TƏHSİL TARİXİMİZİN SÖNMƏYƏN ÇIRAQLARI .....                        20 oktyabr — Səttarxanın doğum günü: .....                        Zəngilanın dirçəliş və qayıdış dövrü .....                        Sədaqətli dost, dəyərli qələm sahibi .....                        Azərbaycan və Kamboca əməkdaşlığın yeni mərhələsinə hazırlaşır .....                        Onlar məndən, mən onlardan öyrəndim… .....                        Azərbaycan 2030-cu ilə qədər tranzit hədəfini açıqladı .....                        “70-in işığında” .....                        Milli yaddaşın zəfəri: Tarixi Qayıdışın Məramı .....                       
Tarix : 18-08-2017, 13:35
Vicdanı “CÜCƏRMİŞ” valideynlər!



Əgər pulla olsaydı, ən ucuz qiymətə satılan vicdan olardı. İnsanlıqdan da ucuz…


Onunla ilk tanışlığımın bir az maraqlı, maraqlı olduğu qədər – bir az da həyəcanlı tarixçəsi var. İlk dəfə Bakı Dövlət Universitetində qarşılaşmışıq, daha doğrusu, toqquşmuşuq. Bəli, bəli, biz toqquşaraq tanıdıq bir-birimizi. Mənim universitet binasından çıxmağım və ani anda onun qapıdan içəri keçmək cəhdi… o mənə, mənə ona necə dəydimsə, zərif qolundan gec yapışsaydım, bəlkə də möhkəm zədə alacaqdı.

Bizim qarşılaşmamız filimlərdəki kimi romantik olmadı, sevgi macəraları ilə yekunlaşmadı. Ancaq…

O, universitetə qəbul olmayacaqdı, heç bir zaman qəbul olmayacaqdı! Fəqət və lakin… arzuları reallıqdan kənar idi. Daha doğrusu, kənar edilmişdi. Bəs o məktəbli qızcığaz niyə gəlmişdi? Evdən universitetə qaçıb gələn məktəblini gətirən nə idi? Çox da uzun olmayan qara saça, qəhvəyi gözlərə malik olan ortaboylu arıq qızı universitetə arzuları gətirmişdi.

Onun sayəsində uzaqlara getdim. Məsafəcə doğma Bakıya yaxın, xəyalən isə ögey Bakımızdan uzaq olan uzaqlara…

Onu tanıyanda hələ 15 yaşına yenicə çatmışdı. Bədəncə zəif, təfəkkürü isə inkişafda idi – düşünən beyni, özünüifadə baxımından isə hər tərəfdən əngəllərlə mühasirələnmişdi. Ən acınacaqlısı o idi ki, nazik barmağından nişan üzüyü düşməsin deyə əlini aşağı salmazdı. Təkcə barmağı deyil, qalan ömrü əzab çəkirdi.

Mənə çəkdiyi əziyyətlərdən ürəkağrısı ilə danışar və bunların fonunda məhvə sürüklənən gələcəyindən, yaşamayacağı gəncliyindən söz açardı. Çox qorxurdu. Bu yaşında hansısa ananın gəlini, kiminsə xanımı olmaqdan qorxurdu. Qətiyyən evlənmək istəmirdi. Arzusu tələbə olmaq, oxumaq idi. Mövcud şərait, ailə mentaliteti, aşsaqqalların qoyduğu qayda və qanunlar qıza heç cür imkan vermirdi. Təəssüf ki, təhsil ala bilmədi, arzusu arzu olaraq qaldı.

Şəxsən toyunun şahidi olmuşam. Yadımdadır. İndiyə kimi ömrümdə ilk toy məclisi idi ki, bütün vücudum donmuş, kədər mənə hakim kəsilmişdi.

Toyda cansızlar dilə gəlmişdi sanki, insanlardan başqa! Hələ oyuncaqlarından aralanmamış, oxumaq eşqilə yanan qızın halına acıyırdı dili olmayanlar. Bəy-gəlin masasının ətrafına düzülmüş şamlar elə bil yeniyetmənin həyatını əks etdirir, insanların gözü qarşısında əriyərək yox olurdular. Eynilə məktəbli qız kimi, o da əriyərək yox oldu.

Sifətində yaranmış kədər qığılcımları nələri demirdi ki? Əynindəki bəyaz gəlinlik kəfəni xatırladırdı. Kəfənin də rəngi ağ olur axı. Sanki ər evinə deyil, məzara köçürdü. Hiss olunurdu ki, hələ “ölmək” istəmirdi, yaşamaq hissi ilə qovrulurdu.

Sual doğuran baxışları sanki hər kəsi köməyə çağırırdı. Xəlvəti ağlayaraq Allahın ona yazığı gələr deyə düşünürdü. Ancaq heç nəyin faydası yox idi, içindəki üsyan heç nəyi dəyişdirmir, daha da qəzəblənirdi.

Vicdanı “CÜCƏRMİŞ” valideynlərinin vicdansız əməlinin qurbanına çevrilmişdi – siçan pişiyin, toyuq tülkünün, qoyun canavarın qurbanına çevrildiyi kimi.

Hələ bu azmış kimi, yurdun sakinləri öz qızıl qaydalarını icra etməkdə davam edirdi. Yalnız toydan-toya dəbdəbəli geyimlər geyinən, cəlbedici şəkildə bəzədilən 12-17 yaşlı qızlar mağarın ortasına yığılaraq oynamaq yarışına məcbur edilirdi. Bir-birilə yarışa girən yeniyetmələr mütləq və mütləq yaxşı rəqs etmələri ilə seçilməli, birinci olmalı idi. Ayaqları üstündə durmağı hələ bacarmayan çarəsizlər valideynlərinin “qaş-göz” hərəkətlərindən daha da cuşa gəlir, toyda əyləşmiş hansısa oğlanın anasının xoşuna gəlməyə can atırdılar. Çünki onların başqa gün başqa yerdə başqa cür şansları yox idi. Adi günlərdə evdən kənara çıxmayan qızlar yalnız toydan-toya “ov” edə, məqsədli şəkildə arzularına çata bilərdilər. Odur ki, toylar belə məktəblilər üçün “tapılmış” kimi idi. Gözlərindən oxunan qorxu hissi, yalvarış izdihamı adamı hüznə qərq edirdi. Sanki, - “məni oğlunuza alın, mən daha gözələm”, - deyirdi bu qızlar. 18-20 yaşdan sonra “evdəqalmış” damğası ilə mükafatlandırılmamaq üçün onlar daha cazibəli və ecazkar görünməli, qul kimi məqamında satılmalı idi.

Belə oldu “bəxtəvər”in toyu. Arzusuna çatdı – Vicdanı “cücərmiş” valideynləri!

Düzü, bir müddət əlaqəmiz olmadı, telefonuna zəng çatmırdı. Səbəbi bəsit idi, o yurdda qız gəlin oldusa telefonu alınır əlindən. Guya alınmasa nə olur ki – azadlığı, gələcəyi və ən əsası isə arzuları əlindən alınmışdı.

Qəribə də olsa üç aydan sonra əlaqə yarada bildik. Ara-sıra danışa bilirdik. Hər dəfə danışanda dözə bilmədiyini, işgəncəli həyatla barışmaq gücünün qalmadığını deyirdi. Olanlar onun üçün dözülməz idi.

Ən son danışığımızda səsi dəyişilmiş, ruhu sönmüş idi və bu cümləsindən sonra telefonu birdəfəlik söndü: “Məni Allah unudub”.

Gecənin bir yarısı ondan gələn zəngin xəyalına necə dalmışdımsa, yuxuya nə vaxt getdiyimi xatırlamıram. Yuxudan oyananda qulaqlarım radioda aparıcı xanımın dediyi bu xəbəri eşitdi: “Bakıda 16 yaşlı gəlin intihar edib. Hadisə gecə saatlarında paytaxtın “X” yaşayış məskənində qeydə alınıb. İntiharın səbəbləri məlum deyil, faktla bağlı araşdırma aparılır”.

Bu dəhşət idi, inana bilmirdim. Yox… O ola bilməzdi. Ölə bilməzdi. Ancaq yox, o idi. Bütün günü informasiya vasitələri həmin hadisədən danışdı. Çoxu da bilib-bilmədən: kimi vəfat edəni, kimi ailəsini, kimi başqa kəsləri qınaq obyektinə çevirmişdi. Nəticə bu idi: günahsız, 16 yaşlı hamilə məktəbli dözə bilməyib intihar etmişdi.

Sevgilisi olan 20 yaşlı qızları pozğun adlandıran və 14-17 yaşlı məktəblini gəlinlik kürsüsünə əyləşdirən vicdanı “cücərmiş” valideynlərin sifətlərindəki məmnunluq nədən xəbər verə bilərdi ki? Onlar təkcə kitab-dəftərini deyil, övladının gələcəyini əlindən aldılar. Elə bilirsiniz o məhsum fidanın ah-naləsi, fəryadı, göz yaşları… sizi bağışlayacaq? Əsla! Məhv etdiyiniz gələcək sizi bağışlamayacaq!!!



Rizvan Fikrətoğlu


Paylaş



Bölmə: Köşə / Karusel / Slayd / Xəbər lenti
Fikirlər
Sorğu
Saytımızda hansı mövzulara daha çox yer verilməsini istəyirsiniz?


Son buraxılışımız
Facebook səhifəmiz
Təqvim
«    Oktyabr 2026    »
BeÇaÇCaCŞB
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
Reklam
Hava
Valyuta
Reklam

Sayğac
Ən çox baxılanlar
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Xəbər lenti
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Foto
Zəngilanın dirçəliş   və qayıdış dövrü


Zəngilanın dirçəliş

və qayıdış dövrü


Azərbaycan tarixinin ən şanlı səhifəsi olan Vətən müharibəsi bizə təkcə torpaqlarımızı deyil, ləyaqətimizi, qürurumuzu qaytardı. Həmin qürurun ən parlaq ünvanlarından biri də Zəngilandır. 2020-ci il sentyabrın 27-də başlanan Zəfər yürüşü zamanı şərqdən, Cəbrayıl istiqamətindən düşmənə vurulan sarsıdıcı zərbələr nəticəsində Azərbaycan Ordusu 30-dan çox yaşayış məntəqəsini azad edərək Zəngilanın inzibati hüdudlarına çatdı. Oktyabrın 18-də rayonun tam azad edilməsi uğrunda genişmiqyaslı əməliyyata start verildi və cəmi iki gün sonra, oktyabrın 20-də Müzəffər Ali Baş Komandan, Prezident İlham Əliyev xalqa müraciətində Havalı, Zərnəli, Məmmədbəyli, Həkəri, Şərifan, Birinci Muğanlı kəndlərinin və Zəngilan şəhərinin işğaldan azad edildiyini elan etdi. Beləliklə, Zəngilan döyüşləri nəticəsində 1 şəhər, 4 qəsəbə və 49 kənd düşmən tapdağından xilas edildi və bununla da 132 kilometrlik Azərbaycan-İran dövlət sərhədi tam bərpa olundu. İşğalın bitməsindən dərhal sonra sərhəd boyunca zəruri istehkam və mühafizə işlərinə başlanıldı.

Qərbi zəngəzurlular Zəngilan şəhidliyində

Bu tarixi qələbənin əbədiləşdirilməsi üçün 2020-ci il noyabrın 26-da “Zəngilanın azad olunmasına görə” medalı təsis edildi və 6974 hərbi qulluqçumuz bu medalla təltif olundu. Prezidentin 31 iyul 2023-cü il tarixli Sərəncamı ilə isə 20 oktyabr tarixi Zəngilan şəhəri günü kimi rəsmiləşdirildi. Zəngilanın azad olunması Böyük Qayıdışın başlanğıcı oldu. Bu gün dövlətin ən böyük hədəfi həmin torpaqları yenidən həyatla doldurmaqdır. 2026-cı il 1 oktyabr tarixinə olan məlumata görə, Zəngilan şəhərində 84 ailə, yəni 339 nəfər, Ağalı kəndində 234 ailə, yəni 1017 nəfər, Məmmədbəyli kəndində isə 179 ailə, yəni 903 nəfər öz doğma ocağına qayıdıb. Köçürülən ailələr peşə və bacarıqlarına uyğun olaraq müxtəlif dövlət qurumlarında, tikinti şirkətlərində, tikiş fabrikində və digər sahələrdə işlə təmin edilirlər.Bu qayıdışın dünyaya nümunə olan simvolu isə Ağalı kəndidir. Ağalı təkcə Azərbaycanda deyil, dünyanın ən müasir kəndlərindən biri hesab olunur. Burada “ağıllı kənd” konsepsiyası tam şəkildə tətbiq edilib. Dayanıqlı inkişafın təmin olunması üçün sosial-iqtisadi xidmətlər ən yüksək texnologiyalarla qurulub. Kəndin enerji təminatı ekoloji cəhətdən tam təmizdir, Həkəri çayı üzərində 3 turbindən ibarət Arximed tipli su elektrik stansiyası və gücü 325 kilovat olan günəş panelləri quraşdırılıb. Evlərdə istilik xərclərini azaltmaq üçün kombinə edilmiş sistemlər, mətbəx sobası və yüksək səmərəli elektrod boilerlər var. Suyun isidilməsi üçün günəş kollektorlarından, çirkab suların təmizlənməsi üçün bioloji təmizləmə qurğularından istifadə olunur.
Kənddə GPON texnologiyası ilə yüksək sürətli internet, İP TV, video müşahidə kameraları, ağıllı işıq dirəkləri və avtomatik hava müşahidə stansiyaları var. Əhalinin rahatlığı üçün Tele-səhiyyə, E-təhsil və digər elektron xidmətlər, ASAN, DOST, məktəb, bağça, tibb məntəqəsi, kiçik və orta biznesə dəstək mərkəzləri fəaliyyət göstərir. Ümumi sahəsi 2 hektardan çox olan park salınıb. Bütün bunlar onu göstərir ki, Ağalı kəndi sadəcə yaşayış məntəqəsi deyil, gələcəyin kənd modelidir. Nazirlər Kabinetinin 30 oktyabr 2023-cü ildə təsdiq etdiyi Baş Plana əsasən şəhərin 2040-cı ilədək inkişafı üçün böyük vəsait ayrılıb. 2022-ci ildə təməli qoyulan 104 mənzilli ilk yaşayış kompleksinin açılışı 2026-cı ildə olub. Kompleksin ərazisi 2 hektardan artıqdır və burada 12 bina, o cümlədən 4 ədəd üçmərtəbəli 60 mənzilli və 8 ədəd ikimərtəbəli 44 mənzilli evlər tikilib.

Azad Zəngilanın qonaqları

Zəngilan Beynəlxalq Hava Limanı bu bölgənin inkişafı üçün mühüm faktora çevrilib. Zəngəzur dəhlizinin hava infrastrukturu ilə gücləndirilməsi baxımından hava limanı strateji əhəmiyyət daşıyır. Eyni zamanda Horadiz-Zəngilan-Ağbənd dəmir yolunun inşası da böyük strateji əhəmiyyətə malikdir. Bu yol azad edilmiş torpaqlara həm vətəndaşların qayıdışı, həm də yüklərin daşınması üçün tarixi imkan yaradır. Artıq yolun birinci mərhələsi üzrə böyük hissə tamamlanıb və Araz İqtisadi Zonası Sənaye Parkına yüklər daşınır. Horadiz-Cəbrayıl-Zəngilan-Ağbənd avtomobil yolunun uzunluğu 126,3 kilometrdir, illik buraxılış qabiliyyəti 15 milyon tondur və layihənin 2026-cı ilin ikinci yarısında yekunlaşdırılması nəzərdə tutulur. İşğal dövründə tövlə kimi istifadə olunan XIX əsrə aid Zəngilan şəhər məscidi Heydər Əliyev Fondu tərəfindən bərpa olunub. Bərpa-tikinti işləri çərçivəsində tarixi məscid konservasiya edilib və onun yanında düzbucaqlı planlı, iki minarəli yeni məscid inşa edilib. Yeni məsciddə 220 və 100 nəfərlik ibadət zalları yaradılıb. Rayonun gələcəyi üçün turizm və kənd təsərrüfatı da unudulmayıb. 2024-cü il mayın 18-də Ağalı kəndində, Həkəri çayı vasitəsilə yaradılmış süni gölün sahilində “Ağalı” hoteli açılıb. Zəngilan İstirahət Kompleksində 111 nömrəli hotelin təməli 2023-cü il mayın 4-də qoyulub. 2026-cı il mayın 10-da isə “Zəngilan City Park Hotel”in təməli qoyulub. Kənd təsərrüfatı sahəsində isə “Dost Aqropark” layihəsi həyata keçirilir. Azərbaycan və Türkiyə şirkətlərinin birgə layihəsi olan bu kompleks tam başa çatdıqda 500 nəfəri işlə təmin edəcək və 100 milyon dollar sərmayə qoyulacaq. Layihənin birinci mərhələsində 5200 kvadratmetr qapalı, 113 min kvadratmetr açıq tipli heyvandarlıq kompleksləri, sosial obyektlər, kafe, kinoteatr tikilib.
Beləliklə, Zəngilan bu gün sadəcə işğaldan azad edilmiş bir rayon deyil, Azərbaycan dövlətinin qüdrətinin, iradəsinin və gələcəyə olan inamının canlı rəmzidir. Burada hər daş, hər tikilən ev, hər qayıdan ailə 30 illik həsrətin sonu və Böyük Qayıdışın əbədi başlanğıcıdır.

Mahnur Hüseynova
Xırdalan şəhər 8 nömrəli tam orta ümumtəhsil məktəbinin direktoru
Video
"Vətən Qəhrəmanları" Şəhid İlyas Nəsirov


All rights reserved ©2012 Butov.az
Created by: Daraaz.net Wep Developer By DaDaSHoV
MATERİLLARDAN İSTİFADƏ EDİLƏRKĦƏN PORTALIMIZA İSTİNAD ZƏRURİDİR!!!