlığının bütün sahələrdə inkişaf etdirilməsi əzmi bir daha vurğulanıb”

2022-ci ildə Türkiyə ilə Rusiya Cənubi Qafqazda mövqelərini uyğunlaşdırmağa çalışacaq. Hələlik bu iki ölkənin maraqlarının uzlaşdığı əsas platforma elə Cənubi Qafqazdır.

Ancaq Türkiyənin Rusiyaya hansı dərəcədə dəstək göstərəcəyi sual altındadır.

Qərbin həm Rusiya, həm də Türkiyəyə qərəzli münasibəti Ankara ilə Moskvanı yaxınlaşdırsa da, Türkiyə üçün Ukrayna məsələsi Kremllə əməkdaşlığın fövqündə dayanır.

Bütöv.az

Xəbər verdiyimiz kimi, bu gün Qubadlıda üç hərbçi öldürülüb.

Bütöv.az xəbər verir ki, DSX-nin yaydığı məlumata görə, Sərhəd Qoşunlarının “Qubadlı” əlahiddə sərhəd diviziyasının xidməti ərazisində müddətdən artıq həqiqi hərbi xidmət hərbi qulluqçusu kiçik çavuş Əvəzli Elxan Məhəmməd oğlu naməlum səbəbdən öz xidməti silahından atəş açmaqla xidmət etdiyi sərhəd zastavasının hərbi qulluqçuları baş leytenant İsmayılov Yusif İsmayıl oğlunu, kiçik gizir Cəlilzadə Amil Fuar oğlunu və kiçik gizir İbrahimov Rəfail Natiq oğlunu qətlə yetirib.
Üç hərbçinin qətlində ittiham olunan E.Əvəzlinin fotosunu təqdim edirik:

Bütöv.az