“Hər gün evdən çıxıb, quşların xoş avazla nəğmə oxuduğu o bağa gedərdim. O nəğmələrin sehrinə qapılıb yaşıl çəmənliklərin hər qarışını gəzərdim. Ta ki 28 il əvvəl o günə kimi...”
Əvvəli sevinc sonu kədər olan bu cümlələri atamdan uzun müddətdir ki, eşidirəm. Hər dəfə onun təsvir etdiyi dağların qoynunda mən xəyalımda dincəlirəm. Xəyal etdiklərim sanki bir filmdi. Bu filmin süjetinə bədbinliyi biz salmasaq da, sonunu özümüz bitirəcəyik. Vətən filmimizin sonu xoşbəxt bitəcək. Və mənim xəyallarım arzularda qalmayacaq. Bilirəm ki, bizi bir-birimizdən ayırmağa ümmanlar da yetməz, axı ət durmaqdan ayrılmaz. Əlbət ki, vətən yolunda verdiyimiz canlar əbəs deyil. Bu gün yenə də vətən üçün eyni mübarizliklə canından keçməyə hazır igid oğullarımız var.
Bir qarabağlının gözündən çox şeyi oxumaq olar, nifrəti, həsrəti, intiqamı... Eynilə sevgilisinə qovuşa bilməyən aşiqin hissləri kimi. Elə bir ölçü yoxdur ki, vətəndən nigaran olanların həsrətini çəkiyə sala bilsin. Hərdən elə bilirəm şikəst qalmışıq, 3 saatlıq yolu 28 ildir gedə bilmədiyimizə görə. Amma bu həsrətin sonu gələcək, o torpaqlarda bayram məclisləri qeyd edəcəyimiz günlərə az qalıb. Biz heç nəyi unutmayacaq, vətəni intizarda qoymayacağıq. Nadir Qədimlinin mənə ən çox təsir edən şeirində də dediyi kimi “O yurda bayrağı biz taxacağıq!”
Xocalı qırğını qan yaddaşımda
Kəlbəcər harayı hələ başımda
Deyin, darıxmasın bircə daşım da,
Laçında qartal tək qıy vuracağam.
O, yurda bayrağı mən taxacağam!

Aysu Abbasova
Ağcabədi şəhər
C. İbrahimov adına 8 saylı tam orta məktəbin XI sinif şagirdi