Urmuda 1500 işçi

işsiz qaldı

“Kar və Kargar” qəzeti yazıb ki, Urmuda yerləşən “Maral Sənaye” müəssisəsi fəaliyyətini dayandırdıqdan sonra təxminən 1500 müqaviləli işçi qeyri-müəyyən vəziyyətdə qalıb. Məlumata görə, Urmu yolunun 10-cu kilometrliyində yerləşən və özəl sektor tərəfindən idarə olunan, treyler, ox və ehtiyat hissələrinin istehsalı üzrə ən böyük istehsal zənciri hesab edilən bu müəssisə fəaliyyətini dayandırıb.
Hesabatda bildirilir ki, işdən azad olunma barədə bildiriş alan bəzi köhnə işçilər üç ay müddətinə işsizlik müavinəti almaq üçün əmək idarəsinə yönləndirilib. Digər tərəfdən, əsasən sürücü olan bir sıra yeni işçilər isə birbaşa işdən çıxarılıb.
Son bir ayda bu sənaye müəssisəsində xammalın (dəmir və polad lövhələr) təminatında yaranan problemlər işəgötürəni müvəqqəti bağlanma və işçi ixtisarına məcbur edib. Eyni zamanda, işçilərin əlavə iş saatları və istifadə olunmamış məzuniyyət haqları da daxil olmaqla bəzi ödənişləri gecikdirilib.
İşçilər bildirirlər: “Bundan əvvəl şirkətin vəziyyəti çox yaxşı idi və maaşlar demək olar ki, vaxtında ödənilirdi, lakin son bir-iki ayda yaranan xammal və maliyyə çatışmazlığı bu müəssisənin fəaliyyətinin dayanmasına və işçilərin işsiz qalmasına səbəb olub.”
Onların sözlərinə görə, “Maral Sənaye”nin hazırkı rəhbərliyi problemlərin həlli üçün addımlar atır və müəssisənin yenidən fəaliyyətə başlaması üçün dövlətin dəstək kreditlərini almağa çalışır.
İşçilər əlavə ediblər ki, məsul şəxslərin problemlərdən xəbərdar olmasına və dəfələrlə müraciət edilməsinə baxmayaraq, Urmu şəhərində heç bir rəsmi qurum bu məsələyə ciddi yanaşmır və bir aydan artıq vaxt keçməsinə baxmayaraq, istehsalın bərpası üçün heç bir addım atılmayıb.
Bu hadisələr ABŞ və İsrailin İranla müharibəsindən sonra iqtisadi böhranın dərinləşməsi fonunda baş verir. Son aylarda ölkədə işsizlik artıb, bir çox istehsal müəssisəsi xammal çatışmazlığı, enerji problemləri və maliyyə çətinlikləri ilə üzləşib. Bu vəziyyət əmək bazarına əlavə təzyiq yaradır və müxtəlif sahələrdə ixtisarların davam edəcəyi ilə bağlı narahatlıqları artırır.

Xaqani Cəfərli yazır:

·
Rusiyanın süqutunu qaçılmaz

edən beş şərt

Rusiyanın süqutunu qaçılmaz edən çoxsaylı səbəblər olsa da, qənaətimcə əsas beş amil var. Rus xalqının tarixdə qurduğu digər iki imperiya, Rusiya İmperiyası və Sovet İttifaqı kimi Rusiya Federasiyası da militarist dövlətdir. Militarist dövlətlərin taleyini müəyyən edən ən əsas amil ordunun vəziyyəti və cəmiyyətdə orduya münasibətdir. Birinci dünya müharibəsində rus ordusunun fəlakətli itgiləri imperiyanın dağılmasını şərtləndirən əsas amil idi. Əfqanistanda uzun və yorucu müharibənin nəticəsiz bitməsi dərin iqtisadi böhran keçirən Sovet İttifaqının çöküşünü tətiklədi.
Ukraynaya qarşı cinayətkar müharibədə Rusiya ordusu çox ağır itgilər verərək sağalmaz yara alıb. Mediazona internet resursunun aprelin 24-nə olan məlumatına görə, BBC və könüllülər qrupu ilə birlikdə Ukraynaya qarşı cinayətkar müharibədə həlak olanlardan 213 858 nəfərinin adbaad kimliyini müəəyyən edə bilib. Açıq mənbələr üzərindən tərtib edilmiş siyahıda təbii ki, Rusiyanın Ukraynada itirdiyi əsgərlərin hamsıının adı yoxdur. Rusiya itgilərini gizli saxlayır və əsgər ölümləri barədə ictimaiyyətə məlumat verilmir. Buna görə də Mediazona qeyd edir ki, kimlikləri aşkara çıxarılanlar həlak olmuş hərbiçilərin təxminən yarısını təşkil edir. Mediazonanın bu məlumatı Ukraynaya qarşı cinayətkar müharibədə həlak olan Rusiya hərbiçilərinin sayının 415 mindən artıq olması haqqında Qərb kəşfiyyatının hesabatlarının gerçəklikləri əks etdirdiyini göstərir. Fəlakətli dərəcədə böyük itgi Rusiya ordusunun döyüş qabliyyətini itirməsinə səbəb olub.

Rusiya Müdafiə Nazirliyi və digər rəsmi qurumlar itgilər barəsində məlumat verməsələr də, internet əsrində hər şeyi sona kimi gizlətmək mümkün deyil. Rusiya cəmiyyəti də fəlakətli itgilərin miqyası barədə məlumatlandıqca cəmiyyətdə ordu ilə bağlı ruh düşkünlüyü dərinləşir. Bütün bunlara görə də rusiyalı ekspertlərin özləri belə Rusiyanın indiki vəziyyətini çar Rusiyasının 1916-cı ilin qışındakı vəziyyətinə bənzədiyini bildirirlər. Ordu müharibədə qalib gəlmək qüdrətində deyil və bu cəmiyyətə bəllidir.
Rusiyanın süqutunu qaçılmaz edən ikinci amil Putinə inamın itməsidir. İmperator II Nikolaya inamın itməsi çarı elitanın dəstəyindən məhrum elədi və bu monarxiyanın devrilməsi ilə nəticələndi. Sovet İttifaqının ilk və sonuncu prezidenti Mixail Qarbaçova qarşı etimadın itməsi “QKÇP qiyamı”nı (Dövlət Fövqəladə Vəziyyət Komitəsi) doğurdu. Bu isə hakimiyyət böhranı yaratdı və SSRİ dağıldı. Rusiya İmperiyasının və Sovet İttifaqının çöküşünün oxşar tərəfi ondan ibarətdir ki, hakimiyyət böhranı dövlətin çökməsini tətikləyir. İndi də Rusiya elitasında Putinə inam itib və bu hal hakimiyyət böhranını qaçılmaz edir. Hakimiyyət böhranı yaranan kimi Rusiya çökməyə başlayacaq. Onu da qeyd etmək yerinə düşər ki, Rusiyada mövcud olan avtoritar rejim mütləqiyyət rejimlərinin içərisində ən zəifidir. Monarxiya varlığını ilahi iradə, totlaitar rejim isə cəlbedici ideologiya ilə əsaslandırdığı üçün cəmiyyətin nəzərində bir şəxsin ətrafında formalaşmış avtoritar hakimiyyətdən daha çox ligitimliyə malikdir. Monarxiya və totalitar rejimlərdə böhranlı vəziyyətdə hakimiyyətin ligitim yolla ötürülməsi mexanizmi mövcud olsa da, avtoritar rejimdə belə mexanizm mövcud deyil.
Alman politoloqu, “Avtoritar İdarəetmənin İki Məntiqi” (The Two Logics of Autocratic Rule) əsərinin müəllifi Yohannes Gerşevski (Johannes Gerschewski) “Davamlılığın Üç Sütunu: Avtoritar Rejimlərdə Legitimlik, Repressiya və Kooptasiya" ((The Three Pillars of Stability: Legitimation, Repression, and Co-optation in Autocratic Regimes) əsərində qeyd etdiyi kimi rejimin mövcudluğu üçün ligitimlik həyati önəmə malikdir. Represiya şoddətlənsə də, kooptasiya, yəni resursların və imtiyazların bölüşdürülməsi yolu ilə elitaları sistemə inteqrasiya etmək qeyri-mümkündür.
Putinin müharibə cinayətkarı kimi mühakimə olunmasını bəyan etdikdən sonra psixiatrik xəstəxanaya salınan Z-bloqçu İlya Remeslo xəstəxanadan çıxdıqdan sonra yenə Putini hədəf alaraq onu ölkədəki bütün problemlərin tək səbəbi adlandırıb. Uzun illər rejimin təbliğatçılarından olmuş Remeslonun çıxışları təsdiq edir ki, Putinin avtoritar rejimi ligitimliyini itirib və mövcudluğunu uzun müddət davam etdirə bilməz.
Rusiyanın çöküşünü qaçılmaz edən üçüncü şərt iqtisadiyyatın çöküşüdür. Qərbin tətbiq etdiyi sanksiyaların nəticəsində Rusiya qlobal iqtisadiyyatdan önəmli şəkildə təcrid olunub. Sovet İttifaqının dağılmasından sonra sürətlə qlobal iqtisadiyyata intiqrasiya olunan Rusiya indiki təcrid vəziyyətində uzun müddət yaşaya bilməz. Nəhayət ki, sanksiyalar öz bəhrəsini verməyə başlayıb və Rusiya iqtisadiyyatı çökür. Bu çox geniş mövzu olsa da, oxucuları yormadan iki statistik məlumatla Rusiya iqtisadiyyatında vəziyyətin nə yerdə olduğunu göstərməyə çalışacağam.
Rusiyanın ən varlı subyektlərindən olan Leninqrad vilayətinin büdcəsində Ukraynaya qarşı müharibə iştirakçılarına ödənişlər etmək üçün 8.5 milyard rubl çatışmır. Digər bir məlumat isə ondan ibarətdir ki, maliyyə naziri Anton Siluanovun xəbərdarlıq etdiyi kimi əyalətlərin büdcə kəsirləri dəhşətli miqyas almağa başlayaraq 2 trilyon rubla çatıb. Aydın görünür ki, Rusiya büdcə kəsirləri dövlətin öz öhdəliklərini yerinə yetirməsinə imkan vermir.
Dövlətin öz üzərinə düşən vəzifələri yerinə yetirə bilməməsi isə Rusiyanın çöküşünü qaçılmaz edən dördüncü şərti doğurur. Bu idarəçiliyin pozulması və mərkəzdənqaçmadır. Dövlət öz öhdəliklərini yerinə yetirə bilmədiyi zaman əyalətlər özlərini xilas etmək üçün müstəqil davranmağa başlayırlar. Sovet İttifaqının son bir ilində baş verən hadisələr bunun bariz nümunəsidir.
Rusiyanın çöküşünü qaçılmaz edən beşinci şərt əlverişsiz beynəlxalq münasibətlərdir. Rusiyanın beynəlxalq müansibətdlərdən təcridi onun süqutunu qaçılmaz edən şərtlərin bəlkə də birincisidir. Rusiya son 300 ildə beynəlxalq münasibətlərin müəyyənedici dövlətlərindən biri və bəzən də birincisi olub. İndi isə, keçmiş əyalətlər belə Rusiya ilə adi məsləhətləşmələr aparmağa ehtiyac görmədən qlobal layihələrə imza atırlar. Beynəlxalq münasibətlərdən təcrid olunmağın nəticəsidir ki, Rusiya Suriyadakı ənənəvi təsir dairəsini qoruya bilmədiyi kimi, Nikolas Maduro və Seyyid Əli Xameneini ABŞ-dan qorumaqda aciz qaldı.
Kanadanın ingilisdilli National Post qəzetinin redaktoru və Atlantic Council-un baş elmi işçisi xanım Dayan Fransisin son məqalələrinin birində qeyd etdiyi kimi Rusiya artıq ölüm zonasındadır və imperiyanın süqutu qaçılmazdır.
21 may Azərbaycanda Şimal torpaqları (Dərbənd) günüdür. Ümid edirəm ki, bu mənhus tarixi sonuncu dəfə anacağıq. Rusiya imperiyası dağılacaq və Dərbənd başda olmaqla Şimal torpaqlarımız azadlığına qovuşaraq Azərbaycanla bütövləşəcək. Dərbənd Azərbaycanın iki müqəddəs şəhərindən biri, Azərbaycan xalqının vahid toplum kimi formalaşmasının və dövlətçiliyinin beşiyidir.
Dərbənd Azərbaycandır!

Azərbaycanın döyünən

ürəyi-Can Qardaş!

Ləzgilər – Azərbaycanın döyünən ürəyi, sarsılmaz gücü
Sən ləzgisən əsrlərin sərt qayasında yoğrulmuş bir millətsən.
Sənə tərs deyəcəklər, inadkar deyəcəklər qoy desinlər!
Çünki sənin tərsliyin diz çökməməkdir,
sənin inadın əsarətə qarşı qiyamdır!
Sən tarix boyu boyun əyməmisən!
Qafqazın sərt dağları sənin qalaların olub,
qayalar sənin sipərin, qılıncın sənin dilin olub!
Hər qayada adın var, hər zirvədə izin var.
Dağlar sənin hayqırtını, çaylar sənin qəzəbini daşıyır
Çar Rusunun zülmünə qarşı sən bir xalq yox bir tufan olmusan.
İllərlə, əsrlərlə amansız mübarizə aparıb
düşmənin ürəyinə qorxu salmısan.
Rusların qorxulu yuxusu olmusan ey qəhrəman ləzgi.
Sənin adın çəkiləndə tarix susur, düşmən titrəyir!
İbrahimxəlil xanın ordusunda irəli atılan aslanlar sənsən!
Fətəli xanın barışmaz ordu gücü sənsən!
Cavad xanın qalasında son damla qana qədər
düşmənə sipər olan sənsən, ləzgi.
Sən yalnız keçmiş deyilsən sən bu günsən
Sənin igid oğulların Qarabağ savaşlarında
ölümü gözünə alıb zəfər yazanlardır.
Polkovnik Rəşad Aslanov!
Polkovnik Tehran Mənsimov!
General Yaşar Aydəmirov!
Qəhrəman Çingiz Qurbanov!
Yüzlərlə şəhidin, qazin və adları yazmadigim minlərlə qəhrəman oğulların var.
Sənin damarında axan qan üsyandır, qeyrətdir, şərəfdir!
Sənin ruhun barışmazdır sınmazdır əyilməzdir!
Və mən varam Polkovnik Bəhram Ağakişiyev!
Bu torpağın, bu qeyrətin, bu mübarizənin davamıyam!
Sən vüqarlısan!
Sən əyilməzsən!
Sən Azərbaycanımın dağ kimi duran,
tarix yazan, sarsılmaz, sındırılmaz gücüsən!

Afət Möhbalı yazır:

"Bütöv Azərbaycan bir arzu deyil, bir hökmdür; Böyük Turan bir xülya deyil, bir gerçəkləşəcək çağırışdır!"
"Düşmən istəsə də, satqın gizlənsə də — haqq yolunda addımlayan millət dayanmaz!"
"Bizi parçalamağa çalışanlar bilməlidirlər: Hər parçalanan qəlbdə bir Bütöv Azərbaycan doğulur."
"Böyük Turan bir gün qurulacaq; o gün, ona qarşı çıxanlar utandıqları üçün başlarını qaldıra bilməyəcəklər!"
"Türk birliyi bir ehtimal deyil, bir taledir — bu tale qarşısında nə daxili xəyanət, nə xarici düşmən duruş gətirə bilməz."
"Bizi durdurmağa çalışanlar bilməlidirlər: Biz durduqca torpaq yox, tarix silkələnər!"

VƏTƏNƏ SƏDAQƏT

NÜMUNƏSİ...

Dünya hərb tarixinə qızıl hərflərlə yazılan böyük zəfərlər sırasına xalqımızın adını öz qanları, canları, sağlamlıqları hesabına həkk etdirən oğullarımızın şücaəti qarşısında baş əyərək, bir yazar olaraq çiyinlərimdəki yükü qismən də olsa azaltmaq istədim...

* * *
Vətən müharibəsi yenicə başlayanda təkcə Azərbaycan mətbuatında deyil, başqa ölkələrin nüfuzlu mətbuat orqanlarında da manşetlərə belə bir xəbər çıxdı: “Türkiyədə çalışan 45 azərbaycanlı həkim hərbçilərimizə tibbi yardım göstərmək üçün Azərbaycana yola düşüb”.
Azərbaycanlı həkim heyəti 2020-ci il oktyabrın 10-da Ankaranın Esenboğa Hava Limanından yola salınmışdı.
Həkim soydaşlarımızın belə ağır, taleyüklü gündə Vətənimizə dönməsi Türkiyədəki Azərbaycanlı Həkimlər Dərnəyinin təşkilatçılığı və Azərbaycanın Ankaradakı səfirliyinin dəstəyi ilə həyata keçirilmişdi. Onların təşəbbüsü ilə qardaş ölkədə toplanan 2 tona yaxın tibbi ləvazimat da ölkəmizə gətirilmişdi.
Gənc həkimlərimiz Azərbaycana döndüklərini üçrəngli bayrağımıza bürünərək Esenboğa Hava Limanında nümayiş etdirmişdilər.
* * *
Bu yazıda haqqında bəhs edəcəyim qəhrəmanım 44 günlük Vətən müharibəsində könüllü olaraq böyük fədakarlıq göstərən, Türkiyədəki işini yarımçıq qoyub Vətənin dar gününə özünü çatdırmağı oğul borcu bilən həmin həkimlərdən biridir. O mənim əziz müəllimlərim Kamil müəllim və Kifayət müəllimənin yeganə oğul övladı, Lor-cərrah doktor Bəhruz Kamil oğlu Əhmədovdur.
Bəhruz Azərbaycan Tibb Universitetini bitirərək rezidentura təhsili almış və onu Türkiyədə tanıdan ilk Azərbaycanlı həkimdir.
Orada yaxşı işi-gücü, dostları vardı... Elə orada yüksəlişə doğru həyatına davam edə bilərdi...
2020-ci il 27 sentyabr tarixində xalqımızın Qarabağ torpaqlarının azad edilməsi yolunda savaşa qalxması Bəhruzun da damarlarında qanını coşdurdu.
Bəhruz Vətən ağrısını öz canında daşıyaraq böyüyən uşaqlardan idi. 6 yaşında dədə-baba yurdu Qubadlının Diləli Müskanlı kəndini məcburi tərk etmişdi.
Babaları isə Qərbi Azərbaycandan daşnakların xəyanəti nəticəsində bu kəndə gəlib yurd salanlardan olmuşdular. Bu ağrı böyüdükcə onu daha da göynədirdi. Və nəhayət gözlədiyi gün gəlib çatdı. Heç kəslə məsləhətləşmədən, valideynlərinə belə xəbərdarlıq etmədən qərarını verdi. Vətənpərvər həkim dostları ilə birlikdə Türkiyədəki Azərbaycanlı Həkimlər Dərnəyinin təşkilatçılığı və Azərbaycanın Ankaradakı səfirliyinin dəstəyi ilə Azərbaycana qayıdıb Vətən müharibəsində döyüşən əsgərlərimizə könüllü tibbi yardım göstərmək qərarına gəldilər.
Heç kəsə sirr deyil, bu o zamanlar idi ki, əksər imkanlı valideynlər öz övladlarını xarici dövlətlərə “təhsil, iş, müalicə” adıyla göndərərək, bu tarixi-məsuliyyətdən yaxalarını kənara çəkmişdilər. Nə xoş ki, xalqımızın Zəfər tarixinə öz adlarını ləyaqətlə yazdıran oğullar içərisində bizim dəyərli Bəhruz Əhmədov, Elçin Yəhyayev, İsmayıl Mustafazadə, Orxan Əlizadə və minlərlə belə oğullarımız var və bir ömür boyu başıuca-üzüağ gəzmək haqqını öz fədakarlıqları ilə qazanıblar.
“Qaynarinfo.az saytında bizi Böyük Zəfərimizə doğru aparan qanlı-qadalı döyüşlərin canlı şahidləri və iştirakçıları olan doktor Bəhruz Əhmədovun və anestezioloq Elçin Yəhyayevin xatirələri əsasında hazırlanan bir material oxumuşdum. Müəllif onları “tibb kəşfiyyatçıları” adlandırmaqda haqlı idi.
Cəbhənin dörd bir tərəfində qızğın döyüş getdiyi bir zamanda geyim, ərzaq və tibbi yardıma ehtiyacı olan döyüşçülərə gecə ay işığında həyatlarını təhlükəyə ataraq yardıma tələsən həkimlər həqiqətən kəşfiyyatçı idilər.
Könüllü həkim briqadasına təhlükəsizlik baxımından qaynar nöqtələrə getməyə icazə verilmədiyi üçün onlar əvvəl Füzuli şəhər xəstəxanasında fəaliyyət göstərirlər. Sonra isə inadkarlıq göstərərək, müvafiq qurumlara dəfələrlə müraciət edib Şuşada döyüş bölgəsinə ən yaxın ərazidə yerləşməyə nail olurlar. Qarajlardan birini tibb məntəqəsinə çevirib fəaliyyətə başlayırlar. Burada hər gün ən azı 30-40 yaralıya tibbi yardım göstərirlər.
Dövlətin və yerli həkimlərin də dəstəyindən yararlanaraq fəaliyyətlərini daha da genişləndirib Füzuli, Zəngilan, Qubadlı, Hadrut, Şuşa uğrunda döyüşlər zamanı ən qaynar nöqtələrə gizli yollarla gedərək yardımlarını əsirgəmirlər.
Bəhruzun və həmkarlarının ön cəbhədəki şərəfli peşə fəaliyyətləri 2020-ci il noyabrın 14-dək davam edir...
* * *
Ən çox təsirləndiyim hadisə çox böyük risk tələb edən bir addımları olmuşdu. Qubadlı rayonunun azadlığı uğrunda gedən döyüşlərdə Milli Qəhrəmanımız Əliyar Əliyevin oğlu Emin Əliyevin dəstəsinə isti geyim, dərman və tibbi ləvazimatlar apararkən düşmənin qırıcıları tərəfindən atılan bombalar yaxınlıqlarına düşsə də, xoşbəxtlikdən xəsarət almamış və yardımı çox çətinliklə çatdıra bilmişlər.
Bəhruz doktor doğulub doyunca yaşaya bilmədiyi Diləli Müskanlı kəndinə gedib evlərini, kəndi ziyarət etməyə də fürsət tapmışdı. Onu da qeyd edim ki, Bəhruz 30 il işğal altında, bizimçün əlçatmaz olan kəndimizə gedib oradan məlumatlar gətirib paylaşımlar edən ilk sakinimizdir. Ora ayaq basanda hansı hissləri keçirdiyini təsəvvür edirəm, lakin 6 yaşlı bir uşağın yaddaşına bu kəndin, evin necə həkk olunması məni çox kövrəltdi... Bu, ailədən qaynaqlanan bir örnəkdir, irsən keçən yurda bağlılıq hissidir. Əhsən belə övlad tərbiyə edən valideynlərə!..

* * *
Bəhruz doktorun atası Kamil müəllim təkcə Qubadlı rayonunun deyil, respublikamızın adlı-sanlı riyaziyyat müəllimlərindəndir. Onun zəhməti sayəsində rayonumuzda böyük bir riyaziyyatçı ordusu yetişib desəm, səhv etmərəm. Neçələri Respublika olimpiadalarının qalibi olublar.
Uzun illər Qubadlı Rayon Təhsil Şöbəsində çalışan Kamil müəllim müdrik insan, gözəl ziyalı olmaqla yanaşı, kəndin sayılıb-seçilən ağsaqqallarındandır. Kifayət müəllimə ilə birgə Vətənimizə layiqli üç ağıllı-kamallı övlad böyüdüb tərbiyə ediblər. Artıq nənə-baba kimi nəvə sevincini yaşayırlar.

* * *
Bəhruz doktor həm də imkansızlara əl tutmaqdan mənəvi zövq alaraq rahatlıq tapan, bunu qətiyyən dilinə gətirib nümayiş elətdirməyi xoşlamayan xeyirxah bir insandır. Dəfələrlə respublikamızdakı uşaq evlərinə, müharibədən əziyyət çəkən Qəzza bölgəsindəki kimsəsiz uşaqlara yardımlar göstərmişdir və bu gün də xeyirxahlıq missiyasını davam etdirməkdədir...
Hazırda Bəhruz doktor öz ixtisası üzrə respublikamızda yetərincə tanınır. Onun vətənpərvərliyi, eləcə də peşəsi ilə bağlı müxtəlif saytlarda və kütləvi informasiya vasitələrində müəyyən qədər yazılar verilmişdir. Bir çox təltiflərə - Heydər Əliyev Fondu, Azərbaycanın Türkiyədəki Səfirliyi, 707 saylı Hərbi hissə rəhbərliyi, TƏBİB, Azərbaycan Otorinolarinqologiya Cəmiyyəti tərəfindən Təşəkkürnamə və Fəxri Fərmanlara layiq görülmüşdür. Lakin bunu təəssüflə vurğulamağı özümə borc bilirəm: görünür, bu cür oğullarımızın fədakar əməyi biz qələm adamları tərəfindən layiqincə təbliğ olunmayıb ki, dövlət qurumlarının diqqətindən kənarda qalıblar. Nəinki layiqincə qiymətləndirilməyiblər, heç Vətən müharibəsi iştirakçısı statusları belə yoxdur. Axı bu, onların halal haqqıdır. İllər sonra nəvələrinin, nəticələrinin babalarının fədakarlığı ilə qürur duymaq və bu yolu seçmək haqqıdır...
Bəlkə də bu fikirlərim Bəhruz doktorun və həmkarlarının xoşuna gəlməz. Çünki onları bura çəkib gətirən Vətən eşqi idi, heç bir təmənna düşünməmişdilər... Lakin mənə elə gəlir, gələcək nəsillərə örnək olan bu oğulların hər biri öz layiqli qiymətini almalıdır ki, qəhrəmanlıq məktəbimizin yetirmələri tükənməsin. Gənclərimizin milli ruhda yetişməsinə bu addımımızla böyük töhfə vermiş olarıq.
Bu fədakarlıqlar tarixi və bədii ədəbiyyatlarımıza salınıb, dərs vəsaitləri şəklində məktəblərimizdə təbliğ olunmalıdır. Unutmamalıyıq ki, bugünkü qəhrəmanlarımız tarixi qəhrəmanlarımızın xələfləridir. Qarabağımızı 44 günə azad edib dünyanı heyrətə gətirən bu oğulların – Şəhidlərimizin, qazilərimizin, əsgər və zabitlərimizin, könüllü həkimlərimizin qanını coşduran da məhz tarixən Vətən uğrunda göz qırpmadan canını fəda edən və etməyə hazır olan vətən oğullarının şücaəti olmuşdur.
* * *

İllər keçəcək, lakin həyatlarının ən gözəl çağlarında özlərini odun-alovun içərisinə atmaqdan çəkinməyən bu fədakar həkimlər ağrının şiddətindən inildəyən, arxada qoyub gəldikləri körpələrini, xəstə, yaşlı valideynlərini, gözü yolda qalan sevdiklərini bircə dəfə görmək arzusu ilə son ümid yeri kimi onların üzünə baxıb imdad diləyən igid döyüşçülərimizin simasını daim xatırlayacaq, hər dəfə xatırladıqca da o anlara qayıdıb həmin dəhşətləri bir daha xəyallarında “yaşamalı” olacaqlar...
Qələbə alınmır, qələbə qazanılır. Lakin belə qazanılır... İtirilmiş oğulların, itirilmiş sağlamlığın, acı göz yaşlarını içinə sıxıb göynəyən anaların, bacıların, ömür-gün yoldaşlarının, xoşbəxt olmaq arzusu çilik-çilik olmuş gənc qızlarımızın, göz yaşı saqqalından süzülən babaların, ataların, “atamı istəyirəm” deyib hıçqıran körpələrin sayəsində!
* * *
Bizim üzərimizə düşən budur ki, belə oğullarımızın Vətənin azadlığı yolunda xidmətlərini yaddaşlara, yazılı ədəbiyyatlara həkk edək, gələcək nəsillərə nümunə olaraq ötürək.
Çünki düşmən bu rüsvayçı məğlubiyyətdən elə sarsılıb ki, hələ də barışmaq istəmirlər bu vəziyyətlə. Ulu babalarımız necə demişdilər: “Bizim qılıncımız hər zaman başımızın altında olmalıdır”... Müharibə etmək üçün yox, yadellilərə dərs vermək üçün...

Aliyə QABİLQIZI,
tədqiqatçı

Şərəfli Yapon Komutanı
Qafqaz cəbhəsində rusların əsir götürdüyü 1012 türk əsgəri Sibirdən İstanbula göndərilərkən Yunanıstan donanması tərəfindən dayandırılıb və ələ keçirilməsi istənilib. Lakin yapon komandiri Yukiçi Tsumura bu tələbi rədd edərək türk əsgərlərini Yunanıstana təhvil verməyib.
"Türklər üçün canımı verərəm" deyən Yaponiya komandiri
Yarbay Yukiçi Tsumura bütün təzyiqlərə baxmayaraq qərarından əl çəkmədi.
Bu münasibət türk məhbusların qorunmasını təmin etmiş və Türkiyə-Yapon münasibətləri baxımından mühüm nümunə kimi qeydə alınmışdır.

Qulu Məhərrəmli yazır:

Bu paylaşma Rusiya və İrandakı rejimin aşiqlərinin yuxusunu qaçıra bilər, amma reallıq budur ki, hazırda Ukrayna dünyanın ən döyüşkən ordusuna malikdir. Putin Ukaynanı 3-4 günə işğal edib öz əsarətinə salmaq istəyirdi, amma indi 4 ildir ki, onunla bacara bilmir. Hazırda Ukrayna dron savaşı və texnologiyası üzrə ən öndə gedən olkə kimi öz təcrübəsini ABŞ-a və onun müttəfiqlərinə öyrədir. Bu kontekstdə Ukrayna prezidenti V.Zelenskinin Azərbaycana işgüzar səfəri çox vacib hadisədir. Qəbələdə iki ölkə başçısı arasında keçirilən görüşdən sonra Bakı ilə Kiyev arasında təhlükəsizlik və ticarət də daxil olmaqla 6 saziş imzalanıb. Xeyirli olsun!!!

Sabah hava

necə olacaq?

Bakıda və Abşeron yarımadasında aprelin 26-da hava şəraitinin dəyişkən buludlu olacağı, arabir tutulacağı, əsasən yağmursuz keçəcəyi gözlənilir.
Milli Hidrometeorologiya Xidməti bildirir ki, gecə və səhər bəzi yerlərdə duman olacaq. Şimal-qərb küləyi səhər mülayim cənub-şərq küləyi ilə əvəz olunacaq. Havanın temperaturu gecə 8-11°, gündüz 15-18° isti olacaq. Atmosfer təzyiqi 768 mm civə sütunundan 762 mm civə sütununa enəcək. Nisbi rütubət 65-75 % təşkil edəcək. Azərbaycanın rayonlarında havanın əsasən yağmursuz keçəcəyi, lakin gündüz bəzi dağlıq rayonlarda qısamüddətli yağıntılı olacağı, şimşək çaxacağı, dolu düşəcəyi ehtimalı var. Ayrı-ayrı yerlərdə arabir duman olacaq. Mülayim qərb küləyi əsəcək.
Havanın temperaturu gecə 7-11° isti, gündüz 19-24° isti, dağlarda gecə 0-5° isti, gündüz 8-13° isti olacaq

HAFİZƏLƏRDƏ

YAŞAYAN İNSAN

Mərhum radio jurnalisti Heydər Zeynaloğlunun 80 illik yubileyinə

Radioda vaxtilə sayılıb, seçilən, səsi ilə sevilən, qələmi ilə özünə rəğbət, əməlləri ilə hörmət, təmizliyi, saflığı, dürüstlüyü ilə dəyər qazanan, baş redaktorumuz Heydər müəllim. Onu bu gün xatırlatmağımın, yada salmağımın, haqqında danışmağımın özəl səbəbi var...
Əməkdar mədəniyyət işçisi (2001), "Qızıl Qələm" mükafatı laureatı Heydər Zeynaloğlunun aprelin 6-da 80 yaşı tamam oldu. Aprelin 26-da isə vəfatının ildönümüdür. Eyni ayda doğulan və dünyasını dəyişən, bu işıqlı cahanda 69 il, 20 gün ömür sürən, bir yaz günü əzizlərinə vida edən jurnalistin ölüm xəbərini (həmkarım, redaksiyamızın ən gənc əməkdaşı Zaur Rzayevin zəngindən bildim) qəfil eşidən an həyəcan və ürəkağrısıyla Facebook-da (2015) paylaşım edib, bu acı olayı sosial şəbəkədə elan edəndə, haqqında ancaq xoş sözlər deyildi. Ölkənin tanınmış media mənsubları, bir kollektivdə çiyin-çiyinə işləmiş həmkarları bu itkidən təəssüfləndiyini dilə gətirib, onunla bağlı gözəl rəylər yazmışdılar. Əslində təəccüblü də deyildi.
Heydər müəllimlə bir yerdə çalışdığımız illərdə, onun necə bir insan olduğunu hamımız yaxşı bilirdik. Radionun "Xəbərlər" baş redaksiyasında rəhbər olduğu dövrdə onun bütün xarakterik xüsusiyyətləri, fərdi yaradıcılıq potensialı, idarəçilik ustalığı, həmkarları ilə yaxın ünsiyyət qurmaq bacarığı gözümüzün önündəydi. Bütün şəxsi keyfiyyətləri ilə sözün əsl mənasında örnək olan bir insan idi. Şəxsən mənim üçün həm də dərdimi deyəcək, atam qədər güvənəcək yaxın dost, böyük qardaşıydı. Redaksiyamızda İttifaq müəllim (Əməkdar jurnalist İttifaq Mirzəbəyli) ona "baba" deyib, müraciət edərdi. Aralarında elə böyük bir yaş fərqi olmasa da, Heydər müəllim öz şəxsi keyfiyyətləri ilə həmyaşıdları arasında bu böyüklüyə ucalmışdı. Müdrik davranışı, ağayana hərəkətləri, mənalı danışıqları ilə hər kəsin dərin rəğbətini qazanmışdı...

Hər gün sübh tezdən işə gələr, öz növbəsinə düşən günlərdə "Qəzetlərdən özəklər"i efirə hazırlayar, xəbərlərin hər saatdakı buraxılışlarına nəzarət edər, əməkdaşlara gündəlik tapşırıqlarını verər, hazır süjetlərə diqqətlə qulaq asar, sabahkı efirin mövzularını araşdırar, "Səhər" informasiya proqramının ssenari tərtibini gözdən keçirər, radioya dəvət edilən qonaqlarla həmsöhbət olar, öz işçilərinin dərd-sərini dinləyər, bəzən də macal tapanda hərdən otağına çəkilib, düşüncələri ilə baş-başa qalar, yazıçı təxəyyülündəki qəhrəmanları ilə danışar, bədii mövzuda cızma-qaralarını edər, bir sözlə, günbatana kimi öz iş yerini tərk etməzdi.
Yeganə baş redaktor idi ki, xidməti və şəxsi maşını olmazdı. Baxmayaraq ki, ən məsul bir redaksiyanın rəhbəri idi və o zamanlar Azərbaycan radiosu ölkədə tək dalğaydı, yeganə kütləvi audio informasiya vasitəsiydi. Heydər Zeynaloğlu rəhbərliyə işin gərginliyini xatırladıb, sürücü ilə təmin oluna bilərdi. Lakin, bizim Heydər müəllim tam başqa bir dünyanın sakini idi...Kimdənsə qəti təmənna ummaz, heç kəsin əlinə baxmazdı. Könlü, nəfisi tox olduğundan, kimdənsə nəsə umacaq və alacaq bir ixtiyar sahibi deyildi. Heç kəsin yanında gözü kölgəli olmayan bu rəhbər işçi kimi xatırlanır. Radiomuzda ətrafdakılara örnək bir həyat yaşadı. Özünün maddi sıxıtıları, ailəsində böyüyən uç məktəbli uşağın qayğıları belə onu əqidəsindən döndərə bilmədi. Başqaları kimi vəzifə səlahiyyətlərindən istifadə edib, özünə gözəl gün-güzəran qura bilərdi. İstəsəydi yaxşı dəbdəbəli yaşayış yaradardı. Lakin, Heydər müəllim nəfsinə hakim olub, halal zəhməti, gözünün nuru ilə qazandığı pulla özünü xoşbəxt sayırdı.
O tək jurnalist deyildi, arada bir qələmindən iri həcmli əsərlər də yaranırdı. "Qocalar tək olmayanda" adlı bir kitabı da işıq üzü görmüşdü. Günlərin birində ona sual verdim ki, "Heydər müəllim, niyə yazıçı olmadınız, ancaq jurnalistikada qaldınız?". Bir anlıq duruxdu və dedi. "Onda gərək ailəmi unudam, tərki dünya olam, ancaq xəyallar aləmində çabalayam. Bu mənə ağır gəlir, mən hər gün evdəki körpələrimin necə böyüdüyünü, nələr hiss etdiyini görməliyəm, onları heç bir şeyə dəyişmərəm. Mənim dünyam onlardır...".

Heydər Zeynaloğlunun ətrafda gördüklərinə yanaşması tam fərqliydi. Onun təbiəti poetik lövhələrlə təsviri, İlahinin nəqş etdiyi varidatı bədii formada gözəl təcəssüm etdirmək məharəti bədii duyumu ilə bağlı idi. İttifaq Mirzəbəylinin sözləri ilə desək, "Qəbələnin yazı, payızı haqqında, bənövşədən və digər yaz çiçəklərindən əvvəl, uşaq köynəyinin düymələrindən də kiçik olan, üstü ağ xətli xırda göy çiçəkləri, cincilim kimi yerlə sürünən həmin bitkinin çiçəklərinin gün görən kimi açılıb, günəş buludun arxasında qalan kimi bükülməsini, meşənin sıx yerlərində, hündür ağacların altında olan zoğal ağacının öz meyvələrini oktyabrın axırınadək “kimin üçünsə” qoruyub saxladığını Heydər Zeynaloğlu kimi təsvir eləmək çox çətindir…". Soruşacaqsınız ki, niyə bəs Qəbələ? Çünki uşaq vaxtı bir neçə il o torpaqda yaşamışdı. Orda gördükləri nə vardısa, hafizəsinə hopmuşdu. Ağaclarını, şırıltılı və dəlisov çaylarını, quşlarını, kol-kosunu, yağışını, palçıqlı yollarını belə, vəsfində sanki, nağllar aləmin seyrangahına düşürdün. Mənim doğulduğum, böyüdüyüm, hər halına bələd olduğum bu torpağın hər qarışında bir gözəllik var imiş. Necə olub ki, mən bunlardan xəbərsiz olmuşammış? Bəli, sonralar anladım ki, Heydər müəllimin dilindəki qeyri-adi söz boyaları ilə təsvirini görəndə baxın, dərk elədim ki, yazıçı elə bu demək imiş. Duyğularını dilə gətirib yazan, sözdən naxış çəkən, əsər yaradan insan məhz mənim kimi minlərlə fərddən fərqlənən biri imiş…
Heydər müəllim qayğılı bir rəhbər idi. Həm ailəsinin, həm də keçid dövrünün çətinliklərində, redaksiyada çalışan onlarla insanın problemlərini çözməyə cəhd edər, ən azından dinləməyi bacarardı. Qonorar bölgüsündə şəffaflığı təmin etməyə çalışardı. Ondan aslı olmayan səbəblərdən pulumuz kəsiləndə, günahı olmadığı halda, ən böyük vicdan əzabını da özü çəkərdi...

Mən və həmkarım Kəmalə Mikayılzadə, dövrünün tanınmış və nüfuzlu qadın radio jurnalisti Zərxanım Əhmədlinin istəyi və güvəni ilə 1993-cü ildə Heydər müəllimin rəhbərlik etdiyi "Xəbərlər" redaksiyasında işə başladıq. Zərxanım müəllimə, İttifaq müəllim ona isə Zəri xanım deyərdi, bizim hər ikimizə doğma münasibət bəsləyirdi. Heydər müəllimə də bizi yaxından tanıdırdı. Üstümüzdə hər birinin haqqı var. Onlar, bizim tezliklə "Səhər" informasiya proqramında aparıcı olmağımız üçün var gücüylə çalışır, ümumiyyətlə gənclərə kömək etmək üçün əllərindən gələni əsirgəmirdilər. Gənc əməkdaşları peşəkar kimi yetişdirməyə çalışırdılar. Sözün həqiqi mənasında müəllim kimi çıxış edirdilər. Redaksiyada mötəbər insanlar çalışırdı. Yasin Qaraməmmədli, İttifaq Mirzəbəyli, Qulu Kəngərli, Reyhan Rüstəmli, Akif Cabbarlı, Asəf Məhərrəmov və s. onların ardınca gələn yeni nəsil... Beləcə sənət yollarında, efir məkanında Heydər Zeynaloğlunun rəhbərlik etdiyi bir komanda ilə addımlamağa başladıq...
Hər zaman fikirləşirəm ki, Allahdan bəxtim gətirib, qarşıma belə əqidəsi saf, vicdanı təmiz, ləyaqətli insanlar çıxıb. Məhz onların sayəsində, yaxşı dostların əhatəsində mən də jurnalistikada boy atmışam. Heydər müəllim kimi ustadlardan örnək götürərək onların yolu ilə addımlamağa başlamışam.
Elə sözləri var ki, bugünkü gündə, bəlkə də hər gün onları təkrarlayırıq. Süjetlərimizi qısaldanda inciyərdik, “ay Anaş, Quran ayəsi deyil ki”, deyib dodaqaltı gülümsəyərdi. Bütün xanımlara da bu cür müraciət edərdi… Bu gün Heydər Zeynaloğlu ölməyib, o yaddaşlarda yaşayır. Redaksiyamızda hər gün adı çəkilir, duzlu-məzəli söhbətləri, mənalı sözləri yada düşür, xoş ehtiramla xatırlanır. Bundan sonra da dərin hörmətlə anılacaq. Nə qədər ki, onunla birlikdə çalışmış, onu yaxından tanıyan insanlar sağdır, nə qədər ki, onlar yaşayır, Heydər müəllim də var olacaq, xoş təbəssümlə yada düşəcək….
Sizin o cavan ikən ağarmış saçlarınız, işıqlı çöhrəniz, asta-asta yerişiniz, eynəyin üstündən qaşlarınızı çatıb, təəccüblə baxmağınız gözümüzün yaddaşında əbədiləşib, əziz Heydər müəllim. Ruhunuz şad olsun Ustad! Allah sizə rəhmət eləsin, nur içində yatın!

Şəlalə Məhyəddinqızı

Filologiya üzrə fəlsəfə doktoru

Yusif Hüseynov

olduğu kimi

Dost sözü
Bəşər övladı “qanadlı sözləri əsir etdikdən” - yazının kəşfindən bu yana, insan əlinə qələm alıb yazmağa başladığı gündən ta bu günə kimi söz adamı müxtəlif yazı nümunələrinin ünvanına və qəhrəmanına çevrilərək yazının əli və dili ilə şərəflənərək ucalmış, tanınmış və yazının yaddaşında əbədilik qazanmışdır. Lakin az qisim insan var ki, yazılar onların deyil, onların həyatı yazıların bəzəyidir.
Belə insanlar haqqında nə qədər çılğın istək, coşqun həvəs, zəngin təxəyyül və yanar ürəklə yazılsa da, yenə də onların şəxsiyyəti dolğun, olduğu kimi yazılarda özünü tapmır. Sadəcə ona görə ki, o insanlar sözdən ucada dururlar. Və onlar hamıdan varlıdırlar. Var-dövlət baxımımdan demirəm, mənəvi dünyaları ilə çoxundan çox yüksəkdə dayanırlar. Bu isə minnətsiz, təmənnasız, ilahi bir örnəkdir.
O, layiqli Vətən övladıdır.
Nümunəvi ailə başçısı, könül dostudur.
Həyatda nə qazanıbsa, nə əldə edibsə, hamısını biliyi, alnının təri, halal zəhməti ilə qazanıb.
Əsl xalq adamıdır. Biliyi, bacarığı və sevgisi ilə həmişə xalqın yanında yer alıb, dövlətin və dövlətçiliyimizin əsgəri olub, elə bu gün də ön sırada addımlayır.

Şərəflə yaşayıb, ömrünün 70-ci baharını da şərəfləndirib – Yusif Həsən oğlu Hüseynov. 1956-cı ilin mart ayının 10-da Şəki şəhərində anadan olub. Orta təhsilini də doğulduğu şəhərdəki 2 saylı orta məktəbdə alıb. 1978-ci ildə indiki BDU-nun jurnalistika fakültəsini bitirib, ömür yollarında ürəyi və qələmi ilə yoldaşlıq edib, indi də jurnalistikanın sehri ilə baş-başa, onun cazibəsi içindədir. Təhsilini başa vurduqdan sonra respublikanın nüfuzlu mətbuat orqanları ilə əməkdaşlıq etmiş Yusifin qələmindən çıxan bir çox yazıların sədası bu gün də yadımdadır: “Tanrının bizə bəxş etdiyi adam”, “Son görüşün təəssüratları”, “Şəkidən gələn səslər” və adını çəkmədiyim yazıları bu qəbildəndir. Əslən şəkili olub Moskvanın Sakolniki rayonu İK-nın sədri işləmiş P.A. Babayevin (İndi Moskva karamel fabriklərindən biri azərbaycanlı Hakim Babayevin adını daşıyır) fəaliyyəti istiqamətindəki araşdırma və axtarışlarının nəticəsi olaraq Şəkidə P. Babayevin adını daşıyan mədəniyyət və istirahət parkının salınması, büstünün ucaldılması hələ də yaşlı şəkililərin yaddaşında Yusif Hüseynovun “könül işi” kimi daşlaşıb.
Azərbaycan KP MK-nın nəzdində fəaliyyət göstərən Partiya Tarixi İnstitutunda, sonra ölkənin ali icra hakimiyyəti orqanında – Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Administrasiyasında və Azərbaycanda ilk ictimai yayım institutunda – İctimai Teleradio Şirkətindəki fəaliyyəti də onun bilik və bacarığının həyata vəsiqə qazandığı ünvanları və fəaliyyət dövrlərini çevrələyir. Amma qarşınızdakı bu kiçik yazımızla Yusif Hüseynovun nə jurnalist kimi peşə fəaliyyətini, nə də tutduğu vəzifələrdəki iş keyfiyyətlərini təhlil etmək, onu gündəmə gətirmək kimi bir məqsəd qarşıya qoymamış, bu istəkdən gələn sətirlər də elə bir missiyanı öz üzərinə götürməyib. Bir dünyagörmüşdən soruşurlar:
–Siz yaş yetirmisiniz, üzlər görmüsünüz, çox adam tanıyırsınız. Bu filankəs necə adamdır, bəlkə, siz deyəsiz?
Müdrikin cavabı qısa və aydın olmuş:
–Mən onunla yoldaşlıq etməmişəm.
Məncə də əlavə şərhə ehtiyac yoxdur.
Sanki Yusif bu dünyaya yaxşılıqlar etmək üçün gəlib. Daimi ünvanı da belədir: xeyirxahlıqlar küçəsi, ürək- yaxşılıqlar məskəni. Təmənnasızlar xiyabanı.
Sözün geniş anlamında Yusif Hüseynovun əlindən heç bir pislik gəlməyib desəm, yanılmaram. Çünki o, yaxşılıq etməyi özünün mənəvi, əxlaqi borcu hesab edir. Ona görə də onun “mən”i daxilindəki Yusiflə həyatdakı Yusifi bərabərləşdirir və eyniləşdirir. Bu mənada belə keyfiyyətləri hər adamda görmək və ya sezmək bu gün çətindir. Cəmiyyətdə tutduğu mövqe, daşıdığı vəzifələr, xarakterindəki mərdanəlik və alicənablıq onu öz-özündən fərqlənməsinə gətirib çıxarmayıb. Necə idisə, elə də qalmağı bacarıb, heç nə onu dəyişə bilməyib. Necə deyərlər, bir ömür boyu olduğu kimi görünüb, həyatda da göründüyü kimi olub. Elə bu keyfiyyəti də onu başqalarından fərqləndirir.

Yusifdə hər adamda olmayan, çoxlarının həsəd apara biləcəyi bir alicənablıq da var. Əgər Yusif Hüseynovu əxlaqi baxımdan, humanist mövqedən qiymətləndirmək mümkün olsaydı, tanıdığım və bir əlin barmaqları ilə sayıla biləcək yaxşıların və təmənnasızların ön sırasında onun adını yazardım. Kiməsə qarşı həsəd aparmaq, paxıllıq hissi kimi emosiyalar onda anadangəlmə olmayıb. Qan və gen yaddaşına, soykökünə sadiqliyini həmişə qoruyub saxlaya bilib. Nəfsini, emosiya və hisslərini idarə etmək gücünü də özündə tapıb. Heç vaxt onları nəyinsə xatirinə bada verməyib. Bu da onun böyüklüyüdür. Ucaldığı o böyüklük zirvəsində bu gün də olduğu kimi görünür. Adam ona yaxşı mənada həsəd aparmaya bilmir.
Yusif Hüseynov ətrafındakıların diqqətini özünə cəlb etmək üçün özünü hər kəsdən və hər şeydən təcrid edən, özünə qapanan, qınına çəkilmiş və ya maskalanmış fərd deyil. Sözün həqiqi mənasında, o, şəxsiyyətdir. Öz “mən”ini təsdiqləyən şəxsiyyət.
Şəxsiyyətin sosial parametrləri var, şəxsiyyətin prinsipləri var; həyati prinsiplər, dünyagörüşü, həyata və dünyaya, gerçəkliyə və təxəyyülə münasibət modeli onda elə formalaşıb ki, onu artıq paradiqma kimi, nümunə kimi göstərməyə imkan verir. Əgər humanizm prinsipi şəxsiyyətin əsasında dayanırsa, onun həyat tərzini, fəaliyyətini tənzimləməklə müşayiət edirsə, deməli, o adam humanistdir. Yusif Hüseynovda bu özünü daha qabarıq göstərir. Cəmiyyət tərəfindən qəbul olunmuş əxlaqi normalar onun həyat norması, fəaliyyət prinsipidir.
Yusif dosta və dostluğa münasibətdə olduğu kimi, dünyaya və zamana münasibətdə də ardıcıl və safdır, ülvidir. Ülviyyət də onda fəaliyyət meyarına, həyat tərzinə çevrilib. Mən heç bir halda onun səsinin ucaldığını eşitmədim, həmişə səbr və təmkinini qoruyub, haqqın yanında dayanan gördüm. Hərdən düşünürsən ki, o, bunu necə bacarır? Sonra da öz-özünə pıçıldayırsan ki, yəqin əsəbləri poladdandır...
Bu gün Yusif Hüseynovun cild-cild kitabları çap olunmasa da, onun bir həyat tərzi nümunəsi var, bir insanlıq obrazı var, şəxsiyyət nümunəsi var. Elə bir nümunə ki, o həyatının böyük hissəsini onu əhatə edən mühitə, mühitin yetirmələri olan insanlara və insanlığa həsr etmişdir.
Ümumiyyətlə, Yusif Hüseynovun mənsub olduğu, təmsil etdiyi nəsil Şəkidə şirin nəsil kimi ad çıxarıb, elə də tanınır. Yusif də, şəkililər demiş, şirin narın köküdür. Bu şirinlik onun qanında və canında, sözündə və özündədir.
70 yaşını çevrələyən Yusif Hüseynov indi müdriklik məqamında və müdriklik ovqatındadır. Dostlara da ona baxıb sevinmək və öyünmək qalır. 70-in mübarək! Müdriklik məqamın və müdriklik ovqatın həmişə səninlə olsun, əziz insan!

Ramiz Orsər
şair-publisist